I SA/Go 132/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na indywidualną interpretację Ministra Rozwoju i Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Minister Rozwoju i Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w indywidualnej interpretacji z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] stwierdził, że stanowisko "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia [...] września 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika, jest nieprawidłowe. W odpowiedzi na wystosowane przez skarżącą spółkę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji. Pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej spółce w dniu 16 stycznia 2017 r. (z.p.o. k. 23 akt administracyjnych, jego kserokopia k. 98 akt sądowych). Jego odbiór potwierdziła E.P.- pracownik spółki. Spółka "A", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na ww. interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, za pośrednictwem organu, w dniu 16 lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2017r. sygn. akt I SA/Go 132/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") powyższą skargę odrzucił. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 12 kwietnia 2017 r. (z.p.o. – k. 49 akt sądowych). W dniu 19 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej spółki, złożył za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na indywidualną interpretację Ministra Rozwoju i Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], załączając do wniosku przedmiotową skargę. W motywach uzasadnienia wniosku skarżąca spółka podniosła, że o fakcie uchybienia terminu dowiedziała się w dniu 12 kwietnia 2017 r. kiedy to pełnomocnik odebrał odpis postanowienia z dnia 7 kwietnia 2017 r. (winno być z 6 kwietnia 2017 r.). Wskazała, że do uchybienia terminowi do złożenia skargi doszło bez jej winy. Wyjaśniła, że pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. Minister Rozwoju i Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej poinformował podatnika o stwierdzeniu braku podstaw do zmiany wydanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Pismo to zostało nadane jedną przesyłką poleconą Poczty Polskiej S.A. pod numerem [...] razem z drugim równoległym pismem tej samej treści w sprawie [...]. W dniu 16.01.2017 r. przesyłka ta dotarła do siedziby podatnika poza godzinami jego urzędowania tj. o godz. 17:06. Wobec braku osoby upoważnionej do odbioru korespondencji przez podatnika, doręczyciel zdecydował się pozostawić przesyłkę u dozorcy budynku - pracownika zewnętrznej firmy outsourcingowej C Sp. z o.o. O fakcie pozostawienia przesyłki u dozorcy doręczyciel nie powiadomił w sposób wskazany w art. 151 § 2 zd. 2 Ordynacji podatkowej. Dozorca pozostawił odebraną przesyłkę w recepcji firmy podatnika nie przekazując osobie odpowiedzialnej za odbiór korespondencji zatrudnionej u podatnika – E.P. informacji, iż odbiór przesyłki miał miejsce w dniu 16 stycznia 2017 r. Skarżąca wskazała, że w dniu 17 stycznia 2017 r. E.P. pozostając w błędnym przekonaniu, iż przesyłka została dostarczona do firmy w tym dniu w godzinach rannych dokonała jej rejestracji w książce korespondencji pod pozycją 57 z datą 17.01.2017 r. To właśnie ta data została przez nią umieszczona na odwrocie koperty oraz na obu pismach stanowiących zawartość przesyłki, które zostały cyfrowo zarchiwizowane. Jako potwierdzenie wskazywanych okoliczności skarżąca spółka załączyła do wniosku: kopię koperty przesyłki poleconej nr [...], wydruk z portalu poczta-polska.pl usługi tracking dla przesyłki nr [...], umowę zawartą pomiędzy A sp. z o.o. a C Sp. z o.o., umowę o pracę K.K., oświadczenie K.K. z dnia [...] kwietnia 2017 r., umowę o pracę E.P., oświadczenie E.P. z dnia [...] kwietnia 2017 r., wydruk z księgi korespondencji skarżącej spółki, odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawach o nr: [...] i [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z regulacją art. 86 § 1 tej ustawy jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały sprecyzowane w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca spółka wskazała, że o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedziała się w dniu 12 kwietnia 2017 r., tj. w dniu, w którym jej pełnomocnik odebrał odpis postanowienia tutejszego Sądu z dnia 7 kwietnia 2017 r. (winno być z 6 kwietnia 2017 r.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wraz z tą skargą, został złożony przez spółkę, z pośrednictwem organu, w dniu 19 kwietnia 2017 r. Tym samym przyjąć należało, że został on wniesiony w terminie o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć należy, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OZ 91/15 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy ocenie okoliczności czy uchybienie terminowi było przez stronę zawinione czy też nie konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę lecz również całości okoliczności sprawy. Dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdzić należy, że wniosek skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie. Przedstawiona przez skarżącą wersja wydarzeń związana z odbiorem przesyłki zawierającej odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (przesyłka o nr [...]) przez pracownika nie upoważnionego do odbioru korespondencji skarżącej nie znajduje bowiem potwierdzenia w zapisach znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tej przesyłki. Z potwierdzenia tego wynika, że w dniu 16 stycznia 2017 r. odbiór przesyłki własnoręcznym podpisem potwierdziła E.P. – pracownik posiadający stosowne uprawnienia w tym zakresie. Widnieje na nim także pieczęć firmowa skarżącej spółki. W takiej sytuacji przedłożone przez skarżącą oświadczenia E.P. oraz K.K. tracą na wiarygodności. Zwłaszcza, że skarżąca w żaden sposób nie podważyła zapisów widniejących na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W ocenie Sądu skarżąca spółka nie uprawdopodobniła, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.