I SA/Go 140/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Gospodarstwa "P" spółka z o. o. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę. Skarżący "P" sp. z o.o. ( zwany dalej skarżącym, spółką) wniósł skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2018 r. numer [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. zmieniającą decyzję nr [...] z dnia [...].03.2016 r. wydanej w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. W sprawie wystąpił następujący prawidłowo ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny. W dniu 12 czerwca 2015 r. do Biura Powiatowego ARiMR (zwanego dalej Biurem Powiatowym ARiMR) został złożony wniosek przez H.B. - pełnomocnika "P" sp. z o.o. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Strona zadeklarowała, iż ubiega się o płatności w ramach m.in. następujących schematów pomocowych: - jednolita płatności obszarowej - zwana dalej płatnością JPO, - płatność dodatkowa (redystrybucyjna) - zwana dalej płatnością RDST, - płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (płatność za zazielenianie) - zwana dalej płatnością PZZ. Łączna powierzchnia działek rolnych zadeklarowanych we wniosku wyniosła 302,07 ha. Wraz z wnioskiem o przyznanie płatności pełnomocnik strony, złożył załączniki graficzne, na którym zaznaczone zostały działki rolne deklarowane do płatności oraz oświadczenie o powierzchni obszarów proekologicznych. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR działając na podstawie art. 36 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1551 ze zm.) – dalej "ustawa", poddał wniosek kontroli administracyjnej. Wspomniana powyżej kontrola administracyjna odbywa się m.in. w oparciu o system identyfikacji działek rolnych ustanawiany na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych zgodnie z art. 70 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, z późn. zm.) - zwanego dalej Rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013. Organ podkreślił, że zgodnie z art. 70 Rozporządzenia (UE) 1306/2013, system identyfikacji działek rolnych ustanawia się w oparciu o mapy, dokumenty ewidencji gruntów lub też inne dane kartograficzne. Korzysta się przy tym z technik opartych na skomputeryzowanym systemie informacji geograficznej, w tym ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000, a od 2016 r. w skali 1:5000, przy uwzględnieniu obwodu i stanu działki. W dniu [...] marca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał "P" sp. z o.o. decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Decyzją tą przyznano stronie płatności z tytułu: - z tytułu płatności JPO w wysokości 134 762,02 zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę 1.833,44 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, - z tytułu płatności PZZ w wysokości 90 388,87 zł wynikającą z pomniejszenia płatności o kwotę 1.229,74 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego, - z tytułu płatności RDST w wysokości 4.534,25 zł wynikającą z pomniejszenia płatności o 61,69 zł ze względu na zastosowanie współczynnika korygującego. Ponadto przyznano "P" sp. z o.o. zwrot dyscypliny finansowej w wysokości 2.743,64 zł. W dniu [...] czerwca 2016 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 41 a ust. 2 i art. 3 ust. 4 ustawy, wysłał do strony zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zmiany decyzji nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że zgodnie z art. 75 ust. 1 akapit pierwszy, ust. 2 akapit pierwszy Rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 płatności w ramach systemów wsparcia i środków dokonuje się w okresie od dnia 1 grudnia do dnia 30 czerwca następnego roku kalendarzowego. Płatności, o których mowa w ust. 1, nie dokonuje się przed zakończeniem weryfikacji warunków kwalifikowalności dokonywanej przez państwa członkowskie. Wobec przytoczonego przepisu z uwagi na fakt, że płatność za zazielenienie na rok 2015 nie została wypłacona i nie upłynął termin jej wypłaty, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zastosował regulacje zawarte w art. 41 a ust. 1 ustawy zgodnie z którymi, w przypadku gdy w wyniku ustaleń dokonanych w ramach kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu zostanie stwierdzone że: 1. płatność bezpośrednia lub płatność niezwiązana do tytoniu została przyznana w niewłaściwej wysokości i istnieje konieczność zmiany jej wysokości lub 2. istnieje konieczność dokonania zmniejszenia danej płatności lub wykluczenia z płatności, w tym wynikająca ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności lub nałożenia pozostałych kar administracyjnych lub zastosowaniu art. 8 ust. 1, 3 i 4 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub art. 11 ust. 1 tego rozporządzenia - organ, który wydał decyzję w sprawie o przyznanie tej płatności, może ją zmienić lub uchylić bez zgody strony jeżeli płatność ta nie została jeszcze wypłacona i nie upłynął jej termin wypłaty określony w art. 75 ust. 1 akapit pierwszy Rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że w przypadku zmiany płatności za zazielenienie na rok 2015 z uwagi na zastosowanie współczynnika korygującego zachodzi również konieczność zmiany pozostałych płatności w ramach systemów wsparcie bezpośredniego. Zatem we wskazanym powyżej zakresie zastosowanie ma przepis art. 3 ust. 4 zgodnie z którym, w przypadku o którym mowa w art. 155 k.p.a. organ który wydał decyzję ostateczną w sprawie o przyznanie płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu, na mocy której strona nabyła prawo, może ją zmienić również bez zgody strony, jeżeli nie ograniczy to praw nabytych przez stronę. W oparciu o wskazane przepisy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] zmienił decyzję z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. W tej decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR na podstawie art. 41a ust. 1 ustawy zmniejszył płatność za zazielenienie z kwoty 90 388,87 zł do kwoty 74 707,91 zł. Natomiast na podstawie art. 3 ust. 4 ustawy zwiększył: jednolitą płatność obszarową (JPO) z kwoty 134 762,02 zł do kwoty 134 767,10 zł, płatność redystrybucyjną z kwoty 4 534,25 zł do kwoty 4 534,42 zł. W uzasadnieniu decyzji Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że jednolita płatność obszarowa (JPO), oraz płatność redystrybucyjna zostały przyznane zgodnie z art. 3 ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 14, art. 41 a ust. 1 ustawy. Odnosząc się do zmniejszenia płatności za zazielenienie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż uwzględniając regulacje zawarte w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, wyliczono, że obszar zatwierdzony do płatności za zazielenienie został zmniejszony o 52,24 ha, co wynikało z ustaleń dokonanych przez organ w toku prowadzonego postępowania. I tak, stwierdzono, że powierzchnia zadeklarowanych gruntów ornych wynosi 302,07 ha, zadeklarowany obszar proekologiczny zajmuje powierzchnię 9,8800 ha, co stanowi 3,27 % gruntów ornych. Do wyliczenia gruntów ornych w gospodarstwie nie są wliczane powierzchnie (TUZ) - (302,07 ha – 52,24 ha = 249,83 ha). Dodatkowo nie uwzględniono obszarów Proekologicznych zadeklarowanych na (TUZ) z uwagi iż obszary takie nie są kwalifikowane do obszarów EFA zgodnie z art. 46 ust 2 lit c Rozporządzenia (UE) 1307/2013. Tym samym zadeklarowany obszar proekologiczny nie spełnia warunku 5% powierzchni, o którym mowa w art. 46 ust .1 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, a w związku z tym należy zastosować redukcję płatności PZZ zgodnie z art. 26 ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 640/2014 Wyliczony na podstawie wymienionych danych, współczynnik różnicy wynosi 0,34585, a początkowa kwota płatności za zazielenienie wyniosła 75 721,46 zł. Następnie kwota ta została zmniejszona z uwagi zastosowanie współczynnika korygującego o którym mowa w art. 8 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 o kwotę 1 013,55 zł. Odwołanie od powyższej decyzji złożył "P" sp. z o.o. zawnioskowało o odstąpienie naliczania kary administracyjnej poprzez obniżenie płatności. Strona wskazała, iż wymagania dotyczące zazielenienia zostały wprowadzone w ubiegłym roku i nie zostały przez stronę poprawnie zrozumiane. Brak wymaganego obszaru proekologicznego nie wynikał z celowego działania mającego za zadanie wyłudzić nienależne dopłaty lecz z niewiedzy pracownika spowodowanej błędnym zrozumieniem nowowprowadzonych przepisów. Ponadto strona wskazała również, iż na stronie internetowej ARiMR umieściła zapis mówiący o tym, że cyt. " Do wniosków składanych w latach 2015 i 2016 nie stosuje się dodatkowych kar administracyjnych z art. 28 rozporządzenia (UE) Nr 640/2014 (...)". Decyzją z [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Dyrektor OR ARiMR) – po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. – po rozpoznaniu skargi "P" sp. z o.o. na ww. decyzję Dyrektora OR ARiMR - wyrokiem z 22 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 878/16, uchylił decyzję organu odwoławczego. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor OR ARiMR [...] kwietnia 2017 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ wówczas też wyjaśnił, że w ramach ponownego rozpoznania sprawy przeprowadził wskazane przez Sąd czynności i określił na ortofotomapach (z 19.04.2017 r., załącznik 1-4) położenie oraz powierzchnię elementów proekologicznych na działce nr [...]. Powierzchnie proekologiczne są tożsame z oświadczeniem strony złożonym wraz z wnioskiem w dniu 12.06.2017 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi "P" sp. z .o.o. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła: 1.błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu prawidłowej powierzchni obszaru proekologicznego EFA utrzymywanego przez spółkę, tj. błędu wynikającego z braku przeprowadzenia kontroli w terenie w celu ustalenia faktycznej powierzchni EFA, a to z uwagi na dowolne uznanie, iż nie mają one znaczenia dla niniejszej sprawy, 2. korzystanie w sposób wybiórczy z danych podanych w dokumentach – informacji dotyczących występowania elementów proekologicznych (EFA) na działkach deklarowanych do płatności – otrzymanych przez spółkę razem z wnioskiem spersonalizowanym na rok 2015, 3. braki w decyzji polegające na braku wskazania gdy chodzi o działkę o numerze ewidencyjnym [...] punktów (elementów proekologicznych), w których wystąpiły określone przez organ rozbieżności w zakresie stwierdzonego obszaru proekologicznego, co doprowadziło w konsekwencji do naruszenia swobodnej oceny dowodów i zarazem dowolnego ustalenia przez organ powierzchni działek. Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji oraz o wydanie decyzji przyznającej płatności zgodnie z wnioskiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny W Gorzowie Wielkopolskim ponownie rozpoznając sprawę pod sygnaturą II SA/Go 455/17 wyrokiem z dnia 24 sierpnia uchylił zaskarżoną decyzję W uzasadnieniu podkreślając, że poprzednia decyzja Dyrektora OR ARiMR wydana w przedmiotowej sprawie była przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Go 878/16. W wyroku z 22 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 878/16 Sąd stwierdził, iż przedmiotem sporu w sprawie jest kwestia oceny zasadności, a tym samym prawidłowości poczynionych przez organy administracji ustaleń odnośnie wielkości obszaru proekologicznego na działce skarżącej nr [...] a w konsekwencji zasadności zastosowania przepisu art. 41a ust. 1 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z treścią którego, w przypadku gdy w wyniku ustaleń dokonanych w ramach kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu zostanie stwierdzone, że płatność bezpośrednia lub płatność niezwiązana do tytoniu została przyznana w niewłaściwej wysokości i istnieje konieczność zmiany jej wysokości organ, który wydał decyzję w sprawie o przyznanie tej płatności, może ją zmienić lub uchylić bez zgody strony, jeżeli płatność ta nie została jeszcze wypłacona i nie upłynął termin jej wypłaty określony w art. 75 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1306/2013. Sąd zwrócił uwagę, że ustaleń w zakresie powierzchni obszarów proekologicznych, które doprowadziły do zmiany pierwotnej decyzji z [...] marca 2016 r. nr [...], przyznania m.in. płatności za zazielenienie w wysokości 74 707,91 zł, organy dokonały w oparciu o systemem identyfikacji i rejestracji działek rolnych (LPIS). Sąd nie zakwestionował zasadności i metody przeprowadzonych pomiarów. Uchybienia organu polegały na wadliwym uzasadnieniu decyzji. Zastrzeżenia Sądu dotyczyły umotywowania rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia obszaru proekologicznego (9,8800 ha). Zdaniem Sądu decyzja administracyjna powinna umożliwiać jej kontrolę zarówno przez stronę, organ odwoławczy i w końcu przez sąd administracyjny. W rozpoznawanej sprawie dołączone do akt administracyjnych ortofotomapy uniemożliwiły taką kontrolę. Jeżeli chodzi o działkę nr [...] nie wskazano na mapie punktów (elementów proekologicznych), w których wystąpiły określone przez organ rozbieżności w zakresie stwierdzonego obszaru proekologicznego. Poza tymi mapami brak jest w aktach sprawy jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na wynik kontroli administracyjnej. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał także, że przejmując sprawę do ponownego rozpoznania należy na sporządzonych mapach precyzyjnie określić położenie i powierzchnię elementów proekologicznych na działce nr [...], co umożliwi zarówno stronie jak i sądowi rzeczywistą kontrolę ustaleń poczynionych przez organ. Zdaniem Sądu dopiero sporządzona na powyższych zasadach dokumentacja obrazująca wyniki przeprowadzonej kontroli umożliwi rzeczywistą kontrolę poczynionych ustaleń istotnych do rozstrzygnięcia sprawy. Przedstawiona w uzasadnieniu ocena materiału dowodowego powinna bowiem znajdować oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w trakcie postępowania, pozwalającym zarówno stronie jak i sądowi na jej weryfikację. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd nakazał także odniesienie się do wszystkich podniesionych w skardze zarzutów. Wskazany wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron, wobec czego przysługuje mu przymiot prawomocności. Zatem zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Sąd w uzasadnieniu sporządzonym do sprawy II SA/Go 455/17, stwierdził, że organy mogły jak – w rozpoznawanej sprawie miało to miejsce - stosować w swoich działaniach system skomputeryzowany. Nie było zatem konieczne przeprowadzenie kontroli na miejscu. Ze znajdujących się w przekazanych Sądowi aktach administracyjnych czterech ortofotomap wynika, że powierzchnia elementów proekologicznych na działce nr [...], działce rolnej D2 – EFA1 wynosi 6700 m2, działce rolnej G2 – EFA 1.2 – 70.900m2, działce rolnej G3 – EFA 1.3 – 3500m2, działce rolnej K – EFA 1.4 – 17.700m2, co łącznie daje powierzchnię 98.800m2. Na mapach tych wskazano punkty (elementy proekologiczne), w których wystąpiły określone przez organ rozbieżności w zakresie stwierdzonego obszaru proekologicznego. Należałoby zatem uznać, że w tym zakresie organ wykonał zalecenia wynikające z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z 22 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 878/16. Podkreślenia jednak wymaga, że Sąd w uzasadnieniu ww. wyroku zobowiązał organ nie tylko do dokonania ustaleń w zakresie powierzchni obszarów proekologicznych, które doprowadziły do zmiany pierwotnej decyzji z [...] marca 2016 r. nr [...] ale także do odniesienia się do wszystkich podniesionych w skardze na decyzję organu z [...] sierpnia 2016 r. nr [...], zarzutów. W skardze tej strona skarżąca – powołując się na treść art. 46 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608) – podkreśliła, że w przypadku gdy rolnik posiada w gospodarstwie elementy krajobrazu (przylegające do gruntów ornych), strefy buforowe (przylegające do gruntów ornych), zagajniki o krótkiej rotacji bądź obszary zalesione spełniające kryteria obszarów proekologicznych, obszary te również uwzględnia się przy wyłączeniu 5% powierzchni EFA. Organ za obszary proekologiczne uznał elementy krajobrazu położone na gruntach skarżącej (grunty ugorowane), jednak nie odniósł się do występowania (ewentualnego) na gruntach skarżącej elementów krajobrazu, które przylegają – zdaniem skarżącej i powinny być uwzględnione przy wyliczeniu wymaganej 5% powierzchni EFA – do gruntów ornych gospodarstwa. Nie można zatem przyjąć, że w tym zakresie zalecenia Sądu zostały wykonane. Z tych też przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. numer [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. W uzasadnieniu podnosząc, że iż zgodnie z art. 43 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 płatność za zazielenienie jest przyznawana, jeżeli rolnik przestrzega praktyk korzystnych dla klimatu i środowiska, polegających na dywersyfikacji upraw, utrzymywaniu trwałych użytków zielonych oraz utrzymywaniu obszarów proekologicznych lub praktyk równoważnych. Stosownie do art. 23 ust.2 Rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli obszar zgłoszony do jednolitej płatność obszarowej przekracza obszar zatwierdzony, do obliczania płatności za zazielenienie, stosuje się obszar zatwierdzony. W myśl art. 46 ust.1 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, w przypadku, gdy grunty orne obejmują więcej niż 15 hektarów, rolnik zapewnia, aby od dnia 1 stycznia 2015 r. obszar odpowiadający przynajmniej 5% gruntów ornych był obszarem proekologicznym, natomiast w przypadku, gdy zostanie stwierdzone, że rolnik nie utrzymuje powierzchni obszarów proekologicznych na poziomie minimum 5% powierzchni gruntów ornych wówczas, zgodnie z art. 26 ust. 2 Rozporządzenia (UE) nr 640/2014, obszar wykorzystywany do obliczania płatności z tytułu zazielenienia zmniejsza się o 50% całkowitej zatwierdzonej powierzchni gruntów ornych pomnożony przez współczynnik różnicy. Organ dalej podkreślił, że do obliczenia powierzchni gruntów ornych nie uwzględnia się powierzchni gruntów ornych, na których prowadzona jest produkcja metodami ekologicznymi, zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym trwałych użytków zielonych (TUZ), traw lub upraw zielnych. Z obowiązku utrzymywania obszarów proekologicznych zwolnione są gospodarstwa, w których cała produkcja jest prowadzona zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego oraz gospodarstwa, które zostały włączone do systemu dla małych gospodarstw - ponad 75% kwalifikujących się użytków rolnych to trwałe użytki zielone, grunty wykorzystywane do produkcji trawy lub innych pasz zielnych lub uprawy rosnące pod wodą przez większą cześć roku lub przez znaczną część cyklu uprawy lub połączenie ww. sposobów uprawy, pod warunkiem, że pozostałe grunty orne nie przekraczają 30 ha, - powyżej 75% gruntów ornych jest wykorzystywanych do produkcji trawy lub innych pasz zielnych, stanowią grunt ugorowany, objętych uprawami roślin strączkowych lub połączenie ww. sposobów uprawy, pod warunkiem, że pozostałe grunty orne, nie przekraczają 30 ha. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wyjaśnił, iż w P sp. z o.o. co wynika z wniosku zadeklarowano jako uprawy, rzepak o powierzchni 166,38 ha, ugór o powierzchni 9,88 ha, pszenicę o powierzchni 39,16 ha, kukurydzę o powierzchni 83,95 ha, oraz owies o powierzchni 2,7 ha, które to uprawy stanowią grunty orne w wysokości 302,07 ha. Ponadto w/w gospodarstwo spełniło wymogi dotyczące zasad dywersyfikacji określone w art. 44 ust. 1-3 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Dalej organ wskazał, że Strona nie była zwolniona z obowiązku utrzymywania obszarów proekologicznych, których powierzchnia wynika z art. 46 ust. 1 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i w analizowanym gospodarstwie powinna wynosić 15,1035 ha (302,07ha x 5%). Zatem organ I instancji prawidłowo stwierdził, iż zadeklarowany w złożonym wraz z wnioskiem oświadczeniu o powierzchni obszarów proekologicznych, obszar (9,8800 ha) jest mniejszy niż wymagany w w/w art. 46 ust. 1 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 tj. 15,1035 ha. Organ odwoławczy podkreślił, że P sp. z o.o. do wniosku o przyznanie płatności na 2015 dołączyło "Oświadczenie o powierzchni obszarów proekologicznych", w którym wykazał działkę ewidencyjną nr [...], oraz zlokalizowane na niej działki rolne na których Strona zadeklarowała elementy proekologiczne oznaczone symbolami: EFA 1 - działka rolna "D2" - zadeklarowana w złożonym wniosku powierzchnia 0,67 ha, EFA 1.2 - działka rolna "G2" - zadeklarowana w złożonym wniosku powierzchnia 7,09 ha, EFA 1.3 - działka rolna "G3" - zadeklarowana w złożonym wniosku powierzchnia 0,35 ha, EFA 1.4, - działka rolna "KI" - zadeklarowana w złożonym wniosku powierzchnia 1,77 ha. Jak wynika z żądania Strony na wszystkich działkach "D2", "G2", "G3", "KI" na których zlokalizowano elementy proekologiczne zadeklarowano ugór. Do wniosku wnioskodawca dołączył również załączniki graficzne na których w sposób precyzyjny wskazał położenie m.in. w/w działek rolnych na działce ewidencyjnej nr [...] oraz zlokalizowane na konkretnych działkach rolnych obszary proekologiczne. Powyższe wskazania dokonane przez Stronę było wypełnieniem przepisu prawa wynikającego z § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie wniosku z którego wprost wynika, iż zobowiązany do przestrzegania praktyki, zaznacza obszary uznawane za proekologiczne, które zadeklarował we wniosku. Organ podał, że na skarżącą w roku 2015 nie nałożono kar administracyjnych wynikających z art. 28 w/w Rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Odnosząc się do części odwołania w którym odwołujący wyjaśnił, iż przy sporządzaniu wniosku niepoprawnie zrozumiano wymagania dotyczące zazieleniania oraz zasugerowano się "wytycznymi zamieszczonymi na Stronie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z których wynikało, ze obszar proekologiczny nie jest wymagany w gospodarstwach znajdujących się na obszarze Natura 2000". Wyjaśnił, iż rolnicy gospodarujący na obszarach Natura 2000 lub na gruntach objętych tzw. ramową dyrektywą wodną będą otrzymywać płatności za zazielenienie, jednak pod warunkiem realizacji praktyk zazielenienia zgodnie z celami dyrektywy ptasiej, siedliskowej oraz ramowej dyrektywy wodnej na trwałych użytkach zielonych (TUZ) (art. 45 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 ). Mając na uwadze deklarację strony z wniosku stwierdzić należy, że strona nie realizuje w/w praktyk. Dodatkowo podkreślić należy, ze Strona jak wynika z wniosku realizuje wariant rolnośrodowiskowy 1.1 tj. zrównoważony system gospodarowania, który na podstawie obowiązujących przepisów prawa nie podlega zwolnienia z deklaracji obszarów EFA. Takim zwolnieniom podlegałby obszar zadeklarowany w Pakiecie Rolnictwo Ekologiczne. Organ podniósł, że skarżąca spółka, wypełniając wniosek określiła zakres swojego żądania zatem ponosi odpowiedzialność za popełnione "błędy". Postępowanie w sprawie o przyznanie płatności wszczynane jest jedynie na wniosek zainteresowanego podmiotu i prowadzone w zakresie określonym przez niego we wniosku. Wniosek o przyznanie płatności zawiera oświadczenia i zobowiązania związane z płatnością, której dotyczy. Oświadczenia te obejmują przede wszystkim powierzchnię działek, w stosunku do których rolnik ubiega się o przyznanie płatności oraz informacje o sposobie wykorzystania działek rolnych. Odpowiedzialność za treść merytoryczną wniosku ponosi producent rolny. Organ odwoławczy ponadto podkreślił, że wyroku sygn. akt II SA/Go 878/16 oraz sygn. akt II SA/Go 455/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zobowiązał również Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR do odniesienia się do podniesionych w skardze z dnia [...].09. 2016 r. zarzutów tj. błądu w ustaleniach faktycznych, polegający na nieuwzględnieniu prawidłowej powierzchni obszaru proekologicznego EFA utrzymywanego przez spółkę, tj. błędu wynikającego z braku przeprowadzenia kontroli w terenie w celu ustalenia faktycznej powierzchni EFA oraz korzystanie w sposób wybiórczy z danych podanych w dokumentach - informacji dotyczących występowania elementów proekologicznych (EFA) na działkach deklarowanych do płatności - otrzymanych przez spółkę razem z wnioskiem spersonalizowanym poprzez - nie uwzględnienia przy wyliczeniu wymaganej 5 % powierzchni EFA występowania na gruntach skarżącej spółki obszarów proekologicznych - elementów krajobrazu, stref buforowych, które przylegają do gruntów ornych oraz zagajników o krótkiej rotacji i obszarów zalesionych. Ponadto organ podniósł, że w uzasadnieniu wyroku sygn. akt II SA/Go 455/17 stwierdzono, że "(...) organy powinny - w rozpoznawanej sprawie miało to miejsce - stosować w swoich działaniach system skomputeryzowany. Nie było zatem konieczne przeprowadzenie kontroli na miejscu. (...) " Odnosząc się do zarzutu jakoby organy I instancji w sposób wybiórczy korzystał z danych dotyczących występowania elementów EFA na działkach deklarowanych do płatności podanych w dokumentacji oraz zdaniem Strony nie uwzględnił przy wyliczeniu 5% powierzchni EFA występowania na gruntach skarżącej spółki obszarów proekologicznych - elementów krajobrazu, stref buforowych, które przylegają do gruntów ornych oraz zagajników o krótkiej rotacji i obszarów zalesionych, organ odwoławczy zaznaczył, że do obowiązków rolnika ubiegającego się o płatności obszarowe należy prawidłowa deklaracja obszarów działek rolnych użytkowanych rolniczo oraz obszarów proekologicznych w danym roku oraz wskazanie ich tak w złożonym wniosku oraz załączniku graficznym. Organ podkreślił, że jednym z wymagań jest wskazanie w złożonym wniosku sposobu wykorzystania działki rolnej z podaniem w szczególności, oznaczenia, grupy upraw lub obszaru, ze względu na który wyodrębnia się działkę rolną (§ 3 ust. 2 pkt 2 oraz § 4 ust. 1 Rozporządzenie w sprawie wniosku) co więcej § 4 ust. 3 w/w Rozporządzenia stanowi, iż Rolnik obowiązany do przestrzegania praktyki, o której mowa w art. 43 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, zaznacza obszary uznawane za proekologiczne, które zadeklarował we wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. a. Organ powołał się również na art. 17 ust. 5 Rozporządzenia (UE) 809/2014 który stanowi, iż beneficjent jednoznacznie identyfikuje i zgłasza powierzchnię każdej działki rolnej oraz w stosownych przypadkach rodzaj, wielkość i lokalizację obszarów proekologicznych. W odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania beneficjent musi również określić sposób wykorzystywania zgłoszonej działki rolnej. W tym celu beneficjent może potwierdzić informacje przekazane za pomocą z góry ustalonego formularza. Z powyższych przepisów zdaniem organu wprost wynika, iż to do zadań Strony jest wskazanie wszystkich obszarów proekologicznych występujących w jej gospodarstwie w tym elementów krajobrazu, stref buforowych, które przylegają do gruntów ornych oraz zagajników o krótkiej rotacji i obszarów zalesionych. Jednocześnie wskazał, że Strona otrzymała kartę informacyjną "informacja dotycząca występowania elementów proekologicznych (EFA) na działka deklarowanych do płatności" jednak podkreślenia wymaga fakt, iż w dokumencie tym podane są potencjalne obszary proekologiczne, które zdaniem ARiMR mogą występować w gospodarstwie i należy je traktować jako materiał informacyjny (pomocniczy). Zaznaczył, że nie neguje, iż obszary wskazane przez Stronę, a wymienione w art. 46 ust.2 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 m.in. (elementy krajobrazu oraz strefy buforowe przylegające do gruntów ornych, zagajniki bądź obszary zalesione spełniające kryteria obszarów proekologicznych) mogą występować w gospodarstwie Strony. Jednak wyraźnie podkreślił, że Strona nie zadeklarowała ich w złożonym wniosku zgodnie z obowiązującym w tym zakresie przepisami w/w przepisami prawa tj. § 4 Rozporządzenia w sprawie wniosku oraz art. 17 ust. 5 Rozporządzenia (UE) 809/2014 w związku z art. 20 Ustawy. Dodatkowo zdaniem organu II instancji wskazanie w odwołaniu występowania nowych obszarów proekologicznych i uwzględnienie ich przez organy ARiMR stałoby w sprzeczności z w/w przepisami prawa. Albowiem wszelkie deklaracje kwalifikowane do płatności muszą zostać zadeklarowana we wniosku w terminie na jego złożenie tj. 15 marca 2015 r. do 10 lipca 2015 r. czego jak wynika z odwołania Strona nie uczyniła. Ponadto zwiększenie obszaru proekologicznego po terminie na składanie wniosków oraz wskazanych niezgodności nie jest możliwe i wynika to wprost z art. 14 ust. 4 Rozporządzenia (UE) 809/2014, który stanowi m.in. iż, jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność. Organ podkreślił, że strona chcąc określić obszary EFA będące w jej posiadaniu powinna przede wszystkim: - zaznaczyć w części VIII wniosku (oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych) na której działce znajdują się obszary EFA - kolumna 2 z podaniem powierzchni - kolumna 5), - wymienić obszar proekologiczny, typ i wielkość w załączniku "Oświadczenie o powierzchni obszarów proekologicznych, - oznaczyć poprzez wrysowanie na załączniku graficznym każdy z deklarowanych obszarów. Z uwagi na fakt, iż Strona nie dokonała powyższych czynności w odniesieniu do potencjalnych obszarów proekologicznych organ I instancji nie miał możliwości rozszerzyć obszaru wnioskowania o przylegające do obszarów ornych użytkowanych przez Stronę potencjalne obszary EFA. Skarżący na tę decyzję także wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając w niej: 1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu prawidłowej powierzchni obszaru proekologicznego EFA utrzymywanego przez spółkę, t.j. błędu wynikającego z braku przeprowadzenia kontroli w terenie w celu ustalenia faktycznej powierzchni EFA, a to z uwagi na dowolne uznanie iż nie mają one znaczenia dla niniejszej sprawy, 2. Korzystanie w sposób wybiórczy z danych podanych w dokumentach - informacji dotyczących występowania elementów proekologicznych (EFA) na działkach deklarowanych do płatności - otrzymanych przez spółkę razem z wnioskiem spersonalizowanym na rok 2015. 3. Rażące uchybienia organu polegające na nieuwzględnieniu obszarów EFA na działce ewidencyjnej numer : [...], które to stanowią obszary EFA - zgodnie z kartą: "informacja dotycząca występowania elementów proekologicznych (EFA) na działkach deklarowanych do płatności i to w sytuacji kiedy ta informacja została sporządzona przez organ. 4. Brak wskazania przez organ dokumentu wskazującego na wynik przeprowadzonej przez niego kontroli administracyjnych (pierwszej z 2016 roku oraz kolejnych). W uzasadnieniu skargi podnosząc, że podstawą przyznania płatności są przepisy Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady ( UE) Nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., rozdział 3, art. 43 i 46. W myśl art. 46 ust. 1 cytowanego rozporządzenia obowiązek utrzymania obszarów proekologicznych (obszarów EFA) dotyczy rolników posiadających ponad 15 ha gruntów ornych. Co zaś do zasady przepisy w tej mierze zobowiązują rolnika do przeznaczenia powierzchni 5% gruntów ornych na obszary EFA. Niemniej jednak, w przypadku, gdy rolnik posiada w gospodarstwie: elementy krajobrazu (przylegające do gruntów ornych), strefy buforowe (przylegające do gruntów ornych), zagajniki o krótkiej rotacji bądź obszary zalesione spełniające kryteria obszarów proekologicznych, obszary te również uwzględnia się przy wyliczaniu 5% powierzchni EFA. Elementy te gospodarstwo posiada. Listę obszarów proekologicznych rolnik otrzymuje z ARiMR wraz spersonalizowanym wnioskiem o płatności na dany rok oraz informację dotyczącą działek deklarowanych do płatności - ich powierzchni PEG, oraz w kolumnie 9 - informacji, czy działka znajduje się na obszarze Natura 2000 (N2). Z informacji tej wynika, że gospodarstwo tj. wszystkie działki położone są na obszarze N2 - kolumna 9, czyli na obszarach Natura 2000. Zgodnie z informacjami kampanii dot. wniosków na rok 2015 ARiMR informował rolników, iż rolnicy, których gospodarstwa położone są na obszarach Natura 2000 - są zwolnione z praktyk zazieleniania pod warunkiem, że realizują praktyki zgodnie z celami dyrektywy ptasiej. Skarżąca podniósł, że realizuje praktyki wynikające dyrektywy ptasiej, jak również realizuje praktyki związane z utrzymaniem obszarów proekologicznych EFA. Wobec powyższego - uznając, że jest zwolniony ze składania oświadczenia o powierzchni obszarów proekologicznych, takiego oświadczenia nie złożył. Co jest istotne zdaniem skarżącej spółki Organ - Biuro Powiatowe ARiMR przyjmując wniosek o dopłaty na rok 2015 r., a także podczas kontroli administracyjnej - również nie zwrócił uwagi na ewentualną niekompletność wniosku. Podkreślił, że wydając zaskarżoną decyzję - zmniejszającą płatności organ w sposób autorytatywny i niezgodny ze stanem faktycznym w gospodarstwie uznał, iż gospodarstwo praktyk zazielenienia nie realizuje. Tymczasem, aby stwierdzić takowe uchybienia - należałoby przeprowadzić kontrolę na miejscu - aby w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości zmierzyć powierzchnie obszarów proekologicznych. Spółka utrzymuje obszary proekologiczne w gospodarstwie na powierzchni przekraczającej - obowiązującą ją powierzchnię 15,1 hektara. Poza tym ze względu na położenie gospodarstwa na obszarze N2- realizuje praktyki dyrektywy ptasiej - a obowiązku by tą okoliczność zgłaszać - nie ma. Pomijając kwestię braku obowiązku złożenia przez skarżącą oświadczenia o powierzchni obszarów proekologicznych, która powinna również być w pierwszej kolejności brana pod uwagę przez organ - oraz zweryfikowana - to jednak organ winien był również przeprowadzić zawnioskowany przez stronę dowód w postaci kontroli w terenie. Tym samym również organ błędnie założył, że na postawie ortofotomap i ich analizy została dokonana w sposób prawidłowy weryfikacja położenia oraz powierzchni elementów proekologicznych jedynie na działce ewidencyjnej [...]. Spółka użytkuje rolniczo również działki: [...]. Na wszystkich działkach użytkowanych przez spółkę - łączny obszar EFA jaki jest utrzymywany, to 377.547 m2, co daje powierzchnię 37,75 ha. Organ odwoławczy w udzielonej odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna Podkreślić należy, że poprzednia decyzja Dyrektora OR ARiMR wydana w przedmiotowej sprawie była przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Go 455/17. Stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd poprzednio rozpoznając sprawę przesądził, co z uwagi na brak wniesienia skargi kasacyjnej przy ponownym rozpoznaniu sprawy jest wiążące, że "kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. Zatem dwa podstawowe rodzaje kontroli realizowane przez ARiMR to kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Pierwszą i podstawową kontrolą jest kontrola administracyjna, której poddawany jest każdy wniosek o przyznanie płatności. Kontrola w terenie jest kontrolą, która uzupełnia kontrolę administracyjną. Ponadto kontrola na miejscu przeprowadzana jest w celu zweryfikowania, czy stan faktyczny na kontrolowanych działkach odpowiada temu co strona deklaruje na działkach w złożonym wniosku. Tym samym ustalenia poczynione w trakcie kontroli na miejscu nie koniecznie muszą – choć mogą - być tymi, które zostaną przyjęte do ostatecznych obliczeń. Uzyskane w trakcie kontroli na miejscu dane zostają bowiem poddane analizie w systemie identyfikacji działek, którego działanie zostało zaprezentowane powyżej. Sąd zauważa zatem, iż organy powinny – w rozpoznawanej sprawie miało to miejsce - stosować w swoich działaniach system skomputeryzowany. Nie było zatem konieczne przeprowadzenie kontroli na miejscu". Oznacza to podniesiony zarzut braku przeprowadzenia kontroli na miejscu i przeprowadzenia postępowania jedynie w oparciu o badanie "ortofotomap i ich analizy" nie może zostać poddany ponownej przez Sąd ocenie. Zdaniem Sądu istota obecnego sporu dotyczy kwestii prawidłowości sporządzonego przez skarżącego wniosku, w szczególności obowiązku wypełnienie oświadczenia o powierzchni obszarów proekologicznych. Skarżąca spółka do złożonego wniosku załączyła wypełnione przez siebie oświadczenie wskazując na powierzchnię obszarów proekologicznych wymieniając jedynie elementy proekologiczne znajdujące się na działce [...]. Obecnie podnosi, że skoro od Agencji otrzymała informację dotyczącą deklarowanych działek do płatności w której wskazano, jej grunty jako oznaczone także symbolem N2, to nie miała obowiązku co do nich składania oświadczenia. Z takim stwierdzeniem nie można się jednak zgodzić, albowiem organ odwoławczy słusznie podkreślił, że informacje otrzymane od Agencji, nie mają charaktery wiążącego, mają jedynie charakter informacyjny. Pamiętać należy, że ostateczną decyzję czy wystąpić z wnioskiem o konkretną płatność wraz potwierdzeniem wystąpienia danych okoliczności na wskazanych gruntach podejmuje podmiot składający w określonym terminie wniosek wraz z oświadczeniami dotyczącymi tego wniosku. Agencja nie może przyznawać płatności jedynie na podstawie posiadanych przez siebie informacji bez złożenia w określonym terminie wniosku zawierającym także określone oświadczenia wiedzy dotyczącego wskazanych przez składającego wniosek płatności. Posiadane przez Agencję informacje, kierowane do przyszłych wnioskodawców, nie zastępują wniosku ani oświadczeń załączanych do nich, które co jest także istotne składane są po pouczeniu o odpowiedzialności karnej z art.233 §1 k.k. Wskazać także należy, że w przypadku oświadczenia o powierzchni obszarów proekologicznych oprócz wskazania działki, powierzchni obszaru proekologicznego, należy również wskazać elementy proekologiczne poprzez podanie określonych symboli, wymienionych w punkcie 4 pouczenia zawartego w druku dotyczącego tego oświadczenia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że skarżąca podniosła, że nie miała obowiązku złożenia tego oświadczenia albowiem z otrzymanych od Agencji informacji wynikało, że wiele jej działek posiadało oznaczenie N2, w tym miejscu należy jednak zwrócić uwagę ,że działka [...] także posiadała według tej informacji oznaczenie N2 jednak została przez skarżącą ujęta w złożonym oświadczeniu, wskazano w jej przypadku na wystąpienie różnych elementów proekologicznych. Natomiast z samej informacji nie wynika jakie konkretnie elementy proekologiczne na konkretnych działkach występują. To wskazuje również na konieczność ich skonkretyzowania poprzez złożenie wskazanego powyżej oświadczenia, mogącego podlegać kontroli. Skarżąca podniosła w skardze wymieniając numery działek, że łączny obszar EFA jaki utrzymuje to 37.75 ha, jednak nawet w skardze nie wskazała, jakie elementy proekologiczne występują na jej poszczególnych działkach, jakie elementy proekologiczne graniczą z jakimi działkami, jaką mają powierzchnię. Ponadto skarżąca podniosła, że w jej przypadku wystąpiły przesłanka zwolnienia z zazielenienia z uwagi na realizowanie praktyki zgodnie z celami dyrektywy ptasiej. Jednak ta okoliczność nie była przez nią wskazana w złożonym w 2015r wniosku. Mając na uwadze powyższe zdaniem Sądu organy prawidłowo zastosowały regulacje z art. 46 ust. 1 i ust.2 Rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz art. 17 ust. 5 Rozporządzenia (UE) 809/2014, w którym jednoznacznie stwierdzono, że "w odniesieniu do płatności z tytułu zazielenienia beneficjent musi również określić sposób wykorzystywania zgłoszonej działki rolnej", skargę należało zatem jako niezasadną na podstawie art.151 p.p.s.a oddalić.