I SA/Go 140/19
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2019-02-26
Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Skupień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie administracyjnej staje się bezprzedmiotowy i podlega umorzeniu, gdy dla strony zostanie ustanowiony kurator, który jest zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych?Ratio decidendi
Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych staje się bezprzedmiotowy i podlega umorzeniu, gdy dla strony zostanie ustanowiony kurator, który na mocy art. 239 pkt 3 P.p.s.a. jest zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych w danej sprawie, a koszty te obciążają budżet państwa. W takiej sytuacji dalsze postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest zbędne.Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a spółka wniosła sprzeciw. Z uwagi na śmierć osoby umocowanej do reprezentacji spółki, postępowanie zostało zawieszone. Następnie Sąd Rejonowy ustanowił dla spółki kuratora, który poinformował o braku powołania nowego zarządu. Sąd podjął zawieszone postępowanie i rozpoznał sprzeciw od postanowienia referendarza.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2019 r. na skutek wniesienia sprzeciwu wniosku "I" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "I" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2012 roku postanawia: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.
Skarżąca - "I" Sp. z o.o. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku podatnika zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za II, III i IV kwartał 2012 roku wraz z odsetkami. Do skargi dołączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 14 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 372/13, referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Na ww. postanowienie, pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. skarżąca Spółka wniosła sprzeciw.
Z uwagi na śmierć w dniu [...] sierpnia 2013 r. J.C. - jedynej osoby umocowanej do reprezentowania skarżącej Spółki, postanowieniem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 372/13, na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie.
Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego: 1) ustanowił dla skarżącej Spółki kuratora w osobie S.K. - na okres jednego roku od dnia powołania, 2) upoważnił kuratora do podejmowania czynności mających na celu niezwłoczne powołanie zarządu przedmiotowej spółki, a w razie potrzeby jej likwidację oraz 3) upoważnił kuratora do prowadzenia spraw spółki "I" sp. z o.o. oraz jej reprezentacji w szczególności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] lutego 2019 r. ustanowiony w sprawie kurator S.K. poinformował, że nie doszło do powołania nowego zarządu skarżącej Spółki.
Postanowieniem z dnia 19 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. podjął z urzędu postępowanie zawieszone postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt I SA/Go 140/19.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), rozpoznając sprzeciw od postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Przepis w powyższym brzmieniu został wprowadzony na podstawie art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658 - dalej "ustawa zmieniająca"). Zgodnie zaś z art. 2 tej ustawy, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy P.p.s.a., w brzmieniu dotychczasowym. Ustawa nowelizująca weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r.
Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną 12 czerwca 2013 r. tj. przed 15 sierpnia 2015 r., zatem zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, w rozpatrywanej sprawie będzie miał zastosowanie przepis art. 260 P.p.s.a. w jego dotychczasowym brzmieniu. I tak, w myśl tej regulacji, (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z powołanego przepisu wynika, że zaskarżenie postanowienia referendarza sądowego w sprawie prawa pomocy skutkuje tym, że sąd rozpoznaje ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W tym miejscu należy wskazać, że powoływane powyżej ustawa zmieniająca, mocą art. 1 pkt 66, wprowadziła do P.p.s.a. nowy art. 249a, który z kolei stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem nowelizacji, tj. przed 15 sierpnia 2015r., tak jak w niniejszej sprawie. Zgodnie z jego treścią, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide np. postanowienie NSA z dnia 10 grudnia 2015 r. sygn. akt I OZ 1618/15), w którym Sąd orzekając w stanie prawnym obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. już wtedy dopuścił możliwość umorzenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy z uwagi na jego bezprzedmiotowość, gdy rozstrzygnięcie dotyczące tego przedmiotu znajduje się w obrocie prawnym.
I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Jak bowiem wynika z akt sprawy, w postanowieniu z dnia [...] listopada 2018 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego ustanowił dla "I" sp. z o.o. kuratora w osobie S.K.. Zgodnie zaś z treścią art. 239 pkt 3 P.p.s.a., kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy zwolniony jest od konieczności ponoszenia kosztów sądowych w tejże sprawie; koszty te w całości obciążają budżet państwa.
W konsekwencji powyższego, wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych złożony przez skarżącą Spółkę w rozpoznawanej sprawie jest bezprzedmiotowy, zatem postępowanie w tym zakresie należało umorzyć.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 pkt 3 i art. 260 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło