I SA/Go 142/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skargi P.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2012 r. oddala skargę w całości. Skarżący, P.C., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] grudnia 2019 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2019 r. o odmowie uchylenia w całości decyzji ostatecznej nr [...] z [...] sierpnia 2015 r. w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2012 r. Rozstrzygnięcia organów podatkowych zapadły na tle następującego stanu faktycznego sprawy. W dniu 19.06.2018 r. do organu pierwszej instancji wpłynęła, do wiadomości, kserokopia pisma (oznaczonego pieczątką "odpis", nieuwierzytelniona) podpisanego przez T.K. z dnia [...].06.2018 r. skierowanego do Sądu Rejonowego, wraz z kserokopią pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. W treści pisma wskazano, że odpis pisma wraz z kopią składanego do akt sprawy pełnomocnictwa przesłano na adres Urzędu Skarbowego do akt spraw: [...], celem załączenia do materiału sprawy i rozpoznania co do meritum wniosków z dnia [...] marca 2017 r. o doręczenie odpisu decyzji względnie wznowienia postępowania. Z treści załączonego pełnomocnictwa, datowanego na dzień [...].09.2014 r. wynika, iż P.C. udziela pełnomocnictwa adwokatowi T.K. do występowania w jego imieniu w postępowaniu kontrolnym i podatkowym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w tym w postępowaniu zabezpieczającym dotyczącym rozliczeń w podatku VAT za okres 1.02.2012 r. - 31.12.2012 r. W razie wątpliwości pełnomocnictwo należy interpretować rozszerzająco. Organ pierwszej instancji pismem z dnia [...].06.2018 r., działając na podstawie art. 155 § 1 Ordynacja podatkowa, wezwał stronę do przedłożenia: - oryginału ww. pisma lub jego poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu oraz pełnomocnictwa wraz z dowodem opłaty skarbowej, z którego wynikałoby umocowanie T.K. do działania w imieniu podatnika w zakresie objętym ww. wnioskiem. W dniu 17.07.2018 r. do Urzędu Skarbowego wpłynął ponownie ww. wniosek w postaci odpisu podpisanego przez T.K. wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa i uwierzytelnioną kserokopią potwierdzenia pełnomocnictwa z dnia [...].07.2018 r., z treści którego wynikało, że P.C. potwierdza udzielenie adwokatowi T.K. pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. do działania w postępowaniu podatkowym przed Naczelnikiem Urzędu Skarbowego. Mocodawca wskazał, że adwokat był i jest umocowany do działania w jego imieniu w postępowaniu podatkowym [...] w zakresie podatku od towarów i usług za okres od kwietnia do grudnia 2012 r. oraz w postępowaniach dot. wniosków z dnia [...].03.2017 r. o doręczenie odpisu decyzji wydanej w sprawie [...] z dnia [...].08.2015 r., względnie wznowienie postępowania. Pismem z dnia [...].07.2018 r. poinformowano skarżącego o treści art. 138e § 3 oraz art. 144 § 5 Ordynacja podatkowa, tj. że "Pełnomocnictwo szczególne udzielone na piśmie oraz zawiadomienie o jego zmianie, odwołaniu lub wypowiedzeniu składa się do akt sprawy według wzoru określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 138j § 1 pkt 2, w oryginale lub jego notarialnie poświadczony odpis." "Doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego." W związku z powyższym wezwano skarżącego do złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania go przez T.K. na formularzu PPS-1 oraz wskazanie adresu elektronicznego pełnomocnika. Ponadto organ wezwał skarżącego do sprecyzowania wniosku z dnia [...].06.2018 r., w związku z użyciem sformułowania "doręczenie mi odpisu decyzji względnie wznowienie postępowania", tj. wskazanie żądania strony - czy żąda doręczenia odpisu decyzji pełnomocnikowi, czy wznowienia postępowania zakończonego decyzją nr [...] z dnia [...].08.2015 r. W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącego poinformował organ pismem z dnia [...].08.2018 r., że wnosi o doręczenie decyzji, a na wypadek uznania, iż decyzja została prawidłowo doręczona wnosi o wznowienie postępowania, ponieważ skarżący pozbawiony został możliwości działania w sprawie, nie miał wiedzy o doręczeniu decyzji, gdyż została wysłana na jego nieaktualny adres, pod którym nie przebywał. W dniu 3.08.2018 r. pełnomocnik przedłożył odpis pełnomocnictwa szczególnego na formularzu PPS-1. Następnie w dniu [...].08.2018 r. w piśmie z tego samego dnia (na telefoniczne wezwanie organu I instancji z dnia [...].08.2018 r.) wskazał prawidłowy adres elektroniczny. Pismem z dnia [...].08.2018 r. organ pierwszej instancji poinformował pełnomocnika, iż brak jest podstaw do doręczenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].08.2015 wydanej w zakresie podatku od towarów i usług za okres od 1 kwietnia 2012 r. do grudnia 2012 r., ponieważ decyzja doręczona została w sposób prawidłowy. Następnie pismem z dnia [...].08.2018 r. organ pierwszej instancji poprosił pełnomocnika skarżącego o sprecyzowanie podstawy prawnej żądania wznowienia postępowania podatkowego. W odpowiedzi, pismem z dnia [...].09.2018 r. wskazał, że podstawą prawną wniosku o wznowienie postępowania jest art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, a do organu podatkowego należy subsumpcja wskazanych przez wnioskującego okoliczności faktycznych do treści przepisów prawnych. W szczególności pełnomocnik powoływał się na przepis art. 240 § 1 pkt 4 i 5 Ordynacji podatkowej. Ponadto w treści wskazane zostało między innymi, iż: "W ramach obecnego postępowania organ winien więc rozstrzygnąć zarówno co do okoliczności ujawnienia dowodu na udzielenie pełnomocnikowi podatnika pełnomocnictwa w toku pierwotnego postępowania podatkowego, jak i kwestie udziału pełnomocnika w czynnościach postępowania dowodowego we wrześniu 2014 r., braku doręczenia decyzji pełnomocnikowi podatnika, uznanie za doręczoną decyzję podjętą przez byłą konkubinę podatnika". Postanowieniem z dnia [...].09.2018 r. organ pierwszej instancji wznowił na żądanie strony postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...].08.2015 r. W postanowieniu wskazano, że wznowienie postępowania następuje z przyczyny wymienionej w ,art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Po przeprowadzeniu postępowania w zakresie przesłanki wznowieniowej decyzją z dnia [...] lipca 2019 r. organ odmówił uchylenia w całości decyzji ostatecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że brak jest podstaw, aby uznać, iż w sprawie została wypełniona przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej oraz odniósł się do pozostałych kwestii podnoszonych we wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając jej: 1)rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art.240 § 1 pkt 4 i 5 Ordynacji podatkowej, poprzez jego wadliwą wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu, iż przeprowadzenie z podatnikiem i jego pełnomocnikiem czynności zapoznania z materiałami postępowania podatkowego przekazanymi organowi I instancji przez czeskie władze podatkowe, nie stanowiło podstawy dla przyjęcia, iż podatnik skutecznie ustanowił pełnomocnika dla całości postępowania podatkowego, a tym samym do wszystkich dalszych czynnościach powinien być powiadamiany nie tylko on, ale również jego pełnomocnik, co skutkowało wadliwym przyjęciem, iż brak świadomości podatnika faktu czynności toczącego się postępowania podatkowego i wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie stanowiło potwierdzenia, że nie brał on udziału w postępowaniu ze swej winy; 2) rażące naruszenie przepisu art. 145 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, iż postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego w zakresie podatku VAT zostało prawidłowo doręczone podatnikowi w dniu 11 grudnia 2014 r., podczas gdy organ podatkowy miał wiedzę i świadomość, że w przedmiotowej sprawie podatnik ustanowił już w dniu [...].09.2014 r. pełnomocnika do reprezentowania go w przedmiotowej sprawie (dopuszczając go do czynności złożenia wyjaśnień co do okoliczności ujawnionych w treści dokumentacji podatkowej przesłanej przez czeskie władze podatkowe w ramach procedury pomocy prawnej) i doręczenia winny być dokonywane już wyłącznie pełnomocnikowi; 3) rażące naruszenie przepisu art. 149 ww. ustawy, poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, iż w dniu 11.12.2014 r. doszło do skutecznego doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego w zakresie VAT, poprzez przekazanie go konkubinie P.C., podczas gdy wyjaśnienia podatnika i zeznania słuchanej w charakterze świadka S.O. wyraźnie wskazały, że nie podjęła się ona przekazania korespondencji podatnikowi, a co więcej, iż nigdy takiej korespondencji samodzielnie nie przyjmowała; 4) rażące naruszenie przepisu art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez jego niezastosowanie i nie uwzględnienie, iż w postępowaniu podatkowym zakończonym decyzją dnia [...].08.2015 r. organ podatkowy pominął obowiązek wyznaczenia stronie siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego; 5) rażące naruszenie przepisu postępowania art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji pomijającego treść przeprowadzonych w postępowaniu dowodów oraz podnoszone przez podatnika okoliczności dotyczące procedury pozyskania przez organ podatkowy dokumentacji podatkowej od czeskich organów podatkowych; 6) rażące naruszenie przepisu art. 136 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 137 § 2 (w brzmieniu na dzień [...].09.2014 r.), poprzez bezprawne zakwestionowanie przez organ podatkowy I instancji upoważnienia do reprezentowania podatnika w sprawie udzielonego mu w dniu [...].09.2014 r. i ujawnionego wobec Urzędu Skarbowego w toku czynności złożenia przez skarżącego wyjaśnień w dniu [...].09.2014 r., które to pełnomocnictwo uzasadniało jego udział zarówno w pierwotnym postępowaniu podatkowym dot. rozliczeń w podatku VAT za 2012 r. zakończonym decyzją z dnia [...].08.2015 r., jak i w postępowaniu wznowieniowym w oparciu o wniosek z dnia [...].03.2017 r.; 7) rażące naruszenie przepisu postępowania tj. art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 169 § 1 i z art. 240 § 1 pkt 4 ustawy, poprzez przyjęcie, iż w dniu 24.05.2017 r. doręczono podatnikowi wezwanie do uzupełnienia wniosku o wznowienie postępowania i pozostawienie bez rozpoznania wniosków o doręczenie spornej decyzji oraz wznowienie postępowania (postanowienia z dnia [...].06.2017 r.) pomimo, iż wnioski te zostały prawidłowo złożone przez umocowanego w dniu [...].09.2014 r. pełnomocnika i jako takie winny zostać rozpoznane co do meritum; 8) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na: a) pominięciu ustalenia w ramach jakiej procedury Naczelnik Urzędu Skarbowego już po zakończeniu kontroli podatkowej [...] w dniu [...].07.2014 r. pozyskał od czeskich organów podatkowych dokumentację dotyczącą kontaktów gospodarczych podatnika z czeskimi kontrahentami, która to dokumentacja została przyjęta jako część materiału dowodowego do postępowania podatkowego nr [...]; b) pominięciu ustaleń czy E.B. - prowadząca postępowanie otrzymała dokumentację od czeskich organów podatkowych przed dniem [...].09.2014 r. c) pominięciu ustaleń czy E.B. dokonała zapoznania podatnika i jego pełnomocnika z treścią dokumentacji otrzymanej od czeskich organów podatkowych i przyjęła od skarżącego obszerne, kilkugodzinne wyjaśnienia; d) pominięciu ustaleń czy skoro pełnomocnik podatnika został dopuszczony do udziału w czynności zapoznania podatnika z materiałami źródłowymi postępowania (procedury pozyskania materiałów źródłowych od czeskich władz podatkowych) to dopuszczenie to odbyło się w oparciu o złożone pełnomocnictwo; e) bezkrytycznym przyjęciu za wiarygodne zeznań E.B., co do rzekomych prób kontaktowania się z podatnikiem i jego pełnomocnikiem w 2014 r. podczas, gdy z tych rzekomych prób nie sporządzona została jakakolwiek notatka służbowa potwierdzająca fakt, dokonania czynności urzędowej; 9) rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 123 § 1 w zw. art. 180 w zw. z art. 188 Ordynacji podatkowej polegające na bezpodstawnym oddaleniu uzasadnionych wniosków dowodowych zgłoszonych przez podatnika a zmierzających do wyjaśnienia podnoszonej przez podatnika okoliczności dotyczących procedury pozyskania przez organ podatkowy I instancji dokumentacji podatkowej od czeskich organów podatkowych i złożenia przez podatnika pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. w związku ze składaniem wyjaśnień co do treści pozyskanych dokumentów. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ drugiej instancji wskazał, m.in., iż we wniosku o wznowienie postępowania skarżący, reprezentowany przez adwokata, przywołał art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, w świetle którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postępowanie wznawia się, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który ją wydał. O zaistnieniu wskazanej podstawy wznowienia postępowania można mówić, gdy łącznie zostaną spełnione cztery następujące przesłanki: a) wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; b) są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygniecie; c) nie były znane organowi, który wydał decyzję; d) istniały w dniu wydania decyzji. Dopiero kumulatywne spełnienie przesłanek daje podstawę do wzruszenia decyzji ostatecznej. Użyty w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej zwrot "wyjdą na jaw" oznacza, że istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli udostępnienia ich organowi, a nie moment faktycznego zapoznania się z nimi przez pracownika organu. Natomiast pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, które nie były znane organowi podatkowemu oraz stronie, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę okoliczności i dowody jej znane, ale nieprzedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym. Okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to te. które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mają w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Niezbędny warunek stanowi także konieczność istnienia dowodów lub okoliczności w dniu wydania decyzji ostatecznej. W ocenie organu odwoławczego bezpodstawne są zarzuty, iż organ I instancji niewłaściwie zastosował oraz zinterpretował art. 240 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie braku przesłanek wznowienia postępowania. Podkreślił, że w niniejszej sprawie jako podstawę wznowienia postępowania strona wskazała m.in. art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacja podatkowa. W ocenie skarżącego w ramach postępowania organ I instancji winien rozstrzygnąć okoliczność ujawnienia dowodu udzielenia pełnomocnikowi pełnomocnictwa w toku pierwotnego postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., jak i kwestie udziału pełnomocnika w czynnościach postępowania dowodowego we wrześniu 2014 r. i braku doręczenia decyzji pełnomocnikowi podatnika. Organ stwierdza, iż ww. okoliczność nie spełnia przesłanek dla ziszczenia się warunku z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została wydana w dniu [...] sierpnia 2015 r. w wyniku postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. Z art. 136 Ordynacji podatkowej (obowiązującym do 1.01.2016 r.) wynika możliwość działania strony przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga osobistego dziania strony. Mówiąc o stronie przepis ten odwołuje się do pojęcia strony w rozumieniu art. 133 ww. ustawy. Oznacza to, że każda strona, a więc podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoba trzecia jak również osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż wymieniona wyżej, na której ciążą szczególne obowiązki lub, która zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z przepisów prawa podatkowego może działać przez pełnomocnika. Co więcej przepis art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej wprost wskazuje, że chodzi o stronę postępowania podatkowego, a postępowanie podatkowe zgodnie z art. 165 ww. ustawy może być wszczęte z urzędu lub na żądanie strony. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia organowi podatkowemu żądania strony, a w przypadku wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu datą wszczęcia jest data doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego. Konsekwencją tych uregulowań prawnych jest to, że o stronie postępowania w rozumieniu art. 133 i art. 136 Ordynacji podatkowej można mówić dopiero od momentu wszczęcia postępowania podatkowego. Dopełnieniem tej regulacji jest art. 137 § 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 01.01.2016 r.) z którego wynika, że pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone ustnie do protokołu. Zgodnie z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 1.01.2016 r.), pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Organ odwoławczy podkreślił, że skoro przepis ten mówi o aktach, niewątpliwie chodzi o akta postępowania podatkowego, które zakłada się od chwili wszczęcia tego postępowania, a nie przed jego wszczęciem. Postępowanie nie może toczyć się przed jego wszczęciem, a to oznacza też, że nie może być, wówczas akt sprawy, do których pełnomocnik mógłby złożyć pełnomocnictwo, w tym także jego uwierzytelniony odpis. Dopiero zatem od chwili doręczenia pełnomocnictwa organowi prowadzącemu postępowanie pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich, gdyż to zapewnia pośrednio udział strony w postępowaniu. Także od tej chwili organ podatkowy jest, zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, zobowiązany do doręczania pism ustanowionemu pełnomocnikowi. Jeżeli z pism nie wynika, że strona działa przez pełnomocnika, organ nie ma prawa badać, czy strona miała zamiar występowania w postępowaniu podatkowym za pośrednictwem pełnomocnika. To pełnomocnik strony musi wykazać organowi, że strona go umocowała do działania. Organ odwoławczy przypomniał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zagadnienie udziału pełnomocnika w postępowaniu podatkowym wszczętym wobec skarżącego postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. nr [...] w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r., na które powołuje się skarżący, nie znajduje się w aktach sprawy zakończonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2015 r. nr [...]. Wskazane pełnomocnictwo zostało załączone dopiero do pisma z dnia [...].06.2018 r. "wniosek dowodowy" skierowanego do Sądu Rejonowego i przesłanego do wiadomości Urzędowi Skarbowemu. Z nadesłanych przez organ I instancji materiałów wynika, że w dniu 6.08.2014 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pełnomocnictwo z dnia [...].07.2014 r. udzielone przez skarżącego adwokatowi A.D. i adwokatowi T.K. do, "zapoznania się z aktami postępowania kontrolnego i ew. podatkowego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w tym postępowania zabezpieczającego w którym wydano zarządzenie [...] w sprawie [...].06.2014 na kwotę należności 181.352,00 zł. W razie jakichkolwiek wątpliwości niniejsze upoważnienie należy interpretować rozszerzająco". W ocenie organu odwoławczego pełnomocnictwo z dnia [...].07.2014 r. - nie jest dowodem o cechach nowości. Nadto pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...].12.2014 r. nr [...], również jego zakres nie, wskazuje na umocowanie do reprezentowania strony we wszystkich czynnościach przez pełnomocnika w ww. postępowaniu podatkowym wszczętym postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. nr [...]. Ponadto organ zauważa, że wraz z pismem z dnia [...].06.2018 r. adwokata do Urzędu Skarbowego w dniu [...].06.2018 r. wpłynęło pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r., w którym skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi do "występowania w moim imieniu w postępowaniu kontrolnym i podatkowym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w tym w postępowaniu zabezpieczającym dotyczącym rozliczeń w podatku VAT za okres 01.02.2012 r. - 31.21.2012 r. W razie jakichkolwiek wątpliwości niniejsze pełnomocnictwo należy interpretować rozszerzająco.". Z pełnomocnictwa nie wynika, że zostało ono złożone do organu podatkowego przed 19.06.2018 r. - brak bowiem na ww. pełnomocnictwie potwierdzenia jego wpływu do Urzędu przed 19.06.2018 r. Do pisma z dnia [...].06.2018 r. nie załączono żadnego dokumentu, który potwierdzałby twierdzenia adwokata, iż pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r. wpłynęło przed 19.06.2018 r. do Urzędu Skarbowego. Organ podkreślił, że w toku całego postępowania toczącego się z wniosku o wznowienie postępowania strona, ani jej pełnomocnik, nie przedłożyli dokumentu potwierdzającego wpływ ww. pełnomocnictwa do Urzędu Skarbowego przed 19.06.2018 r. Jednocześnie z znajdującego się w aktach sprawy "wydruku wprowadzonych dokumentów" za okres od 4.09.2014 r. do 30.09.2014 r. sporządzonego przez organ I instancji nie wynika, by takie pełnomocnictwo wpłynęło do organu. Tym samym ani z dokumentów przedkładanych przez stronę oraz adwokata, ani z dokumentów Urzędu Skarbowego, nie wynika, by adwokat T.K. bądź strona złożyła pełnomocnictwo z dnia [...].09.2014 r. bądź jego odpis do akt postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r. w podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do grudnia 2012 r. a zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2015 r. [...] doręczoną 15.09.2015 r. W ocenie organu odwoławczego nie można uznać, że pełnomocnictwo z dnia [...].09.2014 r. jest dowodem istotnym w sprawie, skoro strona bądź adwokat nie przedłożyli ww. pełnomocnictwa do akt postępowania podatkowego wymiarowego, to nie istniał obowiązek respektowania tego pełnomocnictwa. Tym samym również okoliczność sporządzenia pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. nie jest okolicznością istotną w sprawie, skoro pełnomocnictwo nie zostało przedłożone do akt postępowania podatkowego wymiarowego. Organ stwierdził również, że gdyby faktycznie pełnomocnictwo z dnia [...].09.2014 r. zostało złożone do postępowania wymiarowego, adwokat czyli pełnomocnik profesjonalny zażądałby potwierdzenia jego wpływu do organu I instancji i wniósłby opłatę skarbową, czego w niniejszej sprawie brak. Natomiast składając pełnomocnictwo szczególne z dnia [...].07.2014 r., w którym skarżący udzielił pełnomocnictwa do zapoznania się z aktami postępowania kontrolnego i ewentualnie podatkowego w tym postępowania zabezpieczającego, czynności tych adwokat T.K. dokonał. Ponadto w dniu sporządzenia pełnomocnictwa ([...].09.2014 r.) oraz we wrześniu 2014 r. (kiedy wg strony pełnomocnictwo to miało być złożone do Urzędu Skarbowego) nie toczyła się wobec skarżącego ani kontrola podatkowa (zakończona doręczeniem protokołu kontroli w dniu [...].07.2014 r.) ani postępowanie podatkowe (wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r.). Wskazano również, że wbrew zarzutom odwołania skarżący miał wiedzę o toczącym się postępowaniu wymiarowym, gdyż w dniu 8.05.2015 r. osobiście odebrał protokół z badania ksiąg podatkowych z dnia [...].05.2015 r. nr [...]. Ponadto w dniu 31.03.2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].03.2015 r. nr [...], do osobistego stawienia się na przesłuchanie w charakterze strony w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem podatkowym, wszczętym z urzędu postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. Ponadto z akt sprawy wynika, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r. nr [...] o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego wobec skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. odebrał w miejscu zamieszkania podatnika pełnoletni domownik – S.O.. Organ podkreślił również, że w toku postępowania podatkowego wymiarowego strona nie informowała organ o zmianie adresu. W pełnomocnictwie z dnia [...].07.2014 r. (wpływ do Urzędu Skarbowego w dniu 6.08.2014 r.) wskazano adres Strony: [...], jako jej adres zamieszkania. W protokole kontroli podatkowej dotyczącej podatku od towarów i usług za okres od 01.02.2012 r. do 31.12.2012 r. poinformowano, że "kontrolowany obowiązany jest zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swojego adresu dokonanej w ciągu 6 miesięcy od dnia zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli w toku kontroli ujawniono nieprawidłowości. W razie niedopełnienia obowiązku postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego uznaje się za doręczone pod adresem, pod który doręczono protokół kontroli (art. 291b Ordynacji podatkowej)." Przy czym ze zwrotnego potwierdzenia doręczenie protokołu kontroli wynika, że ww. protokół doręczono w dniu 1.07.2014 r. skarżącemu na adres: ul. [...], przesyłkę odebrał osobiście skarżący. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2015 r. została wysłana na adres: ul. [...], i doręczona w trybie art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Z podnoszonych przez Stronę w piśmie z dnia [...].09.2018 r. okoliczności faktycznych nie wynika, by w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który ją wydał. Tym samym w ocenie organu z analizy okoliczności faktycznych nie wynika aby w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który ją wydał. Powyższej konstatacji nie zmieniają wskazywane przez pełnomocnika w odwołaniu zarzuty i okoliczności. Fakt zapoznania się strony oraz jej pełnomocnika z aktami został odnotowany w notatce służbowej z dnia [...].08.2014 r., jednak okoliczność ta miała miejsce przed sporządzeniem ww. pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. Ponadto nie toczyło się wówczas postępowanie podatkowe wobec strony wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r. Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji w dniu [...].01.2019 r. przeprowadził dowód z przesłuchania E.B. (pracownika Urzędu Skarbowego) oraz w dniu [...].01.2019 r. przeprowadził dowód z przesłuchania S.O.. Ww. dowody nie wniosły nic nowego do sprawy. Przy czym z ww. zeznań E.B. wynika, że do akt postępowania podatkowego wymiarowego nie przedłożono pełnomocnictwa. Ponadto na wniosek strony przeprowadzono w dniu [...].04.2019 r. dowód z przesłuchania skarżącego. Przesłuchanie nie stanowi dowodu na fakt złożenia do organu pełnomocnictwa udzielonego przez stronę adwokatowi T.K. w toku postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. Należy bowiem wskazać, że strona jak i pełnomocnik wskazują na okoliczności, jakie miały miejsce we wrześniu 2014 r., natomiast przedmiotowe postępowanie podatkowe wymiarowe zostało wszczęte w grudniu 2014. Końcowo organ zauważa, że postępowanie podatkowe, którego wznowienia domaga się strona, zostało zakończone decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2015 r., a co za tym idzie w toku niniejszego postępowania dotyczącego wniosku strony (pismo z dnia [...].06.2018 r., pismo z dnia [...].07.2018 r., pismo z dnia [...].08.2018 r., doprecyzowane pismem z dnia [...].09.2018 r.) o wznowienie ww. postępowania, tut. organ nie jest uprawniony do badania i oceny czynności Naczelnika Urzędu Skarbowego podjętych w związku z wnioskiem z dnia [...].03.2017 r. Wskazał również, że pismem z dnia [...].03.2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał do przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony przez adwokata T.K. w sprawie wznowienia postępowania, a pismem z dnia [...].05.2017 r. wezwał stronę do uzupełnienia podpisu na wniosku z dnia [...].03.2017 r. o wznowienie postępowania złożonym przez adwokata T.K.. Wezwania zostały doręczone stronie oraz adwokatowi T.K.. W wezwaniach organ I instancji wskazał, iż nie posiada pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie T.K. do reprezentowania skarżącego. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...].06.2017 r. pozostawił ww. wniosek bez rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uwzględnienie skargi przez organ, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o uchylenie Sąd zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2019 r. i przekazanie sprawy organowi podatkowemu II instancji celem uchylenia w całości decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2019 r., oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. i przekazania sprawy organowi podatkowemu I instancji celem przeprowadzenia ponownie postępowania podatkowego w zakresie zobowiązania podatkowego skarżącego w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopada i grudzień 2012 r. z udziałem skarżącego i orzeczenie co do istoty sprawy względnie umorzenie postępowania w sprawie. Wniesiono również o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1. rażące naruszenie przepisów postępowania tj. art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, poprzez jego wadliwą wykładnię i zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, iż ujawnienie pełnomocnictwa z dnia [...] września 2014 r. nie stanowi nowego dowodu potwierdzającego, iż skarżący udzielił wobec Urzędu Skarbowego pełnomocnictwa, którego zakres rozciągał się na postępowanie prowadzone w tym czasie (postępowanie w przedmiocie pomocy międzynarodowej) oraz następujące po nim postępowanie podatkowe, a które to pełnomocnictwo nie było honorowanej przez organ podatkowy w toku postępowania pozbawiając skarżącego w nim udziału; 2. rażące naruszenie przepisu art. 145 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, poprzez ich błędne zastosowanie i przyjęcie, iż postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego w zakresie podatku VAT za okres od kwietnia 2012 r. do grudnia 2012 r. zostało prawidłowo doręczone podatnikowi w dniu 11 grudnia 2014 r., podczas gdy organ podatkowy miał wiedzę i świadomość, iż w przedmiotowej sprawie podatnik ustanowił już w dniu [...] września 2014 r. pełnomocnika do reprezentowania go w przedmiotowej sprawie (dopuszczając go do czynności złożenia przez podatnika wyjaśnień co do okoliczności ujawnionych w treści dokumentacji podatkowej przesłanej przez czeskie władze podatkowe w ramach procedury pomocy prawnej) i doręczenia winny być dokonywane już wyłącznie pełnomocnikowi; 3. rażące naruszenie przepisu postępowania art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji pomijającego treść przeprowadzonych w postępowaniu dowodów oraz podnoszone przez podatnika okoliczności dotyczące procedury pozyskania przez organ podatkowy dokumentacji podatkowej od czeskich organów podatkowych; 4. rażące naruszenie przepisu art. 136 w zw. z art. 137 § 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu na dzień [...].09.2014 r.), poprzez bezprawne zakwestionowanie przez organ podatkowy I instancji upoważnienia do reprezentowania podatnika w sprawie udzielonego mu w dniu [...].09.2014 r. i ujawnionego wobec Urzędu Skarbowego w toku czynności złożenia przez skarżącego wyjaśnień w dniu [...].09.2014 r., które to pełnomocnictwo uzasadniało jego udział zarówno w pierwotnym postępowaniu podatkowym dot. rozliczeń w podatku VAT za 2012 r. zakończonym decyzją z dnia [...].08.2015 r. jak i w postępowaniu wznowieniowym w oparciu o wniosek z dnia [...].03.2017 r.; 5. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na: a) pominięciu ustalenia w ramach jakiej procedury Naczelnik Urzędu Skarbowego już po zakończeniu kontroli podatkowej [...] w dniu [...].07.2014 r. pozyskał od czeskich organów podatkowych dokumentację dotycząca kontaktów gospodarczych podatnika z czeskimi kontrahentami, która to dokumentacja została przyjęta jako cześć materiału dowodowego do postępowania podatkowego nr [...]; b) pominięciu ustaleń czy E.B. - pracownica prowadząca postępowanie otrzymała dokumentację od czeskich organów podatkowych przed dniem [...].09.2014 r.; c) pominięciu ustaleń czy E.B. dokonała zapoznania podatnika i jego pełnomocnika T.K. z treścią dokumentacji otrzymanej od czeskich organów podatkowych i przyjęła od podatnika P.C. obszerne, kilkugodzinne wyjaśnienia; d) pominięciu ustaleń czy skoro pełnomocnik podatnik został dopuszczony do udziału w czynności zapoznania podatnika z materiałami źródłowymi postępowania (procedury pozyskania materiałów źródłowych od czeskich władz podatkowych) to dopuszczenie to odbyło się w oparciu o złożone pełnomocnictwo; e) bezkrytycznym przyjęciu za wiarygodne zeznań E.B., co do rzekomych prób kontaktowania się z podatnikiem i jego pełnomocnikiem w 2014 r. podczas gdy z tych rzekomych prób nie sporządzona została jakakolwiek notatka służbowa potwierdzająca fakt, dokonania czynności urzędowej; 6. rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 123 § 1 w zw. art. 180 w zw. z art. 188 Ordynacji podatkowej, polegające na bezpodstawnym oddaleniu uzasadnionych wniosków dowodowych zgłoszonych przez podatnika a zmierzających do wyjaśnienia podnoszonej przez podatnika okoliczności dotyczących procedury pozyskania przez organ podatkowy I instancji dokumentacji podatkowej od czeskich organów podatkowych i złożenia przez podatnika pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. w związku ze składaniem wyjaśnień co do treści pozyskanych dokumentów. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu jest to, czy organy podatkowe zasadnie odmówiły stronie skarżącej wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od kwietnia do grudnia 2012 r. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że instytucja wznowienia postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzją podatkową, jeżeli postępowanie przed organem podatkowym było dotknięte kwalifikowanymi wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. Przypomnieć również należy, że kwestia wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej została rozpatrzona organy podatkowe odrębnie, a zatem w niniejszej sprawie, ocenie podlega wniosek sformułowany w oparciu o przesłankę z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Stosownie do wskazanej regulacji w sprawie zakończonej decyzją ostateczną postępowanie wznawia się, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który ją wydał. Prawidłowe jest stanowisko organu wskazujące, że o zaistnieniu wskazanej podstawy wznowienia postępowania można mówić, gdy łącznie zostaną spełnione cztery następujące przesłanki: a) wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody; b) są one istotne dla sprawy, tzn. mogą mieć wpływ na jej odmienne rozstrzygniecie; c) nie były znane organowi, który wydał decyzję; d) istniały w dniu wydania decyzji. Dopiero kumulatywne spełnienie przesłanek daje podstawę do wzruszenia decyzji ostatecznej. Wskazać również należy, że zwrot użyty w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej "wyjdą na jaw" oznacza, iż istotny jest moment ujawnienia danego dowodu lub okoliczności, czyli udostępnienia ich organowi, a nie moment faktycznego zapoznania się z nimi przez pracownika organu. Pod pojęciem nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów rozumieć należy zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, które nie były znane organowi podatkowemu oraz stronie, jak również po raz pierwszy zgłoszone przez stronę okoliczności i dowody jej znane, ale nieprzedstawione organowi orzekającemu w postępowaniu zwykłym. Wskazać należy, że okoliczności faktyczne lub dowody dla sprawy istotne to takie, które dotyczą przedmiotu sprawy i mają znaczenie prawne, a więc mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Niezbędny warunek stanowi także konieczność istnienia dowodów lub okoliczności w dniu wydania decyzji ostatecznej. Przypomnieć wypada, że w ocenie skarżącego w ramach postępowania organ I instancji winien rozstrzygnąć okoliczność ujawnienia dowodu udzielenia pełnomocnikowi pełnomocnictwa w toku pierwotnego postępowania zakończonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2015 r., jak i kwestie udziału pełnomocnika w czynnościach postępowania dowodowego we wrześniu 2014 r. i braku doręczenia decyzji pełnomocnikowi podatnika. Jak zasadnie stwierdziły organy podatkowe wskazane przez skarżącego okoliczności nie spełniają przesłanek z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Wskazać bowiem należy, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została wydana w dniu [...] sierpnia 2015 r. w wyniku postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. Z organem podatkowym podkreślić należy, że z art. 136 Ordynacji podatkowej (obowiązującym do 1.01.2016 r.) wynika możliwość działania strony przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga osobistego dziania strony. Mówiąc o stronie przepis ten odwołuje się do pojęcia strony w rozumieniu art. 133 ww. ustawy. Oznacza to, że każda strona, a więc podatnik, płatnik, inkasent lub ich następca prawny, a także osoba trzecia jak również osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej inna niż wymieniona wyżej, na której ciążą szczególne obowiązki lub, która zamierza skorzystać z uprawnień wynikających z przepisów prawa podatkowego może działać przez pełnomocnika. Co więcej przepis art. 133 § 1 Ordynacji podatkowej wprost wskazuje, że chodzi o stronę postępowania podatkowego, a postępowanie podatkowe zgodnie z art. 165 ww. ustawy może być wszczęte z urzędu lub na żądanie strony. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia organowi podatkowemu żądania strony, a w przypadku wszczęcia postępowania podatkowego z urzędu datą wszczęcia jest data doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego. Konsekwencją tych uregulowań prawnych jest to, że o stronie postępowania w rozumieniu art. 133 i art. 136 Ordynacji podatkowej można mówić dopiero od momentu wszczęcia postępowania podatkowego. Dopełnieniem tej regulacji jest art. 137 § 2 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 1.01.2016 r.) z którego wynika, że pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie, formie dokumentu elektronicznego lub zgłoszone ustnie do protokołu. Zgodnie z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej (w brzmieniu obowiązującym do 1.01.2016 r.), pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Organ podatkowy może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Trafnie wskazał organ, że skoro przepis ten mówi o aktach, niewątpliwie chodzi o akta postępowania podatkowego, które zakłada się od chwili wszczęcia tego postępowania, a nie przed jego wszczęciem. Postępowanie nie może toczyć się przed jego wszczęciem, a to oznacza też, że nie może być, wówczas akt sprawy, do których pełnomocnik mógłby złożyć pełnomocnictwo, w tym także jego uwierzytelniony odpis. Dopiero od chwili doręczenia pełnomocnictwa organowi prowadzącemu postępowanie, pełnomocnik powinien być zawiadamiany o wszystkich czynnościach i wzywany do udziału w nich, gdyż to zapewnia pośrednio udział strony w postępowaniu. Także od tej chwili organ podatkowy jest, zgodnie z art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej, zobowiązany do doręczania pism ustanowionemu pełnomocnikowi. Jeżeli z pism nie wynika, że strona działa przez pełnomocnika, organ nie ma prawa badać, czy strona miała zamiar występowania w postępowaniu podatkowym za pośrednictwem pełnomocnika. To pełnomocnik strony musi wykazać organowi, że strona umocowała go do działania. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r., na które powołuje się skarżący, nie znajduje się w aktach sprawy zakończonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].08.2015 r. nr [...]. Pełnomocnictwo to zostało doręczone organowi jako załącznik pisma z dnia [...].06.2018 r. "wniosek dowodowy" skierowany do Sądu Rejonowego i przesłany do wiadomości Urzędowi Skarbowemu. Z akt postępowania wynika, że w dniu 6.08.2014 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pełnomocnictwo z dnia [...].07.2014 r. udzielone przez skarżącego adwokatowi A.D. i adwokatowi T.K. do, "zapoznania się z aktami postępowania kontrolnego i ew. podatkowego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w tym postępowania zabezpieczającego w którym wydano zarządzenie [...] w sprawie [...].06.2014 na kwotę należności 181.352,00 zł. W razie jakichkolwiek wątpliwości niniejsze upoważnienie należy interpretować rozszerzająco". Prawidłowo ocenił organ, iż pełnomocnictwo z dnia [...].07.2014 r. - nie jest dowodem o cechach nowości. Nadto pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z [...].12.2014 r. nr [...], również jego zakres nie, wskazuje na umocowanie do reprezentowania strony we wszystkich czynnościach przez pełnomocnika w ww. postępowaniu podatkowym wszczętym postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. nr [...]. Zasadnie oceniły również organy, że nadesłane wraz z pismem z dnia [...].06.2018 r. pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r., w którym skarżący udzielił pełnomocnictwa adwokatowi T.K. do "występowania w moim imieniu w postępowaniu kontrolnym i podatkowym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, w tym w postępowaniu zabezpieczającym dotyczącym rozliczeń w podatku VAT za okres 01.02.2012 r. - 31.21.2012 r." nie zostało złożone do organu podatkowego przed [...].06.2018 r. - brak bowiem na ww. pełnomocnictwie potwierdzenia jego wpływu do Urzędu przed [...].06.2018 r. Do pisma z dnia [...].06.2018 r. nie załączono żadnego dokumentu, który potwierdzałby twierdzenia adwokata, iż pełnomocnictwo z dnia [...] września 2014 r. wpłynęło przed 19.06.2018 r. do Urzędu Skarbowego. Podkreślić również należy, że w toku całego postępowania toczącego się z wniosku o wznowienie postępowania strona, ani jej pełnomocnik, nie przedłożyli dokumentu potwierdzającego wpływ wskazanego pełnomocnictwa do Urzędu Skarbowego przed [...].06.2018 r. Ze znajdującego się w aktach sprawy "wydruku wprowadzonych dokumentów" za okres od 4.09.2014 r. do 30.09.2014 r. sporządzonego przez organ I instancji nie wynika, by takie pełnomocnictwo wpłynęło do organu. Stwierdzić zatem należy, że ani z dokumentów przedkładanych przez stronę oraz adwokata, ani z dokumentów Urzędu Skarbowego, nie wynika, by adwokat T.K., bądź strona, złożyli pełnomocnictwo z dnia [...].09.2014 r., lub jego odpis do akt postępowania podatkowego wszczętego postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. Tym samym zasadnie uznały organy podatkowe, że pełnomocnictwo z dnia [...].09.2014 r. nie jest dowodem istotnym w sprawie, skoro strona bądź adwokat nie przedłożyli ww. pełnomocnictwa do akt postępowania podatkowego wymiarowego. Co za tym idzie nie istniał obowiązek respektowania tego pełnomocnictwa. Również okoliczność sporządzenia pełnomocnictwa z dnia [...].09.2014 r. nie jest okolicznością istotną w sprawie, skoro pełnomocnictwo nie zostało przedłożone do akt postępowania podatkowego wymiarowego. Jak wskazał to organ podatkowy od zawodowego pełnomocnika oczekiwać należy aby składając pełnomocnictwo dochował należytej staranności, przejawiającej się m.in. w żądaniu potwierdzenia złożenia dokumentu pełnomocnictwa organowi podatkowemu. Wniósłby również opłatę skarbową, czego w niniejszej sprawie brak. Co istotne składając pełnomocnictwo szczególne z dnia [...].07.2014 r., w którym skarżący udzielił pełnomocnictwa do zapoznania się z aktami postępowania kontrolnego i ewentualnie podatkowego w tym postępowania zabezpieczającego, czynności tych pełnomocnik dopełnił. Podkreślić również należy, że w dniu sporządzenia pełnomocnictwa ([...].09.2014 r.) oraz we wrześniu 2014 r. (kiedy wg strony pełnomocnictwo miało być złożone do Urzędu Skarbowego) nie toczyła się wobec skarżącego ani kontrola podatkowa (zakończona doręczeniem protokołu kontroli w dniu [...].07.2014 r.) ani postępowanie podatkowe (wszczęte postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r.). Wskazać również należy, że wbrew zarzutom skarżący miał wiedzę o toczącym się postępowaniu wymiarowym, gdyż w dniu 8.05.2015 r. osobiście odebrał protokół z badania ksiąg podatkowych z dnia [...].05.2015 r. nr [...]. Ponadto w dniu 31.03.2015 r. doręczono skarżącemu wezwanie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].03.2015 r., do osobistego stawienia się na przesłuchanie w charakterze strony w związku z prowadzonym wobec niego postępowaniem podatkowym, wszczętym z urzędu postanowieniem z dnia [...].12.2014 r. w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. Ponadto z akt sprawy wynika, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2014 r. nr [...] o wszczęciu z urzędu postępowania podatkowego wobec skarżącego w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. odebrał w miejscu zamieszkania podatnika pełnoletni domownik – S.O.. Wobec wskazanych okoliczności stwierdzić należy, że organy podatkowe zasadnie uznały, iż w sprawie nie zaszły przesłanki wznowienia postępowania, o których mowa w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Z tych tez przyczyn oraz na podstawie art. 151 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) Sąd skargę oddalił.