I SA/Go 146/18
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-03-28
Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Skupień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wezwania do uregulowania należności wynikających z zeznania podatkowego jest dopuszczalna do kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego jest niedopuszczalna, ponieważ upomnienie nie jest aktem lub czynnością podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jest to jedynie czynność poprzedzająca postępowanie egzekucyjne, mająca walor informacyjny.Stan faktyczny
Skarżący został wezwany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego do złożenia zeznania PIT-38 za 2013 r. w związku ze zbyciem nieruchomości. Po złożeniu zeznania i zapłaceniu podatku, skarżący otrzymał upomnienie dotyczące uregulowania należności. Skarżący zaskarżył upomnienie do WSA, kwestionując zasadność naliczenia podatku i domagając się jego uchylenia. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność zaskarżenia upomnienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2018 r. sprawy ze skargi J.M.S. na upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wezwania do uregulowania należności wynikających z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 (PIT-38) wraz z kosztami upomnienia postanawia: odrzucić skargę.
Wezwaniem z dnia z dnia [...] grudnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił się do J.S. o złożenie, w terminie 14 dni, zeznania rocznego PIT-38 za 2013 r. w związku z odpłatnym zbyciem udziału 1/6 części do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego w [...] wraz z udziałem 54/100 części w nieruchomości wspólnej, na mocy aktu notarialnego Rep. A nr [...] z [...] lutego 2013 r.
W dniu 29 grudnia 2017 r. J.S. złożył zeznanie roczne PIT-38 z podatkiem należnym od dochodu ze zbycia nieruchomości, w kwocie 10.450 zł. Do ww. zeznania dołączył poświadczenie zameldowania oraz wyjaśnienie, w którym stwierdził, m.in., że złożył stosowne oświadczenie o uldze meldunkowej ustnie podczas rozmowy z pracownicą Urzędu Skarbowego kilka dni po dokonaniu sprzedaży praw do lokalu mieszkalnego.
Upomnieniem z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał skarżącego do uregulowania należności wynikających z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 (PIT-38) wraz z kosztami upomnienia.
Powyższe upomnienie J.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. kwestionując zasadność naliczenia mu podatku dochodowego za rok 2013 wynikającego z upomnienia z dnia [...] stycznia 2018 r. Skarżący wyniósł o uchylenie w całości naliczonego mu podatku dochodowego za rok 2013 wraz z odsetkami, wynikającego z zaskarżonego upomnienia.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi jako bezzasadnej.
Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie prowadzone były jedynie czynności sprawdzające w zakresie podatku od dochodu ze zbycia nieruchomości. Zakończyły się one na etapie złożenia przez podatnika zeznania rocznego PIT-38 z podatkiem należnym. W wyniku analizy danych wykazanych w zeznaniu potwierdzono, że wykazany podatek od dochodu ze zbycia nieruchomości jest prawidłowy. Nie było prowadzone postępowanie podatkowe w tym zakresie i nie była wydawana decyzja, na którą przysługiwałoby prawo wniesienia odwołania, a następnie skargi do WSA.
Organ podkreślił, że skarżący wniósł skargę na wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego z zeznania podatkowego. Zdaniem organu skarga jest niedopuszczalna, a konsekwencji podlega odrzuceniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Jednocześnie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych jest wyznaczony przez katalog określonych form działania organów administracji publicznej, wymienionych enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." oraz w innych ustawach, do których odsyła art. 3 § 3 tej ustawy.
Po myśli art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z kolei po myśli art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W rozpoznawanej sprawie J.M.S. wniósł skargę na upomnienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] stycznia 2018 r., którym wezwano go do uregulowania należności wynikających ze złożonego przez niego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 (PIT-38) wraz z kosztami upomnienia.
Wskazać zatem trzeba, że zaskarżone upomnienie nie należy do kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, które to akty i czynności podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stanowi ono jedynie warunek prawidłowego wszczęcia egzekucji administracyjnej. Zgodnie bowiem z art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1207) egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Z przepisu tego wynika, że upomnienie jest czynnością poprzedzającą postępowanie egzekucyjne, na które nie przysługuje zażalenie. Upomnienie to ma walor czysto informacyjny, przypomina zobowiązanemu o konieczności wykonania nałożonego na niego obowiązku oraz wskazuje na konsekwencje niewykonania obowiązku – wszczęcie egzekucji administracyjnej (por. Piotr Marek Przybysz, Komentarz do art.15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, LEX).
Na marginesie wyjaśnić należy, że wbrew zarzutom skarżącego kwota podatku dochodowego za 2013 r. nie wynika z zaskarżonego upomnienia lecz ze złożonej przez skarżącego deklaracji podatkowej. Organ nie wydal wobec skarżącego decyzji określającej wysokość tego podatku. Jak bowiem wynika z akt niniejszej sprawy w toku postępowania sprawdzającego organ wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia, w terminie 14 dni, zeznania rocznego PIT-38 za 2013 r. w związku z odpłatnym zbyciem udziału 1/6 części do lokalu mieszkalnego nr 1 położonego w [...] wraz z udziałem 54/100 części w nieruchomości wspólnej, na mocy aktu notarialnego Rep. A nr [...] z [...] lutego 2013 r. W dniu skarżący złożył zeznanie roczne PIT-38 z podatkiem należnym od dochodu ze zbycia nieruchomości, w kwocie 10.450 zł. Co prawda skarżący utrzymywał w toku prowadzonego przez organ postępowania sprawdzającego, że złożył stosowne oświadczenie o uldze meldunkowej ustnie podczas rozmowy z pracownicą Urzędu Skarbowego kilka dni po dokonaniu sprzedaży praw do lokalu mieszkalnego. Niemniej jednak dobrowolnie złożył zeznanie, z którego wynika podatek a nie prawo do ulgi. Tym samym kwestionowanie przez skarżącego braku zastosowania ulgi, w momencie otrzymania upomnienia wzywającego do uregulowania należności wynikających z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2013 (PIT-38), nie może odnieść oczekiwanego przez niego skutku.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło