I SA/Go 147/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. i J.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił spółce z ograniczoną odpowiedzialnością P przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...]. Decyzją tą wymierzono w/w Spółce kwotę wynikającą z powstałego długu celnego oraz podatek od towarów i usług oraz dopuszczono towar do wolnego obrotu. Na powyższe postanowienie w dniu 1 lutego 2010r. (data stempla pocztowego k 8 akt sądowych) wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim podpisaną przez I.K. i J.K.. Do skargi załączony został przelew na kwotę 100 zł stanowiący wpis od przedmiotowej skargi, z tymże numer konta widniejący na przelewie nie był numerem konta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Zarządzeniem z 24 lutego 2010r. wezwano skarżących do doprecyzowania skargi poprzez wskazanie czy stroną skarżącą jest spółka z o.o. P czy też I.K. i J.K.. W odpowiedzi na wezwanie I.K. i J.K. wskazali, że to oni są stroną skarżącą. Poinformowali równocześnie, że w czasie gdy dokonano zgłoszeń celnych byli oni członkami spółki oraz że ze względu na brak jakiegokolwiek majątku spółki Izba Celna "prowadziła windykację na majątku osobistym ówczesnych członków zarządu i dlatego właśnie stroną skarżącą są obie osoby fizyczne". Odpowiadając z kolei na wezwanie Sądu z 15 kwietnia 2010r. wskazali, że w dniu [...] grudnia 2005r. przed Notariuszem dokonali zbycia całości posiadanych przez siebie udziałów Spółki "P" na rzecz P.P.. Natomiast w dniu [...] grudnia 2005r. uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników przestali być członkami zarządu spółki P. Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2010r. wezwano skarżących I.K. i J.K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano skarżących, iż numer konta widniejący na potwierdzeniu transakcji załączonym do skargi nie jest numerem konta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Niniejsze zarządzenie oboje skarżący odebrali w dniu 5 lipca 2010r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru pism k. 35-k. 36 akt sądowych). Pomimo upływu zakreślonego, ustawowego terminu skarżący nie uiścili wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył co następuje: Stosownie do treści art. 214 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej "P.p.s.a.") zasadą jest ponoszenie uiszczenia kosztów sądowych przez tego, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Wpis w sprawie został ustalony na podstawie § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 1 lipca 2010r. zostało doręczone skarżącym I.K. - w dniu 5 lipca 2010r. ( k. 35 akt sądowych) oraz J.K. – w dniu 5 lipca ( k. 36 akt sądowych). Ostatnim dniem terminu do którego skarżący winni uiścić wpis był dzień 12 lipca 2010r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo – Budżetowego tut. Sądu z dnia 27 lipca 2010 r. wynika, że do dnia 26 lipca 2010 r. skarżący nie uiścili wymaganego wpisu. Ponieważ skarżący nie uiścili wpisu we wskazanym, ustawowym terminie, Sąd na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.