I SA/Go 149/14

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2014-08-13

Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca, która została już wcześniej zwolniona od wpisu od skargi, może zostać ponownie zwolniona od kosztów sądowych i ustanowić dla niej radcę prawnego, jeśli jej sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu?
Ratio decidendi
Skarżąca została zwolniona od kosztów sądowych i ustanowiono dla niej radcę prawnego, ponieważ jej sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu od czasu poprzedniego postanowienia o zwolnieniu od wpisu od skargi. Wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, biorąc pod uwagę dochody, utrzymanie rodziny i zadłużenie egzekucyjne.
Stan faktyczny
Skarżąca R.T. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku akcyzowego. Wcześniej została zwolniona od wpisu od skargi. Obecnie jej sytuacja majątkowa uległa pogorszeniu z powodu wszczęcia postępowania egzekucyjnego na kwotę przekraczającą 70.000 zł. Skarżąca jest mężatką, utrzymuje trzy córki, nie posiada majątku, a dochody męża są niewielkie.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącą od opłat sądowych. 2. Ustanowiono dla skarżącej radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków R.T. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r.nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanowił: 1. zwolnić skarżącą od opłat sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej radcę prawnego. Po oddaleniu skargi skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w osobie A.B. – B. wpisanej na listę radców prawych w Okręgowej Izbie Radców Prawnych. Z oświadczenia skarżącej oraz z przedstawionych przez nią dokumentów wynika, co następuje. Skarżąca jest mężatką i wraz z mężem utrzymuje trzy córki (w wieku 21,19 i 7 lat). Małżonkowie nie mają majątku, w tym: oszczędności. Skarżąca od lutego 2013 r. zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej. Od tego czasu nie pracuje. Jej mąż prowadzi działalność gospodarczą, z której dochody skarżąca określiła na 3.000 zł brutto. Przeciwko skarżącej prowadzone są administracyjne postępowania egzekucyjne, w ramach których dochodzone są zaległości przekraczające 70.000 zł. Wcześniej w toku postepowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. skarżącą zwolniono od wpisu od skargi. Z porównania ustaleń dotyczących sytuacji majątkowej skarżącej sformułowanych w uzasadnieniu tego postanowienia oraz z okoliczności wynikających z obecnie rozpoznawanego wniosku wynika, że sytuacja majątkowa rodziny skarżącej uległa pogorszeniu, wobec wszczęcia egzekucji administracyjnej. W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącej, jej wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje, jeżeli osoba występująca w wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca wykazała, iż - z uwagi na sytuację majątkową - nie jest w stanie sfinansować należnych od niej opłat sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika. Skarżąca ani jej mąż nie mają bowiem majątku, a kwota ich dochodów - przy uwzględnieniu faktu, że na utrzymaniu małżonków pozostaje trójka dzieci - nie może być uznana za wystarczającą do poczynienia z nich oszczędności lub wydatków innych niż służące bieżącemu utrzymaniu. Nadto skarżącą obciążają zaległości podatkowe dochodzone w drodze egzekucji administracyjnej. W tym stanie rzeczy, postanowiono o zwolnieniu skarżącej od opłat sądowych oraz ustanowieniu radcy prawnego (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Imiennie radcę prawnego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych (art. 253 p.p.s.a.), która przy dokonywaniu wyboru będzie zobowiązana do rozważenia wskazania skarżącej (art. 244 § 3 p.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło