I SA/Go 157/08

l SA/Go 157/08 Dnia 5 lutego 2008 r. POSTANOWIEŃ l E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O-S. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADN l ENIE W dniu 21 grudnia 2007 r. O-S. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...], wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten skierowała do Dyrektora Izby Celnej, a Dyrektor przekazał go do tut. Sądu w dniu 1 lutego 2008 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż obecnie wobec niej toczy się postępowa nie egzekucyjne celem wyegzekwowania należności objętej zaskarżoną decyzją, a wynoszącej 35.000 zł. Jednocześnie skarżąca uzasadniła wniosek faktem otrzymania od Ambasady RP dokumentacji, z której jednoznacznie wynika, iż przedmiotowe świadectwo pochodzenia towaru jest prawidłowe i w pełni autentyczne. Stwierdziła w związku z tym, iż wyegzekwowanie objętej zaskarżoną decyzją kwoty, w sytuacji gdy decyzja ta oczywiście narusza prawo, narazi stronę na dotkliwe szkody finansowe. Dodatkowo skarżąca poinformowała, iż w przypadku oddalenia jej skargi przez Sąd, niezwłocznie złoży wniosek o wznowienie postępowania ewentualnie o uchylenie decyzji ostatecznej na podstawie przepisu art. 2651 Kodeksu celnego. Sąd zważył: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca nie wskazał konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Zawiera ono jedynie stwierdzenie, iż wyegzekwowanie należności wynikającej z decyzji oczywiście naruszającej prawo narazi stronę na dotkliwe szkody finansowe. Z tak lakonicznego uzasadnienia trudno wywnioskować, jakie to mogą być szkody i na czym ma polegać ich dotkliwość. Wykonanie decyzji nie spowoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w rozumieniu cyt. przepisu. Gdyby nawet tak się stało to przywrócenie stanu pierwotnego będzie w pełni możliwe - organ celny zwróci należność wraz z odsetkami. W tym miejscu należy podkreślić, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada zasadności skargi, a więc argument, iż decyzja oczywiście narusza prawo, ponieważ strona dysponuje odpowiednim pismem Ambasady RP potwierdzającym prawidłowość i autentyczność świadectwa, nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia. Nie mają także znaczenia dla uznania zasadności rozpoznawanego wniosku plany skarżącej w przypadku ewentualnego oddalenia złożonej przez nią skargi. W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał, iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.