I SA/Go 1589/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Specjalista Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2007 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwo Handlowe Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oraz podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że uchylona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3.213 złotych (trzy tysiące dwieście trzynaście) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Go 1589/06 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] r. uznającą zgłoszenie celne nr [...] z [...] kwietnia 2004 r. za nieprawidłowe w części szczegółów dotyczących wartości, wartości pozycji, wartości statystycznej, podstawy i kwot opłat, określając jednocześnie określając jednocześnie prawidłową kwotę wynikającą z długu celnego oraz prawidłową kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu importu. Rozstrzygnięcia organów celnych zapadły na podstawie stanu faktycznego ustalonego przez te organy w następujący sposób. W dniu [...] kwietnia 2004 r. w Urzędzie Celnym Agencja Celna [...] działająca z upoważnienia skarżącego przedsiębiorstwa [...] Sp. z o.o., zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu korale, szale i sandały damskie. Zgłoszenie zostało przyjęte a towar objęto wnioskowaną procedurą wg dokumentu SAD nr [...]. W dniach od 19 października 2005 r. do 28 listopada 2005 r. funkcjonariusze celni przeprowadzili kontrolę celną dokumentacji księgowej, handlowej i bankowej skarżącej Spółki w zakresie procedury dopuszczenia towarów do obrotu na polskim obszarze celnym oraz do wolnego obrotu na obszarze celnym Wspólnoty w okresie od 25 lipca 2003 r. do 30 września 2005 r. oraz kosztów i usług z tym związanych. Kontrola dokumentów SAD oraz dokumentów handlowych i przewozowych wykazała, że do wartości celnej importowanych towarów nie doliczano kosztów zakupu usług składowania. Postanowieniem z 30 stycznia 2006 r. organ I instancji wszczął postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej towarów objętych zgłoszeniem celnym w procedurze dopuszczenia do obrotu wg dokumentu Sad [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ celny wskazał między innymi, że indyjskie władze celne poinformowały Ministerstwo Finansów o przedłożeniu do odprawy eksportowej faktury z wyższą wartością, niż ta, która przedstawiono polskim organom celnym. W ocenie organu I instancji stosownie do art.26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne ( Dz. U. nr 68, poz. 623 ), do spraw dotyczących długu celnego, jeżeli dług celny powstał przed dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej, stosuje się przepisy dotychczasowe . w związku z powyższym w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny ( t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 75, poz. 802 ze zm. ). Stosownie do treści art.3 § 1, pkt 24 Kodeksu celnego, zgłoszenie jest to czynność, poprzez która osoba wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób zamiar objęcia towaru określona procedurą celną. Zgłoszenie ma charakter deklaracji, w której strona sama określa kwotę długu celnego oraz przedstawia organowi celnemu towar i wszystkie dokumenty niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest on zgłaszany. Organ celny na podstawnie art.83 Kodeksu celnego, może z urzędu lub na wniosek strony dokonać kontroli zgłoszenia celnego. Jeżeli z kontroli zgłoszenia celnego wynika, iż przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe dane lub dokumenty, organ celny podejmuje działania niezbędne w celu właściwego zastosowania przepisów prawa celnego w oparciu o nowe dane. Stosownie do art. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Zgodnie natomiast z art.30 § 1 pkt 5 w celu określenia wartości celnej z zastosowaniem art. 23 Kodeksu celnego do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za przywożone towary dodaje się koszty transportu i ubezpieczenia przywiezionych towarów oraz opłaty załadunkowe i manipulacyjne związane z transportem, poniesione do granicy państwa lub portu polskiego. Organ celny uwzględniając wyniki kontroli oraz faktury otrzymane od indyjskich władz celnych o tym samym numerze, co faktura przedłożona do zgłoszenia ustalił nową wartość celna towarów. W związku z tym ogólną wartość faktury w wysokości 29.069,00 USD powiększono o deklarowane w zgłoszeniu celnym koszty transportu w wysokości 368, 60 USD. Oraz o opłaty manipulacyjne i koszty związane ze składowaniem towaru w wysokości 1.011,72 EUR. Od powyższej decyzji skarżąca Spółka wniosła odwołanie wnosząc o jej zmianę, ewentualnie uchylenie. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła niewłaściwe ustalenie wartości celnej, wartości statystycznej, podstawy i kwoty opłat oraz należności celnych przywozowych i kwoty podatku od towarów i usług, jak również kwoty odsetek wyrównawczych. W ocenie skarżącej faktura nr [...] z [...] lutego 2004 r. przedstawiona polskiej administracji celnej wraz ze zgłoszeniem celnym w dniu [...] kwietnia 2004 r. jest jedynym dokumentem opisującym wartość towaru, jaki otrzymał importer. Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania, utrzymał decyzją z [...] r. w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że podstawą rozstrzygnięcia był fakt ujawnienia w toku kontroli faktury nr [...] na kwotę 4.782,71 zł. za usługi składowania towaru w Hamburgu. Nadto w toku kontroli, za pośrednictwem Ministra Finansów zwrócono się do administracji celnej Indii o dokonanie weryfikacji faktury nr NRG [...] z [...] lutego 2004 r. W piśmie z 8 sierpnia 2005 r. władze celne Indii poinformowały, że wartość towaru objętego fakturą [...] z [...] lutego 2004 r. wynosi 29.069,00 USD, na potwierdzenie tej okoliczności przesłano fakturę, list ładunkowy, list przewozowy oraz zaświadczenie o realizacji bankowej. Organ odwoławczy nie stwierdził, aby postępowanie prowadzone przez organ celny I instancji naruszyło przepisy postępowania w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze Skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając jej naruszenie: - prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 23 § 1, art.85 § 1 Kodeksu celnego; - art.11 ust 2, art. 15 ust 4 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym prawa procesowego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie podatkowym z mocy art. 122 i art. 187 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa; - naruszenie art. 194 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie nadesłanych przez indyjskie władze celne dokumentów, w tym niepodpisanej faktury nr NRG [...], za spełniające wymogi formalne określone w tym przepisie; - naruszenie art.191 Ordynacji podatkowej rzez całkowicie dowolną i sprzeczną z zebranymi dowodami ocenę materiału dowodowego; - naruszenie art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej przez nie wskazanie w uzasadnieniu decyzji przyczyn, dla których organ nie dał wiary dokumentom przemawiającym na korzyść skarżącej ( wyciąg z banku, faktura NRG/[...]), dlaczego uznał fakturę NRG/[...] za podważającą treść faktury NRG/[...]. Uzasadniając swoje stanowisko Skarżąca podniosła w szczególności, że uszło uwadze Organów celnych, iż nadesłana i Indii faktura, będąca podstawą zakwestionowania faktury NRG/[...] nosi inny numer - NRG/[...]. Faktura ta nie jest podpisana przez wystawcę. Nie nosi więc cech dokumentu, jakim powinna być faktura a tym samym nie spełnia wymogów wiarygodnego dokumentu. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko Dyrektor Izby Celnej wskazał miedzy innymi, że organy celne przyjęły w poczet materiału dowodowego dokumenty otrzymane z Indii zgodnie z art. 270 § 1 Kodeksu celnego, na podstawie, którego organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego. Nadesłana przez indyjskie władze celne faktura nr NRG/[...] ( ta sama data, co w fakturze dołączonej do zgłoszenia celnego ) dotyczy tego samego towaru, co będący przedmiotem importu. Wyższa wartość transakcji potwierdza również nadesłane zaświadczenie o realizacji bankowej. Dyrektor Izby Celnej nie kwestionuje, iż [...] SA dokonał realizacji przelewów wypłat za granicę zgodnie z dołączonym do skargi potwierdzeniem [...] z [...] listopada 2006 r. Nie potwierdza to jednak, iż ceną należną za jest kwota zadeklarowana w dniu zgłoszenia celnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Wskazać należy, że organy celne w związku z przeprowadzoną kontrolą postimportową podjęły czynności mające na celu weryfikację weryfikację dokumentów związanych z poszczególnymi transakcjami dokonanymi przez Skarżącą. Weryfikacji podlegała w szczególności faktura nr NRG [...] z [...] lutego 2004 r., dołączona do zgłoszenia celnego z [...] kwietnia 2004 r. Weryfikacja tego dokumentu nastąpiła w drodze wzajemnej pomocy w sprawach celnych, za pośrednictwem Departamentu Kontroli Celno - Akcyzowej Ministerstwa Finansów . Izba Celna otrzymała informację od administracji celnej Indii ( pismo z 8 sierpnia 2005 r.), iż deklarowana wartości na fakturze NRG/[...] z [...] lutego 2004 r. wynosi 29.069,00 USD. Podkreślić jednak należy, iż w piśmie indyjskiej administracji celnej wyższa wartość transakcji przypisana została do dokumentu nr NRG/[...] z [...] lutego 2004 r. Ten sam numer faktury oraz data znalazły się w piśmie Ministerstwa Finansów z 29 sierpnia 2005 r., przekazującym do organu pismo administracji celnej Indii. Zakwestionowana przez organy celne faktura posiadała nr NRG/[...]. Rolą, zatem organów celnych było wyjaśnieni powstałych wątpliwości. Bez wyjaśnienia tej okoliczności organy celne nie miały podstaw prawnych, aby przyjąć, iż wartość transakcji wynosiła 29.069,00 USD. Podkreślić należy, że do pisma władz administracji celnej Indii dołączono kserokopię faktury nr NRG [...] z datą [...] lutego 2004 r. i wartością transakcji w kwocie 29.069,00 USD bez podpisu wystawcy. Niewyjaśnienie tej okoliczności, przyjęcie, iż wartością transakcji jest kwota wyższa niż przedstawiona przez importera ( Faktura NRG [...] z [...] lutego 2004 r. - 14.023,37 USD ) prowadzi do wniosku, że organy celne naruszyły art.122 Ordynacji Podatkowej , wyrażający zasadę prawdy obiektywnej. Stosownie do tego przepisu organy podatkowe zobowiązane są do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Niewyjasnienie wskazanych przez Sąd niezgodności stanowi, zatem naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwana dalej P.p.s.a. ,uprawnia Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji. Zważyć również należy, że dokonana przez organy celne ocena materiału dowodowego nastąpiła z przekroczeniem granic swobodnej oceny , o której mowa w art. 191 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu organ celny nieprawidłowo przyjął, że wszystkie dokumenty nadesłane przez administrację celną Indii , maja walor dokumentu urzędowego . Za dokument urzędowy uznać można jedynie pismo z 8 sierpnia 2005 r., natomiast dołączona do niego kopia faktury, jest niewątpliwie dokumentem prywatnym, jak również dołączone zaświadczenia bankowe dotyczące eksportu i realizacji zamówienia. Tym samym dokumentom tym nie można przypisać szczególnej mocy dowodowej. Należało zatem dokonać oceny tych dowodów w kontekście całego zebranego materiału dowodowego, stosownie do dyspozycji art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, nakazującym organowi zebranie i wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału . Dyrektor Izby Celnej , ponownie rozpatrując sprawę zobowiązany jest do przeprowadzenia postępowania dowodowego z należytą rzetelnością, dokonując oceny całego materiału dowodowego w tym poszczególnych dowodów. Ocena poszczególnych dowodów winna znaleźć swoje odzwierciedleni w uzasadnieni decyzji, stosownie do treści art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c P.p.s.a. Sąd, wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżoną decyzja nie może być wykonana. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art.200 P.p.s.a. /- /J. Wierchowicz /-/ D. Skupień /-/ J. Niedzielski