I SA/Go 164/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi B.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej na rok 2016 oddala skargę w całości. Skarżąca B.C. (dalej zwana Skarżącą, Stroną) złożyła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej DO ARMiR) z dnia [...] grudnia 2018 r Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] (dalej zwany też organ I instancji) nr [...] wydaną w sprawie przyznania płatności ekologicznej [...] na rok 2016. Z uzasadniania zaskarżonej decyzji wynika następujący stan faktyczny: W dniu 6.06.2016 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - zwanego dalej Biurem Powiatowym ARiMR, wpłynął wniosek o przyznanie płatności ekologicznej - zwane również płatnością RE - na rok 2016. Do wniosku dołączono 4 załączniki w tym część Planu Działalności Ekologicznej sporządzony dla gospodarstwa Skarżącej. W powyższym wniosku Strona zadeklarowała, iż ubiega się o przyznanie płatności ekologicznej w ramach następujących pakietów: - 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji - zwany również wariantem 7.1 - na działkach rolnych o łącznej powierzchni 44,80 ha tj.: - A1 o powierzchni 30,80 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...] - B1 o powierzchni 7,00 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...], - C1 o powierzchni 7,00 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...] - 8 Uprawy warzywne po okresie konwersji - zwany również wariantem 8.1 - na działkach rolnych o łącznej powierzchni 11,03 ha tj.: - D1a o powierzchni 7,71 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...], - F1a o powierzchni 3,32 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...] W dniu 01.09.2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej o przyznanie płatności ekologicznej [...] złożony z uwagi na przeniesienie posiadania gruntów. Wniosek dotyczył przejęcia przez Skarżącą zobowiązań w ramach pakietów: - 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji na działkach ewidencyjnych nr [...], położonych w województwie [...]. - 8 Uprawy warzywne po okresie konwersji na działkach ewidencyjnych nr [...] położonych w województwie [...]. Wraz z w/w wnioskiem zostało złożone "Oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania ekologicznego [...], zgodnie z którym - w dniu [...].05.2016 roku Skarżąca przejęła posiadanie użytków rolnych w odniesieniu do których realizowane jest zobowiązania ekologiczne przez B. sp. z o.o. Ponadto Strona zobowiązała się do kontynuowania realizacji zobowiązania ekologicznego podjętego przez tego rolnika do końca okresu objętego tym zobowiązaniem tj. do dnia [...].03.2020 r.. W dniu 21.06.2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pismem zwrócił się do Kierownika Biura Kontroli na Miejscu ARiMR Oddziału Regionalnego ARiMR o przeprowadzenie kontroli w zakresie podstaw realizacji programu rolnictwo ekologiczne tj., dotyczącej planu działalności ekologicznej, rejestru działalności ekologicznej. W dniu [...].06.2017 r. została przeprowadzona przez pracowników Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR wizytacja, której celem było sprawdzenie posiadania przez rolnika dokumentacji w zakresie realizacji programu rolnictwo ekologiczne. Z wizytacji została sporządzona notatka służbowa z dnia [...].06.2017 r. Jak wynika z w/w notatki kontrolerzy ustalili, iż Skarżąca nie posiada planu działalności ekologicznej i rejestru działań agrotechnicznych ponieważ jest on u doradcy rolnośrodowiskowego. Ponadto Strona okazała: pismo z dnia [...].06.2017 r. skierowane do ARiMR w celu rezygnacji z kontynuowania programu rolnictwo ekologiczne w gospodarstwie, certyfikat zgodności nr [...] ważny do dnia [...].05.2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w dokonał weryfikacji wniosku i w dniu [...] sierpnia 2018 r. wydał Skarżącej decyzję w sprawie przyznania płatności ekologicznej [...] i przyznał płatność ekologiczną na 2016 r. w pakiecie 8.1 w wysokości 14.187,30 zł oraz odmówił przyznania płatności w pakiecie 7.1. Uzasadniając odmowę przyznania płatności organ wskazał, że Jednostka Certyfikującą C. sp. z o. o. stwierdziła brak plonu ekologicznego na działkach A1, B1 i C1 . W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, iż w przypadku zadeklarowanego pakietu 7.1., w którym zadeklarowano do płatności w/w działki z plonu pozyskanego z deklarowanych do płatności RE obszarów w/w działek nie wytworzono produktu ekologicznego (brak produktu "gryka" na Certyfikacie Zgodności [...]). Z uwagi na powyższe oraz że działki rolne A1, B1, C1 stanowią 100% powierzchni w deklarowanym pakiecie 7.1 organ I instancji wskazał, iż nie zostały spełnione wymagania określone w § 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370, ze zm.) - dalej zwane Rozporządzenie RE, co skutkowało odmową przyznania płatności w pakiecie 7.1. Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie. W odwołaniu wskazała, że organ I instancji naruszył przepisy Kpa bowiem nie dał stronie wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań, a co za tym idzie Skarżąca nie mogła udowodnić iż realizuje zobowiązanie ekologiczne i wytwarza produkty rolnictwa ekologicznego. Zdaniem Strony błędne jest stanowisko organu, że obowiązkiem rolnika było uzyskanie plonu w jakości ekologicznej stwierdzonej przez jednostkę certyfikującą. Żaden bowiem przepis prawa nie określa, że produkt rolnictwa ekologicznego, o jakim mowa w § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE - jest tym samym co plon w jakości ekologicznej. Stawianie przez organ I instancji znaku równości pomiędzy kategorią normatywną "produktów rolnictwa ekologicznego", a "plonem w jakości ekologicznej" jest oczywistym błędem. W ocenie Strony działki rolne uprawiane zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego mogą dać plon, który ze względu na system oceniania samego plonu okaże się plonem o jakości, która nie jest uznawana za ekologiczną. Rolnik mimo zachowania wymogów rolnictwa ekologicznego i uzyskania z niego produktów może nie uzyskać jakości ekologicznej tego plonu w ocenie jednostki certyfikującej z różnych przyczyn niezależnych od rolnika. Certyfikacja przez jednostkę certyfikującą nie odbywa się na cele uzyskania płatności lecz jest elementem systemu wspierania jakości żywności i umożliwienia weryfikowania jakości żywności oferowanej następnie konsumentom. W konkluzji Strona stwierdziła, iż ocena dokonana przez jednostkę certyfikującą sama w sobie jest niewystarczającym dowodem niewypełnienia przez rolnika wymogu wytworzenia produktów rolnictwa ekologicznego, a żaden przepis prawa nie stanowi warunku uznania spełnienia przesłanki wytworzenia produktu rolnictwa ekologicznego od istnienia certyfikatu bądź innego dokumentu pochodzącego od jednostki certyfikującej, a wykazującego, że produkt wytworzony przez rolnika w ramach rolnictwa ekologicznego ma jakość ekologiczną. DOR ARMiR decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARMiR. Zdaniem organu, decyzja została wydana w oparciu o całość zgromadzonego materiału oraz przy zastosowaniu w sposób właściwy przepisów prawa. W złożonej skardze na decyzję Skarżąca zarzuciła: 1. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, która jest kluczowa dla przedmiotowej sprawy, a mianowicie organ orzekający pominął fakt, iż brak na certyfikacie gryki oraz działek, na których gryka była uprawiana na wykazie przesłanym przez jednostkę certyfikującą do ARiMR- organ uznał, że jest winą Skarżącej, podczas gdy oczywistym jest fakt, iż za treść wydanego dokumentu oraz wszelkich załączników, którym jest certyfikat odpowiada organ certyfikujący. 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, protokół sporządzony przez jednostkę certyfikującą sporządzony w 2016 roku wyraźnie wskazuje na karcie 3/1 ilość zebranej gryki, co oczywiście świadczy o tym, iż na spornych działkach była ta gryka uprawiana. 3. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, iż prowadziła i posiada do tej pory pełną dokumentację produkcji ekologicznej, która miała miejsce na działkach w 2016 roku. 4. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa wz. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, iż wykazała i udowodniła, czego organ orzekający II Instancji nie wiedzieć czemu, nie wziął pod rozwagę, iż wyprodukowałam w 2016 roku grykę w jakości ekologicznej. 5. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności poprzez całkowicie niezasadne stwierdzenie, iż nie posiadała planu działalności ekologicznej oraz nie prowadziła produkcji ekologicznej, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż posiadała taki plan i działała zgodnie z jego założeniami. 6. Naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 145 §1 lit. a ustawy ppsa w zw. z §2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo Ekologiczne" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2018r. poz. 1784.) zwanego w dalszej części rozporządzeniem, poprzez bezpodstawne uznanie, iż nie spełniała przesłanek wymienionych w naruszonym przepisie, które uprawniają rolnika do dopłat. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Sporu pomiędzy Stronami nie ma w odniesieniu do przyznanej płatności do pakietu 8.1. W ocenie Sądu decyzja organu w tym zakresie nie narusza przepisów postępowania ani prawa materialnego. W niniejszej sprawie sporna kwestia dotyczy tego czy organy zasadnie odmówiły Stronie przyznania płatności w pakiecie 7.1. Strona podniosła, iż błąd Jednostki Certyfikującej C. sp. z o.o. polegający na nie wykazaniu w certyfikacie produktu ekologicznego tj. gryki, nie powinien stanowić podstawy dla negatywnej decyzji dla Skarżącej. Według Skarżącej organ w sposób nieuprawniony nie uwzględnił, iż w roku 2016 wyprodukowała ona grykę. Natomiast zdaniem organu Stronie nie przysługuje płatność w pakiecie 7.1 gdyż nie wytworzyła produktu rolnictwa ekologicznego z uwagi, że produkt "gryka" nie został umieszczony na Certyfikacie Zgodności. W ocenie Sądu odmowa przyznania płatności do pakietu 7.1. jest uzasadniona. Stan prawny na podstawie którego ustalono stan faktyczny niniejszej sprawy zawarty został w przepisach prawa krajowego oraz unijnego tj. w: - Ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627) - zwanej dalej Ustawą PROW, - Ustawie z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 497 ze zm.) - zwanej dalej Ustawą ekologiczną. - Rozporządzeniu RE w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku, - Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., str. 69) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 809/2014. - Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej , znakowania i kontroli (Dz.I.UE L z dnia 18 września 2008 r.) - zwane dalej Rozporządzeniem 889/2008. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż art. 1 Ustawy PROW, określa zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020, wskazuje stosowne rozporządzenia komisji i parlamentu (UE) i powołuje się na przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tego rozporządzenia oraz stanowi, o warunkach i trybie przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej w ramach działań i poddziałań objętych programem - w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w pkt. 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 4 Ustawy PROW, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kpa, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy PROW organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się. Natomiast w ust. 2 powyższego przepisu wskazano, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W myśl § 2 ust. 1 Rozporządzenia RE, płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 1305/2013, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f Rozporządzenia nr 1305/2013, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 Rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Zadeklarowane przez Skarżącą pakiet 7 oraz pakiet 8 wymienione zostały odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 8 Rozporządzenia RE. § 9 ust. 1 Rozporządzenia RE stanowi, iż płatność RE jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie nr 2092/91 oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE, płatność RE w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 i 10 jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1054) zwanej dalej Ustawą ekologiczna, a w przypadku uprawy: 1) roślin dwuletnich wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli rolnik wytworzył te produkty w drugim roku uprawy rośliny dwuletniej; 2) drzew lub krzewów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia, wytworzenie produktów nie jest wymagane w pierwszych dwóch latach od ich nasadzenia. W myśl § 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia RE, płatność RE jest przyznawana do gruntów ornych, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-3, 5, 7-9 i 11 oraz wariantów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 lit. b; Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia RE, wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności. W ust. 2 w/w Rozporządzenia prawodawca wskazał, iż wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 8 do rozporządzenia. W ust. 3 w/w Rozporządzenia określono, że przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Zgodnie z załącznikiem nr 8 Rozporządzenia RE stawka płatności w zakresie wnioskowanego Pakietu 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji wynosi 792,00 zł, natomiast w przypadku Pakietu 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji wynosi 1310,00 zł. W ocenie Sądu dokonane przez organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalenie stanu faktycznego w zakresie pakietu 7.1 w odniesieniu do obowiązujących w tym zakresie przepisów jest prawidłowe. W niniejszej sprawie organ weryfikując okoliczność, o której mowa w § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE (obecnie ust.1a) tj. fakt czy Skarżąca wytworzyła produkty rolnictwa ekologicznego, oparł się na danych określonych w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2016 przekazanym Prezesowi ARiMR przez Jednostkę Certyfikującą C. sp. z o. o. (dalej też JC) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej. W przedmiotowym wykazie (w aktach sprawy) JC nie potwierdziła by z działek rolnych "A1", "B1" oraz "C1" zadeklarowanych w Pakiecie 7.1 zebrany został plon gryki, z którego możliwe było wytworzenie produktu spełniającego wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2016. W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, iż na żadnym etapie JC oraz Kierownik Biura Powiatowego ARiMR nie stwierdził, że na zadeklarowanych działkach nie zebrano plonu gryki w wysokości wskazanej przez Stronę. Wskazano jedynie, iż zebrany plon gryki nie został wystawiony na certyfikacie [...]. Uzasadniając powyższe należy wskazać, iż na w/w certyfikacie w rubryce ilość i rodzaj produktów ekologicznych wskazano tylko: Soczewicę - 0,55 tony, siano 5,42 tony.(vide Certyfikat zgodności [...]). Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż przedmiotowy certyfikat, to dokument określony w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. U. UE 2007.189.1) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 834/2007, wydawany każdemu podmiotowi gospodarczemu, który podlega ich kontroli i który w obszarze swojej działalności spełnia wymogi określone w przedmiotowym rozporządzeniu. Certyfikat ten umożliwia co najmniej identyfikację podmiotu oraz rodzaju lub asortymentu produktów, a także okresu ważności. Zasady przyznawania płatności ekologicznej zostały uregulowane w rozporządzeniu RE. Zgodnie z § 2 rozporządzenia RE płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art" 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym"; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi, o których mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, są wskazane w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z § 2 pkt 4 w/w rozporządzenia RE, warunkiem przyznania płatności jest spełnienie warunków przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określonych w rozporządzeniu. W niniejszej sprawie Skarżąca zgłosiła pakiet 7 tj. uprawy rolnicze po okresie konwersji. Pakiet ten określony został w § 4 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia RE. Zgodnie natomiast z § 9 ust. 2 rozporządzenia RE płatność w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt. 7 (pakiet zgłoszony przez Skarżącą ), jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy ekologicznej. W myśl art. 2 pkt 6 w/w ustawy produkty rolnictwa ekologicznego, to produkty uznane za ekologiczne w rozumieniu art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007. Art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007 stanowi natomiast, iż "ekologiczny" oznacza pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany. Wskazana "produkcja ekologiczna" zgodnie z art. 2 lit. a Rozporządzenia nr 834/2007 definiowana jest jako stosowanie metod produkcji zgodnych z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu na wszystkich etapach produkcji, przygotowania i dystrybucji. Podmiotami upoważnionymi do weryfikacji i kontroli w rolnictwie ekologicznym, do których producenci rolni zgłaszają podjęcie działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, kontynuację tej działalności oraz realizację zadań są tzw. jednostki certyfikujące (art. 4 ust. 1 Ustawy ekologicznej). Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy ekologicznej jednostki certyfikujące działają w zakresie udzielonego im upoważnienia, w tym prowadzą kontrolę w ramach systemu kontroli, o którym mowa w art. 27 Rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach i w sposób określony na podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy ekologicznej jednostka certyfikująca powiadamia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych i pozostałe jednostki certyfikujące o wystąpieniu sytuacji, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007, w terminie 14 dni od dnia jej stwierdzenia. Jednocześnie na mocy art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej jednostka certyfikująca przekazuje: ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, Głównemu Inspektorowi oraz Prezesowi ARiMR, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, do dnia 30 listopada każdego roku, wykaz producentów, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015 r. poz. 807 i 1419, z 2016 r. poz. 1605 oraz z 2017 r. poz. 5 i 624), którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu na dzień 15 listopada tego roku. Zawartość przedmiotowego wykazu określona została w art. 9 ust. 4 Ustawy ekologicznej, który stanowi, iż wykaz, o którym mowa w ust. 3, zawiera, oprócz informacji, o których mowa w art. 28 ust. 5 Rozporządzenia nr 834/2007, dane i informacje dotyczące produktów rolnictwa ekologicznego wytworzonych przez każdego z producentów ekologicznych. Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy ekologicznej wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 oraz przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2014-2020, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kpa. W niniejszej sprawie Jednostka Certyfikującą C. sp. z o. o. stwierdziła, iż z plonu pozyskanego z deklarowanych do płatności obszarów dla działek rolnych "A1", "B1" oraz "C1" nie wytworzono produktu ekologicznego (brak produktu gryki na Certyfikacie Zgodności (przedmiotowy dokument - w aktach sprawy) i gryka nie została uwzględniona wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej. Tym samym uznać należy, iż Strona nie spełniała wymagań określonych w § 2 w związku z § 9 Rozporządzenia RE, który stanowi, iż płatność w ramach wszystkich pakietów lub ich wariantów (z wyłączeniem pakietu 5 oraz 11 Uprawy paszowe a także 6 oraz 12 Trwałe użytki zielone) jest przyznawana, jeżeli nie tylko prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym ale również jeżeli rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologiczne w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy. Zarzut Skarżącej w świetle powyższych przepisów prawa jest bezzasadny. Organ działając w granicach prawa nie może w sposób wybiórczy ich stosować i interpretować. Przy stosowaniu § 2 rozporządzenia RE, nie można pominąć dalszych przepisów prawa do których przepis się odnosi tj. § 9 w/w rozporządzenia. Odnosząc się do kwestii posiadania przez Skarżącą planu działalności ekologicznej oraz wyprodukowania gryki, należy wskazać, iż okoliczności te nie mogą stanowić podstawy do zmiany decyzji organów. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa ( tj. § 2 i § 9 rozporządzenia RE) jedynie wykazanie gryki jako produktu ekologicznego przez specjalistyczną Jednostkę Certyfikującą – C. sp z o.o. dowodzi, iż spełnione zostały warunki umożliwiające przyznanie płatności. Podkreślić należy, iż podstawą do uznania, iż danemu podmiotowi przysługują płatności jest łączne spełnienie warunków określonych w § 2 rozporządzenia RE. Niespełnienie chociażby jednego z warunków (w niniejszej sprawie pkt 4 w zw. z § 9), uniemożliwia przyznania płatności, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Samo stwierdzenie prowadzenia uprawy gryki nie dowodzi wytworzenia produktu ekologicznego. Dla stwierdzenia, iż dany produkt spełnia wymogi i może zostać uznany jako produkt ekologiczny konieczne jest spełnienie szeregu warunków wynikających z przepisów prawa. Postępowanie takie kończy się wydaniem stosownego certyfikatu, którego Skarżąca nie posiada w odniesieniu do uprawy gryki. We wniesionej skardze podniesiono również, iż za treść wydanego dokumentu odpowiada jednostka certyfikująca i brak gryki w wykazie nie jest winą Skarżącej. Odnosząc się do powyższego twierdzenia, należy wskazać, że Strona może podjąć działalnie mające na celu uzupełnienie wykazu produktów o grykę. Uzyskanie certyfikatu obejmującego grykę jako produktu ekologicznego, może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym. Wykaz Jednostki Certyfikującej ma decydujące znaczenie dla przyznania płatności zarzuty wobec Jednostki Certyfikującej nie mogą odnieść pożądanego skutku wobec organów ARiMR. Zadaniem ARiMR nie jest weryfikacja i badanie zasadności odmowy uznania, czy w gospodarstwie prowadzona jest produkcja rolna zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Kwestie te należą do wyłącznej właściwości wysokospecjalistycznych jednostek certyfikujących. Słusznie organ zwrócił uwagę na fakt dotyczący podstawy nie uznania przez Jednostkę Certyfikującą gryki jako uprawy ekologicznej, który zgodnie z protokołem z kontroli Jednostki Certyfikacyjnej wynika, z faktu, że Strona nie użyła nasion kwalifikowanych jako ekologiczne. Oznacza to, że brak wskazania w certyfikacie gryki nie wynika z "przeoczenia" jednostki certyfikującej ale z faktu, że uprawa gryki (z uwagi na użycie niekwalifikowanych nasion) nie może zostać uznana za produkt ekologiczny. We wniesionej skardze Skarżąca wskazała na naruszenie przepisów art. 145§1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2018.1302 z pózn.zm.). Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż przepisy te nie mają zastosowania do postępowania prowadzonego przed organami administracyjnymi. Na tym etapie postępowania stosowane są bowiem przepisy procesowe zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego. Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W wydanych decyzjach wyjaśniono stronie zasadność przesłanek, którymi kierowano się przy załatwieniu sprawy, a także wskazano na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia (art. 11 kpa). Decyzja organu spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa, albowiem zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś w uzasadnieniu prawnym wskazano podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że podnoszone w skardze zarzuty są niezasadne. Sąd również z urzędu nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego czy też procesowego mogących stanowić podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie należało na podstawie art. 151 P.p.s..a. skargę oddalić.