I SA/Go 17/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od nieruchomości za tytułu VII – IX raty oraz części X raty za 2018 rok wraz z odsetkami za zwłokę, według stanu na dzień [...]r., z tytułu części IV raty , V-VI raty, części X raty, XI-XII raty za rok 2018 wraz z odsetkami za zwłokę, z tytułu I-VI raty za rok 2019 wraz z odsetkami za zwłokę, według stanu na dzień [...]r. oraz podatku od nieruchomości z tytułu VII – XII raty za rok 2019 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. F. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości oraz podatku od nieruchomości. Pismem z [...] lutego 2020 r. spółka wniosła o wstrzymanie przez Sąd zaskarżonej decyzji. Wskazała, że w sprawie wystąpiły obie przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Po pierwsze bowiem, pozwolenie organowi na kontynuowanie wykonania decyzji, doprowadzi po stronie skarżącego do powstania kolejnych należności pieniężnych w postaci dodatkowych odsetek od zaległości w podatku od nieruchomości i podatku od nieruchomości oraz powiększenia należności o koszty postępowania egzekucyjnego.Po drugie, brak wstrzymania wykonalności spowoduje, że z majątku skarżącego ściągnie się w sposób przymusowy całą należność objętą niniejszą sprawą, nie czekając na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sądowej. Oznacza to, że majątek strony zostanie w sposób znaczny uszczuplony. Środki finansowe, które zostaną wyegzekwowane, będą przeznaczone na spłatę zobowiązań publicznoprawnych, co stanowi realne zagrożenie dla funkcjonowania skarżącego. Wykonania decyzji doprowadzi finalnie do likwidacji miejsce pracy, które skarżący tworzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 235; powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W pierwszej kolejności jednak ocenie poddać należy samą możliwość wstrzymania zaskarżonej decyzji. W tym kontekście należy przypomnieć, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lipca 2019 r. odmawiającą wnioskodawcy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku o nieruchomości oraz podatku nieruchomości. Nie ulega wątpliwości, że ww. decyzje dotyczą ulgi podatkowej i są decyzjami uznaniowymi, o czym świadczy chociażby powołanie w ich podstawach prawnych art. 67a Ordynacji podatkowej. Są to też decyzje odmowne. Tymczasem za utrwalony należy uznać pogląd, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji odmownych. Przedmiotem wykonania mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Skoro więc organ podatkowy odmówił przyznania podatnikowi ulgi w postaci rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od nieruchomości oraz podatku od nieruchomości, to konsekwencją tej decyzji jest wyłącznie to, że podatnik nie może z ulgi skorzystać. Obowiązek świadczenia w postaci zobowiązania podatkowego wynika bowiem ze złożonych przez podatnika deklaracji podatkowych albo decyzji organu określającej prawidłową wysokość tego zobowiązania, a nie z decyzji odmawiającej przyznania ulgi (vide: postanowienie NSA z 15.05.2018 r., sygn. akt II FZ 270/18). Decyzja zaskarżona w niniejszym postępowaniu nie nakłada obowiązku zapłaty podatku, dlatego też nie jest możliwe rozważanie, czy korzystnym dla podatnika (tj. chroniącym przed wyrządzeniem znacznej szkody bądź przed spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków) będzie wstrzymanie jej wykonania. Zatem negatywne ustosunkowanie się organu co do wniosku o przyznanie ulgi w podatku od nieruchomości, nie wykreowało żadnej nowej sytuacji w sferze obowiązków skarżącej spółki. Zaskarżonej decyzji – z uwagi na jej charakter - brak więc przymiotu wykonalności, co z kolei w konsekwencji uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Z tego też powodu, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.