I SA/Go 171/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi G.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. od odchodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia sprostować w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 sierpnia 2010 r. oczywisty błąd rachunkowy w ten sposób, że w punkcie 2 rozstrzygnięcia zamiast kwoty "1068,00 (jeden tysiąc sześćdziesiąt osiem) zł" wpisać kwotę "1051,00 (jeden tysiąc pięćdziesiąt jeden) zł". Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w pkt. 1 odrzucił skargę kasacyjną skarżącego G.D., zaś w pkt. 2 zwrócił skarżącemu uiszczony wpis omyłkowo wpisując kwotę 1068,00 (jeden tysiąc sześćdziesiąt osiem) zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm. –zwana dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądnie strony także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (art. 156 § 2 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów wskazanych w art. 156 § 1 P.p.s.a., a które zawiera orzeczenie. Zatem przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania (por. post. NSA z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt II GZ 109/10). Oczywistość wadliwości oznacza, iż musi ona mieć charakter niebudzący wątpliwości. Może ona wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W przedmiotowym postępowaniu opisana omyłka ma charakter oczywisty i stanowi błąd rachunkowy. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż skarżący uiścił do tut. Sądu wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1051,00 zł. w dniu 27 lipca 2010 r. (dowód: potwierdzenie przelewu - karta 71 akt. sądowych); zatem taka kwota w wyniku odrzucenia skargi kasacyjnej powinna zostać z urzędu mu zwrócona przez Sąd zgodnie z redakcją art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Powstała omyłka powstała wbrew zamierzeniom Sądu, a jej sprostowanie nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia w sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.