I SA/Go 171/10

I SA/Go 171/10 Dnia 16 marca 2010 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005r. od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Składając w dniu [...] lutego 2010 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek M.J. wskazał, iż w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ustalenia zaskarżonej decyzji jest kwota podatku w znacznej wysokości, a ranga podniesionych zarzutów, jak i okoliczności sprawy wskazują, że ewentualne przystąpienie do wyegzekwowania kwoty ustalonego podatku byłoby przedwczesne oraz wywołałoby dla podatnika skutki o charakterze nieodwracalnym, w praktyce uniemożliwiające mu dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Sąd zważył: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniając swój wniosek nie wskazała konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Wniosek zawiera jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że przystąpienie do wyegzekwowania kwoty ustalonego podatku wywołałoby dla skarżącego skutki o charakterze nieodwracalnym, uniemożliwiając mu dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Z tak lakonicznego uzasadnienia trudno wywnioskować na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki wykonania zaskarżonej decyzji i dlaczego to uniemożliwiłoby skarżącemu dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Z ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku nie wynika jeszcze dlaczego kwota ta jest dla skarżącego znaczna i jaki wpływ jej wyegzekwowanie miałoby na dalsze prowadzenie przez podatnika działalności gospodarczej. W tym miejscu należy podkreślić, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada zasadności skargi. Zatem ani ranga podniesionych w skardze zarzutów ani okoliczności sprawy nie stanowią podstawy, w świetle uregulowań zawartych w art. §1 § 3 p.p.s.a., do ewentualnego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zważywszy powyższe, Sąd uznał iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.