I SA/Go 174/18
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-09-24
Skład orzekający: Damian Bronowicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został już uwzględniony w poprzednim postanowieniu, podlega umorzeniu, a wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego powinien zostać rozpoznany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym?Ratio decidendi
Postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega umorzeniu, gdy żądanie zostało już spełnione w poprzednim postanowieniu, zgodnie z art. 249a P.p.s.a. Wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego, złożony przez stronę już zwolnioną od kosztów, powinien być traktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznany na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeśli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżący L.K. i W.K. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie dotyczącej zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wcześniejszym postanowieniem skarżący zostali już zwolnieni od kosztów sądowych. Skarżący przedstawili oświadczenia o swojej trudnej sytuacji materialnej, wskazując na dochody z wynagrodzenia i renty, a także wydatki związane ze spłatą kredytów i rehabilitacją. Sąd zauważył, że sytuacja materialna skarżących uległa niewielkiej poprawie, ale nadal nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
1. Umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla skarżących doradcę podatkowego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków L.K. i W.K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi L.K. i W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. Umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowić dla skarżących doradcę podatkowego.
Skarżący zgodnie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego.
Z ich oświadczeń wynikało, że są małżeństwem, mieszkają razem i wspólnie utrzymują uczącego się syna. Są właścicielami domu mieszkalnego. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów wartościowych. Utrzymują się z wynagrodzenia za pracę uzyskiwanego przez skarżącą a wynoszącego 3.746,88 zł oraz renty otrzymywanej przez skarżącego w wysokości 669,84 zł. Obok normalnych kosztów utrzymania ponoszą wydatki związane ze spłatą kredytów oraz rehabilitacją.
Należy zwrócić uwagę, że sytuacja wnioskodawców jest znana z urzędu, gdyż wielokrotne składali oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w swoich licznych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem (m.in. sygn. akt I SA/Go 105/17, 213/17, 324/17, 329/17 342/17, 68/18). W świetle oświadczeń skarżących oraz nadesłanych przez nich dokumentów stwierdzić należy, że sytuacja materialna skarżących uległa niewielkiej poprawie.
Postanowieniem wydanym w niniejszym postępowaniu w dniu 15 maja 2018 r. zwolniono skarżących od kosztów sądowych. Oznacza to, że L. i W.K. są zwolnieni, w niniejszym postępowaniu, od obowiązku uiszczania wszystkich wpisów i opłat kancelaryjnych. Zatem żądanie skarżących w tym zakresie jest całkowicie spełnione, a rozpoznanie tej części ich wniosku - zbędne.
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Skarżący wnieśli również o ustanowienie doradcy podatkowego.
W sytuacji gdy strona jest już zwolniona orzeczeniem od kosztów sądowych i składa wniosek o ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego, żądanie to należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i rozpoznać zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stosownie do treści tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W przypadku skarżących, na obecnym etapie postępowania zasadne jest ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Jak wskazano w ww. postanowieniu z 15 maja 2018 r., z przedstawionych przez skarżących dokumentów oraz oświadczeń wynika, że nie mają oszczędności a ich stałe, podstawowe wydatki pochłaniają całość dochodów.
W tej sytuacji uznać należy, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zaś po wydaniu wyroku przez sąd I instancji skarżącym może być niezbędna pomoc profesjonalnego pełnomocnika.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 249a, art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło