I SA/Go 176/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kosztów postępowania podatkowego postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych twierdząc, że z uwagi na trudną sytuację materialną nie jest w stanie ich ponieść. Oświadczył, że mieszka wraz z żoną i czterdziestosiedmioletnim synem. Utrzymują się z renty skarżącego wynoszącej 1.742 zł netto i renty jego żony w wysokości 653 zł. Ich syn jest bezrobotny. Skarżący twierdzi, że całość dochodów jego i żony jest pochłaniana przez koszty niezbędnego utrzymania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, jeżeli wykaże ona, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Skarżący domagał się zwolnienia od całości kosztów postępowania. Wymagało to zestawienia obciążających skarżącego potencjalnie kosztów postępowania z wynikającą ze złożonych przez niego oświadczeń i dokumentów sytuacją majątkową, by móc ocenić, czy i w jakiej części poniesienie uiszczenie kosztów przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy. Ponieważ skarga złożona w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wpis sądowy od tej skargi winien wynieść 100 zł (§ 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221 poz. 2193 ze zm.). Jest to jedyna należność jaka wiąże się z uczestnictwem skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym na jego obecnym etapie. Ze złożonych oświadczeń i dokumentów nie wynika, by uiszczenie tej wysokości opłaty przekraczało zdolności majątkowe skarżącego. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zarówno on jak i żona uzyskują stałe dochody wystarczające na bieżące finansowanie potrzeb życiowych swych i syna. Wniosek taki uprawnia analiza przedstawionych przez skarżącego kserokopii rachunków dokumentujących wysokość bieżących wydatków. Także wiedza wynikająca z doświadczenia życiowego uzasadnia przyjęcie, że łączna kwota dochodów skarżącego i jego żony pozwala na pokrycie ich niezbędnych wydatków, a uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi wynoszącego jedynie 100 zł nie narazi jego i rodziny na uszczerbek utrzymania koniecznego. Uwzględniając powyższe postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy.