I SA/Go 179/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Joanna Wierchowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi J.O. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Skarżący J.O. pismem z [...] lutego 2014r. wniósł skargę zatytułowaną "przeciwko Wójtowi Gminy pod względem naruszenia prawa", które jego zdaniem zostało potwierdzone w decyzjach Samorządowego Kolegium Odwoławczego, m.in. w decyzji o nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 31 marca 2014 r. skarżący został wezwany do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie daty, numeru zaskarżonego aktu oraz organu, którego działania dotyczy skarga, w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że jest to skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] stycznia 2014 r. nr [...]. W odpowiedzi, pismem z [...] kwietna 2014 r. skarżący sprecyzował, że złożona przez niego skarga, dotyczy decyzji Wójta Gminy z [...] sierpnia 2013r. nr [...]. Podkreślił, że w żadnym przypadku, skarga ta nie może być uznana za skargę na decyzję SKO. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Z akt sprawy wynika, że ostateczną decyzją z [...] stycznia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości będącą przedmiotem skargi decyzję organu I instancji – Wójta Gminy z [...] sierpnia 2013r. nr [...]. Zatem zaskarżona decyzja de facto została wyeliminowana z obrotu prawnego, co powoduje, że w sprawie nie istnieje przedmiot zaskarżenia. Nadmienić również należy, że zgodnie z art. 52 §1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy z kolei rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt ustawy). Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu I instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu II instancji. Zatem, za każdym razem, gdy stronie przysługuje prawo wniesienie środka zaskarżenia od orzeczenia organu I instancji do organu II instancji, kontrola sądowa rozstrzygnięcia organu I instancji będzie możliwa jedynie łącznie z kontrolą decyzji wydanej przez organ II instancji, a więc tyko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu będzie decyzja organu odwoławczego. Tak więc, nawet przy założeniu, że skarga zostałaby wniesiona na istniejącą decyzję, jako niedopuszczalna podlegałaby odrzuceniu. Jak wynika bowiem jednoznacznie z pisma skarżącego z [...] kwietnia 2014 r., jego intencją było zaskarżenie jedynie decyzji organu I instancji. W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.