I SA/Go 181/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 16 maja 2011 r. wniosku J.S. o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec oraz za II, III i IV kwartał 2003 roku postanowił: zwolnić skarżącą od wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 400 zł, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, precyzując w jego uzasadnieniu, że wniosek ten dotyczy zwolnienia od wpisu. Z oświadczenia zawartego we wniosku, a następnie uzupełnionego na żądanie sądu wynika, że skarżąca nie ma oszczędności, a jedyny jej majątek stanowi dom mieszkalny. Jest wdową. Mieszka i pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwudziestoletnim synem, który pozostaje na jej utrzymaniu. Jedynym źródłem ich utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 620 zł miesięcznie. Przeciwko skarżącej prowadzona jest egzekucja administracyjna. W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącej, jej wniosek należało uwzględnić i przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagała się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Powyższe przesłanki są spełnione w przypadku skarżącej, ponieważ nie posiada ona środków z których mogłaby sfinansować należne w sprawie koszty sądowe. Skarżąca nie ma stałej pracy i utrzymuje się z niewielkiego zasiłku z pomocy społecznej. Wysokość tego świadczenia czyni wiarygodnym oświadczenie skarżącej o braku oszczędności. Dodatkowo z majątku skarżącej prowadzona jest egzekucja administracyjna. W tym stanie rzeczy odmowa zwolnienia od wpisu od skargi tamowałaby prawo skarżącej do zaskarżenia wydanej w jej sprawie decyzji podatkowej. Dlatego wniosek skarżącej należało uwzględnić (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).