I SA/Go 184/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dnia 25 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1998 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...] grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej z [...] kwietnia 2001 r. w części ustalającej skarżącej spółce dodatkowe zobowiązanie podatkowe z a grudzień 1998 r. i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła skargę wnosząc m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła, że jej wykonanie narazi ją na nieusuwalną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić, jako pozbawiony uzasadnionych podstaw. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 § 3 z ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. przesłankami wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód, które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Nadto szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny. Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący winien więc wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak tych elementów uniemożliwia merytoryczną ocenę wniosku (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. ). Skarżąca ograniczyła swój wniosek do podania jedynie ogólnego stwierdzenia, z którego wynika, że nie wstrzymanie wykonania decyzji narazi ją na usuwalną szkodę. Skarżąca nie wskazał żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających jej wniosek, nie wskazała na czym polegać ma owo narażenie jej na nieusuwalną szkodę, co rozumie przez to stwierdzenie. Brak uzasadnienia wniosku w tym zakresie powoduje, że Sąd nie może ocenić przesłanek uzasadniających wniosek. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.