I SA/Go 188/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] lutego 2009 r. wniesionej do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru pełnomocnik skarżącego T.K. zgłosił także wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonych decyzji. Powyższy wniosek nie został poparty żadnymi argumentami ani też wskazaniami co do istnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd zważył: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej P.p.s.a. , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis ten nie ma więc charakteru bezwzględnie suspensywnego. Stosownie natomiast do art.61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w art.61 § 3 P.p.s.a. Z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest właśnie wykazanie przez stronę we jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Dodać należy , że w przypadku braku takiego uzasadnienia Sąd nie ma obowiązku wzywać do jego uzupełnienia jako braku formalnego wniosku o wstrzymanie. Godne jest też podkreślenia , że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania pozytywnego orzeczenia. W uzupełnieniu należy jeszcze zaznaczyć, iż sąd rozpoznając na podstawie art.61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje oceny zawartości skargi ( post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r.., FZ 163/04, niepubl.), jak też, że przesłanki dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie są identyczne z tymi, które stanowią podstawę do przyznania prawa pomocy.( post. NSA z dnia 26 kwietnia 2004 r. , FZ 38/04, niepubl.) W świetle powyższego, z uwagi na brak wskazania podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.