I SA/Go 188/13

Dnia 30 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za miesiące od października do grudnia 2009 roku, od stycznia do grudnia 2010 roku oraz od stycznia do grudnia 2011roku postanawia 1) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2) ustanowić adwokata. Skarżąca – E.S. - złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r. zwolnił skarżąca od kosztów sądowych, oddalił natomiast wniosek o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu podano, że skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2013r. cofnęła skargę na decyzję więc bezcelowym było ustanowienie adwokata. Skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza. Wskazała, że nie jest w stanie samodzielnie prowadzić swoich spraw z uwagi na znaczny uszczerbek na zdrowiu psychicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 260 P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sprzeciw został wniesiony skutecznie, tym samym należało rozpoznać wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie ma majątku, w tym: oszczędności. Utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wynoszącego 651,43 zł netto. Obok kosztów bieżącego utrzymania ponosi wydatki na spłatę kredytu, finansując ją ze środków pozyskanych z wyprzedaży majątku ruchomego. Korzysta również z finansowego wsparcia matki. W takiej sytuacji wniosek skarżącej należało uwzględnić. Prawo pomocy w zakresie takim jakiego domagała się skarżąca przysługuje w razie wykazania przez osobę występującą z wnioskiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."). Skarżąca nie ma majątku ani oszczędności, a będąc bezrobotną, nie ma szans na pozyskanie kwot niezbędnych do sfinansowania kosztów postępowania jak i opłacenie kosztów pomocy prawnej. Z treści pisma wynika, że skarżąca ma problemy z prowadzeniem swoich spraw samodzielnie, nie rozumie zasad postępowania przed sądem. Uzasadniało to zwolnienie skarżącej od kosztów postępowania i ustanowienie dla niej adwokata. W tym stanie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.