I SA/Go 189/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 sierpnia 2013 r. na skutek wniesienia sprzeciwu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2009, 2010 i 2011 postanawia: 1. Zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. 2. Ustanowić adwokata. E.S. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie ma ona majątku ani oszczędności. Utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych wynoszącego 651,43 zł netto. Obok kosztów bieżącego utrzymania ponosi wydatki na spłatę kredytu, finansując ją ze środków pozyskanych z wyprzedaży majątku ruchomego. Korzysta również z finansowego wsparcia matki. Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r., zwolnił skarżąca od kosztów sądowych i oddalił wniosek o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. cofnęła skargę na decyzję, więc bezcelowym było ustanowienie adwokata. Skarżąca złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza. Wskazała, że nie jest w stanie samodzielnie prowadzić swoich spraw z uwagi na znaczny uszczerbek na zdrowiu psychicznym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie, sprzeciw został wniesiony skutecznie, tym samym należało rozpoznać wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Prawo pomocy obejmuje na podstawie art. 244 § 1 P.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, co stanowi jego zakres całkowity w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. Zaś, przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (a taką jest skarżąca). W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i swojej rodziny. Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, iż ciężar wykazania występowania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej wniosek w zakresie przyznania tego prawa. Okoliczności wskazane w tym wniosku należy uzasadnić i uprawdopodobnić, a uznanie czy to nastąpiło należy do oceny sądu. W oparciu o całokształt złożonych dokumentów, w szczególności sytuację rodzinną i materialną wnioskodawcy, opartą na analizie kosztów postępowania sądowego i aktualnej sytuacji finansowej strony, Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca zasługuje na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z oświadczeń skarżącej wynika bowiem, że nie ma ona majątku ani oszczędności, a będąc osobą bezrobotną nie ma szans na pozyskanie kwot niezbędnych do sfinansowania kosztów postępowania, jak i opłacenie kosztów pomocy prawnej. Z treści pisma wynika również, że skarżąca ma problemy z prowadzeniem swoich spraw samodzielnie; nie rozumie zasad postępowania przed sądem. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.