I SA/Go 192/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. P.R. złożył 2 maja 2018 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe. Jego źródłem utrzymania są dochody z najmu dwóch lokali mieszkalnych. Posiada 3 mieszkania o powierzchniach 31,9 m2, 31,87 m2 oraz 60 m2. Dwa pierwsze z nich obciążone są hipoteką przez organ podatkowy. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych i wierzytelności. Jedynym przedmiotem o wartości powyżej 5.000 zł jest samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2005. Jego dochód netto wynosi 1650 zł natomiast, dochód małżonki prowadzącej wraz z nim gospodarstwo domowe – 2060 zł. Ponieważ treść oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie była wystarczająca do ustalenia rzeczywistych zdolności płatniczych skarżącego, wezwano go o przedłożenie dodatkowo: wyciągów ze wszystkich kont bankowych obojga małżonków, odpisów ich rocznych zeznań podatkowych, oświadczenia o wysokości kosztów związanych z utrzymaniem rodziny skarżącego. W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał roczne zeznanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych skarżącego oraz jego żony za 2017 r., deklarację skarżącego PIT-28 za 2017 r., informację na temat miesięcznych wydatków na utrzymanie gospodarstwa domowego małżeństwa R.. Oświadczył ponadto, że skarżący nie posiada rachunków bankowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przepisów regulujących instytucję udzielania prawa pomocy wynika, iż ciężar dowodu spoczywa na osobie fizycznej, albowiem zwrot "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że podmiot składający wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zobligowany z mocy ustawy do wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tej instytucji. Obowiązkiem strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy jest przedstawienie, w sposób nie budzący wątpliwości, swojej sytuacji majątkowej. Stwierdzić należy, że skarżący nie wywiązał się z tak rozumianego obowiązku. Pomimo wezwania, pełnomocnik P.R. nie nadesłał wyciągów z rachunków bankowych żony wnioskodawcy. Zdaniem orzekającego okoliczność ta uniemożliwia analizę rzeczywistej sytuacji majątkowej rodziny skarżącego. Skutkuje to brakiem możliwości przyznania prawa pomocy. Nie bez znaczenia jest również to, że podobnie sformułowanego wezwania skarżący nie wykonał także w sprawie I SA/Go 394/17. Może to świadczyć o tym, że nie nadsyłanie wyciągów bankowych nie jest skutkiem przeoczenia, a celowym działaniem strony. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.