I SA/Go 192/18

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2018-12-07

Skład orzekający: Damian Bronowicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który posiada dochody z najmu dwóch lokali mieszkalnych i jest właścicielem trzech mieszkań, może zostać częściowo zwolniony od kosztów sądowych w postaci wpisu od skargi kasacyjnej, jeśli jego miesięczne wydatki obejmują pozycje niebędące wydatkami niezbędnymi?
Ratio decidendi
Skarżący może zostać częściowo zwolniony od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W sytuacji, gdy skarżący posiada dochody z najmu oraz nieruchomości, a jego miesięczne wydatki obejmują pozycje niebędące wydatkami niezbędnymi (np. kultura, wydatki nadzwyczajne), sąd może uznać, że skarżący jest w stanie partycypować w kosztach postępowania i zwolnić go od wpisu w części przekraczającej określoną kwotę.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim i wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał na trudną sytuację materialną, wspieranie matki i posiadanie dwuosobowego gospodarstwa domowego. Posiada trzy mieszkania, z których dwa są obciążone hipoteką, oraz samochód. Jego dochód netto wynosi 1.703 zł, a dochód małżonki 2020 zł. Miesięczne wydatki gospodarstwa domowego szacuje na 3.400-3750 zł, w tym wydatki na kulturę, komunikację oraz wydatki nadzwyczajne.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej 300 (trzysta) złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Damian Bronowicki po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym , wniosku P.R. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: zwolnić skarżącego od wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej 300 (trzysta) złotych. P.R. złożył 16 listopada 2018 r. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 12 września 2018 r. Zawarł w niej wniosek o zwolnienie od wpisu od tego środka zaskarżenia. Z w uzasadnieniu podniósł m.in., że nie posiada środków finansowych na pokrycie wpisu w wysokości 1.000 zł. Poza utrzymaniem dwuosobowej rodziny wspiera finansowo swoją matkę. Z zawartego w formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi dwuosobowe gospodarstwo domowe. Jego źródłem utrzymania są dochody z najmu dwóch lokali mieszkalnych. Posiada 3 mieszkania o powierzchniach 31,9 m2, 31,87 m2 oraz 60 m2. Dwa pierwsze z nich obciążone są hipoteką przez organ podatkowy. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych i wierzytelności. Jedynym przedmiotem o wartości powyżej 5.000 zł jest samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2005. Jego dochód netto wynosi 1.703 zł, natomiast dochód małżonki prowadzącej wraz z nim gospodarstwo domowe - 2020 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja materialna i rodzinna skarżącego była już przedmiotem analizy pod kątem zastosowania powyższego przepisu. Postanowieniem z 12 czerwca 2018 r. tutejszy Sąd zwolnił skarżącego od wpisu od skargi w części przekraczającej 300 zł. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd, mając na uwadze okoliczności wynikające ze składanych przez skarżącego dokumentów i oświadczeń oraz załączonych do sprzeciwu wyciągów z rachunku bankowego małżonki skarżącego, stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zwolnienia skarżącego od wpisu od skargi w części przekraczającej 300 zł. Sąd uznał równocześnie, że brak jest podstaw by zwolnić skarżącego od ponoszenia kosztów sądowych w całości bowiem, w ocenie Sądu, z przedstawionych przez skarżącego oświadczeń i dokumentów wynika, iż jest on w stanie partycypować w kosztach postępowania sądowego. Skarżący posiada 3 mieszkania o powierzchniach 31,9 m2, 31,87 m2 oraz 60 m2. Dwa pierwsze z nich obciążone są hipoteką przez organ podatkowy. Skarżący nie posiada oszczędności, papierów wartościowych i wierzytelności. Jedynym przedmiotem o wartości powyżej 5.000 zł jest samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2005. Skarżący wraz z małżonką uzyskują stałe dochody z najmu nieruchomości oraz wynagrodzenia za pracę. Z oświadczenia skarżącego wynika, iż miesięczne wydatki związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą od 3.400 zł do 3750 zł. O ile okoliczność ta powoduje, że skarżący nie jest w stanie uiścić całej kwoty wpisu sądowego od skargi, tj. 2000 zł bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, to należy mieć na uwadze, że wśród wskazanych miesięcznych wydatków skarżący wymienił m.in.: ubranie, kultura, komunikacja: ok 300-400 zł; utrzymanie samochodu - średnia wydatków rocznych z uwzględnieniem kosztów napraw, ubezpieczenia, paliwa - ok. 500 zł, wydatki nadzwyczajne (wyposażenie domu, naprawa usterek, zakup lub naprawa sprzętu TV lub AGD itp.) - średnio ok 100 zł, które nie są wydatkami niezbędnymi, co też pozwala przyjąć, że skarżący jest w stanie poczynić oszczędności na częściowe uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł. Powyższe rozważania zachowują aktualność ponieważ sytuacja materialna skarżącego nie uległa większej zmianie. Od daty wydania powyższego postanowienia minęło blisko 6 miesięcy co oznacza, że skarżący, mając świadomość trwającego postępowania sądowego i możliwość pojawienia się nowych kosztów postępowania, powinien zgromadzić środki finansowe umożliwiające ich pokrycie. Tym bardziej, że planując budżet wspólnego gospodarstwa domowego skarżący uwzględnił w nim nową pozycję w postaci opłaty za studia podyplomowe żony. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. ----------------------- Sygn. akt I SA/Go 192/18

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło