I SA/Go 202/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 983 zł skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczeń oraz dokumentów złożonych przez skarżącego w związku z rozpoznawaniem wniosku o przyznanie prawa pomocy w równolegle prowadzonej sprawie o sygn. akt I SA/Go 109/14 wynika, co następuje. Skarżący jest żonaty i ma dwoje dzieci. Jest właścicielem mieszkania oraz posiada udział w 1/5 części w nieruchomości rolnej. Sam skarżący jest bezrobotny, natomiast jego żona pracuje i zarabia 1.700 zł brutto miesięcznie. Nadto syn skarżącego otrzymuje rentę rodzinną wynoszącą 728 zł. Małżonkowie nie mają oszczędności, a uzyskiwane dochody w całości przeznaczają na podstawowe wydatki. W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego, jego wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej. Następuje ono, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał, iż - z uwagi na sytuację majątkową - nie jest w stanie sfinansować kosztów sądowych. Skarżący ani jego żona nie mają bowiem oszczędności, a kwota ich dochodów - przy uwzględnieniu faktu, że na utrzymaniu małżonków pozostaje dwoje dzieci - nie może być uznana za wystarczającą do poczynienia z nich oszczędności lub wydatków innych niż służące bieżącemu utrzymaniu . W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).