I SA/Go 203/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 lipca 2010 r. wniosku A.J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów postanowił: 1. zwolnić skarżącą od wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej 400 (czterysta) złotych; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Do skargi kasacyjnej skarżąca dołączyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia wniosku oraz przedstawionych dokumentów wynikało, że skarżąca samotnie wychowuje dziewięcioletniego syna. Utrzymuje się z prowadzenia działalności gospodarczej, z której miesięczne dochody określiła na 1.400 zł. Dochody skarżącej są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W zeznaniu za 2009 rok zadeklarowała przychody w wysokości 402.427,86 zł. Skarżąca jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Z deklaracji miesięcznych dla tego podatku wynika, że w marcu, kwietniu i maju skarżąca deklarowała podatek podlegający wpłacie do urzędu skarbowego (odpowiednio: 1127 zł, 596 zł i 1722 zł). Skarżąca posiada dwa rachunki bankowe. Saldo na obydwu jest dodatnie i wynosiło na koniec maja 1.179,97 zł oraz 509,59 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania oraz domu mieszkalnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje w razie wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżąca wykazała przesłanki częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Brak jest jednak podstaw do uwzględnienia jej wniosku w całości. Należy bowiem pamiętać, że zasadą jest ponoszenie przez strony całości kosztów związanych z ich udziałem w postępowaniu sądowym, zaś odstępstwo od tej zasady poprzez zwolnienie z kosztów sądowych może mieć miejsce w sytuacjach szczególnych - uzasadnionych sytuacją majątkową strony - przy uwzględnieniu oczywiście wysokości kosztów postępowania. Koszty sądowe jako należności Skarbu Państwa winny mieć prymat wśród tych wydatków stron, które nie służą koniecznemu utrzymaniu. W konsekwencji, strona posiadająca stałe źródło dochodów winna poczynić oszczędności w swoich wydatkach do granic zabezpieczenia podstawowego utrzymania, tak by w maksymalnym możliwym zakresie partycypować w kosztach postępowania. Skarżąca posiada stałe dochody z działalności gospodarczej i ma środki na rachunkach bankowych. Nadto należy zwrócić uwagę, że skarżąca do swoich wydatków zaliczyła m. in. opłaty za oraz abonament telewizji satelitarnej (k. 250 akt). Wydatki te z pewnością nie służą utrzymaniu koniecznemu, a zatem przeznaczenie asygnowanych na nie kwot na pokrycie kosztów sądowych nie narazi skarżącej na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ostatecznie uznano, że w sytuacji majątkowej skarżącej zasadne jest zwolnienie jej od wpisu od skargi kasacyjnej w części przekraczającej 400 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.