I SA/Go 205/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lipca 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. na decyzję Zarządu Województwa Lubuskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] października 2017 r. w sprawie zwrotu dofinansowania. W skardze wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazała, że wykonanie decyzji i uiszczenie kwoty w wysokości ponad 2 mln zł spowoduje wyrządzenie spółce znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, albowiem skarżący będzie zobowiązany przeprowadzić procedurę upadłości przedsiębiorstwa. Podniosła, że w 2017 r. zanotowała spadek przychodów o 2.724.979 zł. Na poziomie operacyjnym poniosła stratę w wysokości 760.479 zł. W związku ze spadkiem dotychczasowej produkcji, w celu dywersyfikacji spółka podjęła budowę linii produkcyjnej do wytwarzania produktów agro-użytecznych. Całkowity koszt inwestycji to 7.857.916,68 zł. Ponadto podjęto budowę kotłowni gazowej w miejsce istniejącej węglowej, a całkowity koszt tej inwestycji to 800.000,00 zł. Tak duże wydatki pogorszyły znacznie płynność finansową spółki. W związku z zaciągniętym kredytem obrotowym i inwestycyjnym, zobowiązania spółki w ciągu 2017 r. wzrosły o 2.299.815,67 zł. Budżet istotnie obciążają też koszty wynagrodzeń. Średniomiesięczny koszt z tego tytułu wynosi 218.172,00 zł. Z wniesionego w sprawie wniosku PPPr wynika, że wysokość kapitału zakładowego spółki wynosi 8.771.000 zł. Wartość środków trwałych wnioskodawcy wynosi 6.434.594. Wartości prawne i niematerialne 2.263.191 zł. Środki trwałe w budowie 4.229.498 zł. Spółka osiągnęła w 2017 r. zysk w wysokości 145.485 zł. Do wniosku skarżąca załączyła m.in. bilans oraz rachunek zysków i strat za 2016 i 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zaznaczyć również należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Poprzez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy od stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Tezy do art. 61. Wyd. V. Lex). W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Zarządu Województwa w przedmiocie zwrotu dofinansowania. Wniosek uzasadniła spadkiem przychodów w 2017r., pogorszeniem płynności finansowej w związku z podjętymi inwestycjami, znacznym obciążeniem budżetu kosztami wynagrodzeń i narzutów na wynagrodzenia. W tej sytuacji – w jej ocenie - wykonanie skarżonej decyzji na kwotę ponad dwóch milionów złotych spowoduje, że spółka będzie zobowiązana przeprowadzić procedurę upadłości przedsiębiorstwa. Sąd wniosek uznaje za zasadny stwierdzając, że w sprawie zachodzi obawa wystąpienia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega bowiem wątpliwości, że spółka prowadzi działalność gospodarczą na znaczną skalę. Zatrudnia z tego tytułu sporą liczbę pracowników. Ze złożonego Biznes Planu stanowiącego załącznik do wniosku o dofinasowanie realizacji projektu w ramach RPO na lata 2007 – 2013 wynika, że było to 125 osób. Jak podaje, koszt wynagrodzeń miesięcznie obciąża budżet w kwocie ponad 218 tysięcy złotych. Spółka jest zatem znaczącym na rynku pracy pracodawcą. Celem utrzymania się na rynku i poszerzenia działalności podjęła się budowy nowej linii produkcyjnej, której całkowity koszt wynosi 7.857.916,68 zł., a środki na ww. inwestycję uzyskała m.in. z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz z zaciągniętego kredytu. I choć posiada środki trwałe o znacznej wartości, to zysk za ostatni rok obrotowy wyniósł 145.485 zł, co stanowi niezbyt znaczną kwotę biorąc pod uwagę wysokość środków do zwrotu. Jest oczywistym, że w takiej sytuacji wykonanie decyzji, zmusiłoby skarżącą do wyprzedaży majątku trwałego, redukcji zatrudnienia, czy nawet w konsekwencji do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, w związku z niewypłacalnością, która zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy prawa upadłościowego ma miejsce, gdy dłużnik traci zdolność do wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. W sytuacji znacznych zobowiązań kredytowych, które spółka posiada (w ciągu roku 2017 zobowiązania te wzrosły o 2.299.815, 67 zł) ryzyko wystąpienia takiej sytuacji - jest w ocenie Sądu - jak najbardziej realne. Należy zatem uznać za uzasadnione obawy spółki, która powołuje się na możliwość wystąpienie znacznej szkody, która nie byłaby możliwa do naprawienia. Redukcja zatrudnienia, czy ewentualna upadłość spółki byłyby szkodą, której z pewnością nie dałoby się naprawić przez ewentualny późniejszy zwrot świadczenia. Mając na uwadze fakt, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do utraty płynności finansowej firmy, a co za tym idzie spółka zmuszona byłaby co najmniej zredukować zatrudnienie, a w najgorszym wypadku złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, uznać trzeba, że w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.