I SA/Go 206/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant ref. Marta Surmacz - Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi E.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku od nieruchomości za 2005r. oddala skargę. I SA/Go 206/06 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2005r.nr [...] uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy z [...] sierpnia 2005 r. w przedmiocie odmowy umorzenia skarżącej E.D. zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za 2005 r. i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano brak podstaw do orzekania przez organ I instancji o odmowie umorzenia zaległości podatkowej, gdyż na dzień zgłoszenia wniosku o umorzenie zaległości podatkowej (jak i na dzień wydania zaskarżonej decyzji), skarżąca nie posiadała zaległości. Stosownie bowiem do regulacji zawartej w art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej zaległością podatkową jest podatek nie zapłacony w terminie płatności. Tymczasem, jak wynika z ustaleń dokonanych przez organ odwoławczy opartych między innymi na oświadczeniu skarżącej, decyzję wymiarową w podatku od nieruchomości na 2005r. wydaną przez Wójta Gminy z [...] czerwca 2005r. nr Nr-[...], skarżąca otrzymała 21 czerwca 2005 r. Od decyzji tej skarżąca nie odwoływała się. Terminy płatności poszczególnych rat podatku ustalono: II rata - 14 dni od doręczenia decyzji, III rata -[...].09.2005 r., IV rata - [...].11.2005 r. Skarżąca opłaciła II ratę 4 lipca 2005. tj. z zachowaniem termin płatności. Tak więc w dniu wydania decyzji organu I instancji (8 sierpnia 2005r.) skarżąca nie miała, zdaniem organu II instancji, zaległości podatkowej w rozumieniu art. 51 ust. 1 Ordynacji podatkowej. W skardze do Sądu Administracyjnego podatniczka podniosła, że jej wniosek z 4 lipca 2005 r. dotyczył "anulowania z umorzeniem wydanej w dniu [...] czerwca 2005 r. decyzji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2005 r., a są to dwa różne znaczenia." Skarżąca podała, że wcześniej, w dniu 11 kwietnia 2005 r., składała wniosek o zwolnienie od podatku od nieruchomości, jednak odpowiedź z [...] kwietnia 2005r. nie uwzględniała jej żądania. W ocenie skarżącej za umorzeniem podatku przemawia ważny interes podatnika wynikający z posiadania nieruchomości bez możliwości korzystania z niej z uwagi na brak dojazdu. Interes publiczny powinien być zauważony w możliwości stworzenia na tej nieruchomości nowych miejsc pracy, gdyż są to grunty przemysłowe. Podatniczka ponownie przyznała w skardze, że dokonała wpłaty II raty w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 8 , poz. 60) organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Zgodnie zaś z art. 51 § 1 tej samej ustawy zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Jak wynika z zestawienia treści obu tych przepisów warunkiem umorzenia zaległości podatkowej jest ustalenie, iż zaległość taka istnieje. W ustalonym, przez organy obu instancji, stanie faktycznym bezsporne jest, iż skarżąca w dniu wystąpienia z wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowej nie pozostawała w zwłoce z płatnością jakiejkolwiek raty podatku od nieruchomości. Uiściła bowiem należną II ratę w dniu [...] lipca 2005r. Skoro zatem nie istniała podstawowa przesłanka umorzenia organ I instancji nie mógł odmówić umorzenia zaległości podatkowej, a jedynie na podstawie art. 165 a Ordynacji podatkowej winien odmówić wszczęcia postępowania. Wobec zatem naruszenia art. 165a w zw. z art. 67 § 1 Ordynacji podatkowej Samorządowe Kolegium Odwoławcze zobowiązane było stwierdziwszy to naruszenie, na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej uchylić decyzję organu I instancji. Z uwagi na to, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, należało skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalić /-/J. Niedzielski /-/J. Wierchowicz /-/S. Kowalczyk