I SA/Go 211/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2013 r. wniosku Z.B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług postanowił: 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. W związku ze skargą na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego we wniosku oraz z treści dokumentów przedstawionych przez skarżącego wynika, co następuje. Skarżący nie ma oszczędności, a jego jedyny majątek stanowi prawo współwłasności nieruchomości (w 1/3 części). Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest żonaty, lecz nie mieszka z żoną. Pomiędzy nim a żoną panuje ustrój rozdzielności majątkowej. Skarżący utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę z tytułu zatrudnienia na dwóch etatach. Faktycznie otrzymuje jednak tylko jedno wynagrodzenie wynoszące 1.139 zł netto miesięcznie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Z oświadczenia skarżącego o jego sytuacji rodzinnej i materialnej wynikają powyższe przesłanki. Wprawdzie skarżący ma stałe źródło utrzymania, lecz uzyskiwane przezeń dochody nie są wysokie. Istotne znaczenie dla oceny możliwości finansowych skarżącego ma fakt wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Odmowa uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sposób istotny ograniczyłaby w tej sytuacji prawo skarżącego do poddania kontroli sądowej wydanej w jego sprawie decyzji podatkowej. Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).