I SA/Go 213/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia znanych na dzień otwarcia spadku zobowiązań podatkowych spadkodawcy oraz odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za 2000 rok postanowił: przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 100 zł skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Podniosła, że całość swych dochodów przeznacza na podstawowe bieżące wydatki, lecz wobec zajęcia egzekucyjnego emerytury nie jest w stanie sfinansować zakupu wszystkich niezbędnych leków oraz wystarczającej ilości węgla na opał. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedstawionych przez skarżącą i jej męża (w równolegle rozpoznawanej sprawie o sygn. I SA/Go 214/08) dokumentów wynika, że skarżąca ma 63 lata, zamieszkuje wspólnie z mężem, a ich łączne dochody (z emerytury skarżącej i renty jej męża) wynoszą miesięcznie 1.482,87 zł. Skarżąca wraz z mężem nie posiadają oszczędności ani innych wartościowych składników majątkowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej w razie wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżąca udowodniła, że spełnia powyższe przesłanki. W świetle wiedzy wynikającej z doświadczenia życiowego nie ma wątpliwości, że wykazane dochody jej samej i jej męża nie mogą być uznane za wystarczające do poczynienia jakichkolwiek oszczędności czy też ponoszenia jakichkolwiek wydatków niesłużących utrzymaniu koniecznemu. W konsekwencji brak jest podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej o braku środków wystarczających na sfinansowanie udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Uwzględniając powyższe należało postanowić o przyznaniu prawa pomocy w żądanym we wniosku zakresie.