I SA/Go 215/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji p o s t a n a w i a : przyznać adwokatowi M.S. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wynagrodzenie w wysokości 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. Wyrokiem z 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Go 215/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę Z.S. na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Prawomocnym postanowieniem z 14 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Go 215/17 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz umorzono postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata A.K. Wyznaczony adwokat złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Na skutek wniosku skarżącego o zmianę pełnomocnika, Okręgowa Izba Radców Prawnych pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego w miejsce adwokata A.K. nowego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.S. W dniu 23 lutego 2018 r. adwokat M.S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 23 sierpnia 2017 r. wraz z wnioskiem o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 19 października 2021 r., sygn. akt I FSK 756/18 ww. skargę kasacyjną oddalił. Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 - dalej: "P.p.s.a."), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 18). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ww. rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, a w innej sprawie - 240 zł. Do tej kategorii należą m.in. sprawy ze skargi na postanowienia zapadłe w postępowaniu administracyjnym, zabezpieczającym i egzekucyjnym Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie stawka za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji wynosiła 240 zł, w związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% tej kwoty czyli 180 zł, bowiem pełnomocnik nie reprezentował strony w postępowaniu w pierwszej instancji. Ponadto tak obliczoną kwotę, na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia, należy podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.