I SA/Go 218/11

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-10-07

Skład orzekający: Zbigniew Kruszewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący powinien zostać zwolniony od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, biorąc pod uwagę jego sytuację materialną?
Ratio decidendi
Skarżący został zwolniony od opłaty kancelaryjnej, ponieważ wykazał, że jego sytuacja majątkowa, mimo posiadania stałych dochodów z renty i emerytury, nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez naruszenia koniecznego poziomu utrzymania. Dodatkowo, wysoka liczba spraw prowadzonych przez skarżącego przed sądem generuje znaczne koszty.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Przedstawił oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wskazując na niskie dochody z renty i emerytury, niedochodową działalność gospodarczą żony oraz brak oszczędności. Sytuacja majątkowa skarżącego była już oceniana w innej sprawie dotyczącej prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Skarżący został zwolniony od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 7 października 2011 r. wniosku P.K. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2009 roku postanowił: zwolnić skarżącego od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem skarżący wniósł o zwolnienie od tej opłaty. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że nie ma oszczędności ani majątku. Jest żonaty, a źródłem utrzymania małżonków są: renta otrzymywana przez skarżącego w wysokości 1088,35 zł emerytura jego żony wynosząca 837,55 zł. Żona skarżącego prowadzi niedochodową działalność gospodarczą, a sam skarżący zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej w kwietniu bieżącego roku. Okoliczności te znajdują potwierdzenie w dokumentacji, którą skarżący złożył w związku z rozpoznawaniem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Go 685/11. Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wskazuje, że jego sytuacja majątkowa nie uległa poprawie w stosunku do ustalonej w postanowieniu, którym zwolniono skarżącego od wpisu od skargi. W tak ustalonej sytuacji majątkowej skarżącego, jego wniosek należało uwzględnić. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim, jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez wnioskodawcę, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ocena istnienia przesłanek prawa pomocy winna odbywać się poprzez porównanie możliwości finansowych strony z obciążającymi ją kosztami postępowania. Oceniając obecnie rozpoznawany wniosek w oparciu o oświadczenia złożone w niniejszej sprawie, jak również opierając się o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy I SA/Go 685/11, należy uznać, że skarżący wykazał istnienie przesłanek uzasadniających częściowe uwzględnienie jego wniosku. Oświadczenia i dokumenty zaświadczają, że skarżący i jego żona osiągają stałe dochody z renty i emerytury lecz wysokość tych świadczeń nie jest znaczna. Nadto skarżący posiada niewskazany w rozpoznawanym wniosku majątek - dwa samochody (osobowy i ciężarowy), które jednak zostały zajęte w postępowaniu egzekucyjnym. Żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, która jednak - według zestawień księgowych - jest niedochodowa. Jak wynika dowodów znajdujących się w aktach sprawy I SA/Go 685/11 rachunki bankowe skarżącego miały saldo ujemne. Żona skarżącego natomiast w okresie trzech miesięcy otrzymywała znaczne kwoty, które były wpłacane na rachunki bankowe a ich saldo przekraczało łącznie 30.000 zł. Bliższa analiza zapisów wyciągów z rachunków bankowych wskazuje jednak, że kwoty o które uznawano rachunki, pochodziły z zapłat faktur oraz, że kwoty te niemal w całości przeznaczono na wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Konkluzję tę potwierdzają zapisy w księgach rachunkowych oraz przedstawione deklaracje miesięczne dla podatku od towarów i usług. Obecnie zatem skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności. Oceniając wniosek skarżącego należy mieć również na względzie, że niniejsza sprawa jest jedną z wielu spraw ze skarg P.K. zawisłych przed tutejszym sądem, co powoduje, że łączna wysokość kosztów związanych z uczestnictwem w tych sprawach jest znaczna. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło