I SA/Go 230/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Skarżąca E.S. 19 lutego 2015 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lutego 2015 r. nr [...] określającą skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. wskazana wyżej decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 23 lutego 2015 r. Sprawa została wpisana do repertorium pod sygnaturą akt I SA/Go 121/15. Postanowieniem z 30 marca 2015 r. wydanym w ww. sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę jako wniesioną przedwcześnie. Odpis postanowienia doręczono skarżącej 8 kwietnia 2015 r. (k. 22 akt sądowych I SA/Go 121/15). Następnie pismem z [...] kwietnia 2015 r. zatytułowanym "Skarga na postanowienie z 30 marca 2015 r." skarżąca poinformowała, że "nie chce składać kasacji", a ponadto zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując, iż skargę wniosła przedwcześnie, będąc przekonaną, iż czyni to właściwie. Skarżąca wyjaśniła, że wszystkie decyzje określające jej wysokość podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2009, 2010 i 2011 były doręczone jej lub jej pełnomocnikowi w tym samym czasie, stąd skarżąca była przekonana, że ten sam termin do wniesienia skargi był odpowiedni dla wszystkich decyzji. Dodatkowo skarżąca stwierdziła, że do ww. decyzji zostały wydane postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, co utwierdziło ją w przekonaniu, że decyzje określające wysokość podatku od towarów i usług musiały być wydane wcześniej. Kolejnym pismem z [...] kwietnia 2015 r. skarżąca w uzupełnieniu wniosku o przywrócenie terminu, złożyła podpisaną skargę. Zarządzeniem z 15 kwietnia 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania w terminie 7 dni, czy złożone przez nią pismo potraktować jako skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie odrzucające skargę czy też jako złożony przez nią wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi, uzupełniony następnie pismem z [...] kwietnia 2015 r. wraz ze skargą podpisaną z datą [...] kwietnia 2015 r. pod rygorem uznania, że pismo które wpłynęło do tutejszego sądu 13 kwietnia 2015 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z [...] kwietnia 2015 r., a nie skargą kasacyjną wniesioną na postanowienie z 30 marca 2015 r. W odpowiedzi na otrzymane wezwanie skarżąca poprosiła, żeby jej pismo potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu. Zarządzeniem z 16 kwietnia 2015 r. uznano pismo skarżącej za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z [...] kwietnia 2015 r., wyłączono z akt sprawy I SA/Go 121/15 wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą z [...] kwietnia 2015 r. oraz przesłano je Dyrektorowi Izby Skarbowej zgodnie z art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej P.p.s.a.). W wydanym zarządzeniu polecono ponadto sporządzić i pozostawić w aktach sprawy kopie ww. pism oraz poinformować skarżącą o przekazaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz o treści art. 87 § 1-4 P.p.s.a. Pismem z [...] kwietnia 2015 r. Sąd poinformował skarżącą o przekazaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi oraz o treści art. 87 § 1-4 P.p.s.a. W odpowiedzi na otrzymaną korespondencję, skarżąca zwróciła się o wyjaśnienie, co powinna zrobić po otrzymaniu pisma, i czy w czymś uchybiła. Zarządzeniem z 28 kwietnia 2015 r. wydanym w celu udzielenia odpowiedzi na zapytanie skarżącej, Sąd poinformował skarżącą, że stosownie do treści art. 87 § 3 P.p.s.a. jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został przekazany do Dyrektora Izby Skarbowej oraz że w jej sprawie jako pełnomocnik został wyznaczony doradca podatkowy M.B.. Wyłączony ze sprawy I SA/Go 121/15 wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą z [...] kwietnia 2015r. zarządzeniem z 11 maja 2015 r. został wpisany do repertorium pod sygnaturą akt I SA/Go 230/15, o czym zarządzeniem z 14 maja 2015 r. poinformowano skarżącą oraz ustanowionego w sprawie pełnomocnika - doradcę podatkowego M.B.. Pismem z [...] maja 2015 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał argumentację, dotyczącą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uzupełniając ją o dodatkowe okoliczności. Pełnomocnik wskazał w szczególności na brak winy skarżącej w uchybieniu terminowi. W jego ocenie w sprawie doszło do nieszczęśliwego zbiegu okoliczności. Pełnomocnik skarżącej poinformował, że w postępowaniu podatkowym miał umocowanie do występowania w imieniu skarżącej. Skarżącą cofnęła mu umocowanie do reprezentowania jej przed organem podatkowym [...] lutego 2015 r., o czym nie poinformowano organu II instancji, który nie powiadomiony o odwołaniu pełnomocnictwa, decyzje określające wysokość podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące doręczał pełnomocnikowi, który na bieżąco informował skarżącą o wydanych decyzjach oraz terminach do złożenia skarg. W tym samym okresie skarżąca inicjowała wiele postępowań (ponad 50) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim. W dniu 11 lutego 2015 r. pełnomocnik przekazał skarżącej decyzje z [...] lutego 2015 r. od nr [...] do nr [...]. Decyzja wymiarowa, dotycząca grudnia 2009 r., także została wydana [...] lutego 2015 r. Dlatego po uzyskaniu informacji mailowej od odwołanego pełnomocnika z [...] lutego 2015 r., że termin do wniesienia skargi za grudzień 2009 r. upływa 25 marca 2015 r. skarżąca pozostawała w przekonaniu, iż termin ten został przez nią zachowany, gdyż skargę wniosła 19 lutego 2015 r. O tym, iż pozostawała w błędzie dowiedziała się dopiero po doręczeniu jej odrzucenia skargi, co spowodowało wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Ponadto pełnomocnik poinformował, że został wyznaczony przez Krajową Radę Doradców Podatkowych do wykonywania prawa pomocy [...] kwietnia 2015 r., o czym dowiedział się po doręczeniu mu pisma w tej sprawie 27 kwietnia 2015 r., a więc już po terminie do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że do uchybienia terminowi do wniesienia skargi nie doszło z winy skarżącej, ale na skutek zaistniałych złożonych okoliczności, które uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu należało uznać za zasadny. Zgodnie z art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy w jego uchybieniu. W rozpatrywanej sprawie skarżąca dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu, w którym otrzymała postanowienie wydane w przedmiocie odrzucenia skargi z uwagi na jej przedwczesne wniesienie - 8 kwietnia 2015 r. Dwa dni później pismem nadanym 10 kwietnia 2015 r. między innymi wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Z uwagi na niejednoznaczność pisma skarżącej Sąd zwrócił się do niej o sprecyzowanie wniosku. W późniejszej korespondencji z [...] kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła formalny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, do którego dołączyła podpisaną skargę. W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ustawowym terminie. Ponadto biorąc pod uwagę ogół okoliczności zaistniałych w sprawie, Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie uchybiła terminowi z własnej winy. Podkreślenia wymaga, że skarżąca wykazała się w sprawie dużą aktywnością. W zakreślonych terminach odpowiadała na wezwania Sądu. Z własnej inicjatywy stawiała się w Sądzie w celu otrzymania wglądu do akt. Ponadto z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wynika, że skarżąca nie posiadająca świadomości prawnej znalazła się w sytuacji, gdy w tym samym dniu organ podatkowy wydał kilkadziesiąt decyzji podatkowych w jej sprawie, w tym także decyzję określającą wysokość podatku od towarów i usług za grudzień 2009 r. Decyzje z [...] lutego 2015 r. zostały doręczone odwołanemu przez skarżącą pełnomocnikowi 11 lutego 2015 r.; obejmowały one okresy rozliczeniowe od stycznia 2010 r. do grudnia 2011 r. Dlatego skarżąca była przekonana, że decyzja (pierwsza) za grudzień 2009 r. także znajduje się wśród nich tymbardziej, że została wydana również [...] lutego 2015 r. Z pokwitowania przekazanych przez pełnomocnika skarżącej decyzji wynikają jedynie numery przekazanych decyzji, a nie okresy, których one dotyczyły. Dlatego po uzyskaniu informacji mailowej od odwołanego pełnomocnika z [...] lutego 2015 r., że termin do wniesienia skargi za grudzień 2009 r. upływa 25 marca 2015 r. skarżąca pozostawała w przekonaniu, iż termin ten został przez nią zachowany, gdyż skargę wniosła 19 lutego 2015 r. O tym, iż pozostawała w błędzie dowiedziała się dopiero po doręczeniu jej odrzucenia skargi, co spowodowało wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Oceniając zaistniałe w sprawie okoliczności, Sąd stwierdził, że skarżąca tkwiła w niezawinionym przez siebie błędzie co do okoliczności wniesienia skargi. Jej intencją od początku było zaskarżenie wydanych [...] lutego 2015 r. decyzji określających wysokość podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące lat 2009, 2010 i 2011. Brak świadomości prawnej oraz wielość jednocześnie inicjowanych postępowań przyczyniły się do uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.