I SA/Go 2315/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Rennert (spr.), po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.K. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] r. Nr [...] przy uczestnictwie TH B.V. (Holandia) w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 22 października 2005 r. L.K. złożył w urzędzie pocztowym skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...]. wnosząc o j ego uchylenie oraz uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2005 r. nr [...]. zarzucając obu orzeczeniom naruszenie prawa. W związku z takim żądaniem skarżącego Sąd uznał, iż złożył on skargę zarówno na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2005 r., jak i na decyzje Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] marca 2005 r. To spowodowało, iż skarga na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego została wyłączona ze sprawy l SA/Go 2299/05 i zarejestrowana pod sygnaturą niniejszej sprawy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] marca 2005 r. wydaną w sprawie nr [...] określił kwotę długu celnego. Decyzje te doręczono skarżącemu w dniu 11 marca 2005 r., a następnie skarżący dnia 17 marca 2005 r. złożył od niej odwołanie, domagając się jej uchylenia. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 27 września 2005 r., a w dniu 22 października 2005 r. L.K.. złożył skargę zarówno na to postanowienie, jak i poprzedzającą je decyzję. Sąd zważył: Zgodnie z treścią przepisów art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a skarżący ma obowiązek złożyć ją za pośrednictwem organu. klon, wydal zaskarżone rozstrzygnięcie. Jednocześnie z przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. wynika, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący otrzymał postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w dniu [...] września 2005 r. Postanowienie to zapadło wskutek złożenia przez skarżącego odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego i postanowienie to L.K. zaskarżył do tut. Sądu w dniu 22 października 2005 r. Skarga nie została jeszcze rozpoznana. W tej sytuacji należy przyjąć, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w sprawie, w przedmiocie której Naczelnik Urzędu Celnego wydal decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie, a zatem złożenie skargi na tę decyzję jest niedopuszczalne. Zważywszy powyższe Sad na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.