I SA/Go 240/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Damian Bronowicki Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi J.R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022 oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] (dalej zwany: organ odwoławczy, organ II instancji) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] (dalej zwany: organ I instancji) z [...] marca 2024 r. w sprawie odmowy przyznania J.R. (dalej zwany: skarżącym, strona) płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2022. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: We wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2022 r., skarżący zadeklarował obszar o łącznej powierzchni 8,63 ha. Organ I instancji wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień, w związku z faktem, iż deklarowane działki ewidencyjne nr [...] oraz nr [...] (gmina Ż. , obręb ewidencyjny G.) (deklarowane 8,63 ha) należą do Skarbu Państwa, a strona nie przedstawiła do nich tytułu prawnego do czego jest zobowiązana na mocy art. 18 ust. 4 ustawy z dnia 5 luty 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r., poz. 1775) - zwanej dalej ustawą o płatnościach w zw. z § 3 ust. 6 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 352 ze zm.). Ponadto w w/w wezwaniu wskazano, iż o płatności na rok 2022 do działek nr [...] oraz nr [...] wystąpił również inny producent rolny i w związku z tym, strona została poproszona o udokumentowanie prowadzenia działalności rolniczej. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Z kolei druga strona, która zadeklarowała w/w działki tj. U.K., złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR dokument (umowa dzierżawy z dnia [...].12.2021 r.) poświadczający posiadanie tytułu prawnego do działek: nr [...] oraz nr [...] (gmina Ż. , obręb ewidencyjny G.) przez małżonka tj. J.K. Następnie w dniu [...] 2022 r. działki zadeklarowane do płatności przez skarżącego wytypowane zostały do kontroli na miejscu metodą FOTO. Wniosek poddano również kontroli administracyjnej. Mając na uwadze całość materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie w dniu [...] marca 2023 r. organ I instancji wydał skarżącemu decyzję odmawiającą przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Decyzją ta została uchylona przez organ odwoławczy decyzją z [...] 2023 r. Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji w trakcie kontroli administracyjnej ustalił, iż skarżący nie dysponuje tytułem prawnym do działek nr ew. nr [...] oraz nr [...] (gmina Ż. , obręb ewidencyjny G.). Jednocześnie, w oparciu o ustalenia dokonane w trakcie czynności kontrolnych oraz w toku rozprawy administracyjnej przeprowadzonej pomiędzy dwoma stronami deklarującymi te same działki (nr [...] oraz nr [...]), organ stwierdził, iż działki rolne położone na ww. działkach ewidencyjnych nie były użytkowane przez skarżącego. Mając na względzie powyższe okoliczności organ I instancji w trakcie kontroli niniejszej sprawy uznał, iż należy bezsankcyjnie wykluczyć z płatności działkę rolną "E" o powierzchni 0,15 ha albowiem położona jest na działce ewidencyjnej nr [...] wchodzącej w skład własności Skarbu Państwa. Wobec powyższego działka rolna "E" zlokalizowana na przedmiotowej działce ewidencyjnej została wykluczona z płatności (bez nakładania potrąceń). Jednocześnie wykluczył z płatności działki rolne "A" ,,B'’, "C", "D " o łącznej powierzchni deklarowanej 8,48 ha albowiem skarżący nie tylko nie posiadał do nich tytułu prawnego, ale jak wykazały czynności kontrolne oraz przeprowadzona rozprawa nie prowadził na nich działalności rolniczej. Skarżący nie zgodził się z ww. decyzją wnosząc od niej odwołanie. Organ II instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. utrzymując decyzję organu I instancji podkreślił, że z danych pozyskanych z KOWR nie wynika, by strona dysponowała tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. do zadeklarowanych działek gruntu rolnego mimo, iż składając wniosek o przyznanie płatności oświadczyła, że posiada tytuł prawny do deklarowanych działek. Co więcej, w okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzono wprost, iż tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. do działek nr: [...] oraz [...] dysponował J.K. (zob. umowa dzierżawy z dnia [...] grudnia 2021 r. zawarta pomiędzy KOWR, a J.K. na okres od [...].12.2021 r. do [...].11.2023 r, - w aktach sprawy). Reasumując przedmiotowy wątek organ odwoławczy wskazał, iż z urzędowych danych, którym - ze względu na ich specyfikę - należy przypisywać walor wiarygodności ewidentnie nie wynika, by skarżący na dzień 31.05.2022 r. dysponował tytułem prawnym do działek nr [...] i nr [...] (gmina Ż. , obręb ewidencyjny G.). W świetle takiego stanu rzeczy uznał, iż w przypadku deklaracji przedmiotowych działek ewentualna wypłata pomocy finansowej skarżącemu (wyłącznie w przypadku stwierdzenia użytkowania działek) do gruntów rolnych użytkowanych bez tytułu prawnego stałaby w oczywistej sprzeczności z przepisem prawa określonym w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. W zakresie drugiej kwestii tj. posiadania deklarowanych gruntów oraz ich faktycznego użytkowania, organ odwoławczy zwrócił uwagę na specyfikę niniejszej sprawy polegającą na tym, że część działek (konkretnie nr [...] i nr [...]), które do płatności na rok 2022 zgłosiła strona, zostały zgłoszone również przez innego producenta rolnego tj. U.K. (tzw. konflikt kontroli krzyżowej). Działki te podlegały kontroli na miejscu, którą przeprowadzili upoważnieni inspektorzy terenowi pomiotu "E", zaś w dniu [...] stycznia 2024 r. Organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną w trakcie której skarżący w kontekście prowadzenia działalności rolniczej na deklarowanych działkach - stwierdził, iż podtrzymuje użytkowanie zgodnie z wnioskiem. Jednakże nie przedstawił w tej materii jakichkolwiek dowodów, a świadkowie przez niego wskazani - mimo prawidłowego zawiadomienia - nie stawili się na rozprawie. Co więcej, K.O. w rozmowie telefonicznej z organem (zob. notatka służbowa z dnia [...].01.2024 r.) przekazał, iż nie wie kto podał go za świadka i w okresie około 2 lat nie wykonywał żadnych zabiegów na terenie obrębu G., a okoliczność ta stoi w ewidentnej sprzeczności z zeznaniami skarżącego, który wskazał, iż bracia O. pomagali mu w uprawie. Ponadto organ odwoławczy oceniając zeznania skarżącego zauważył, iż są one nacechowane niedomówieniami, strona często zasłania się niepamięcią, a jeżeli odnosi się do faktów, to wskazuje wprost, iż na działkach rosną drzewa i wycinał samosiejki. Innymi słowy z zeznań strony niniejszego postępowania nie wynikają jakiekolwiek konstruktywne okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że w 2022 roku na deklarowanych działkach skarżący prowadził samodzielną działalność rolniczą. W kontekście powyższego organ odwoławczy zwrócił uwagę, że druga strona konfliktu krzyżowego zeznała, iż uprawiane były tylko dwie działki (nie wskazując konkretnie które) wskazując jednocześnie, iż dwie inne porośnięte są drzewami (zeznania H.K. złożone w imieniu U.K. - w aktach sprawy). Okoliczność użytkowania dwóch działek przez posiadacza tytułu prawnego tj. Pana K. (małżonek drugiej strony konfliktu krzyżowego) potwierdzona została przez świadka J.K. W kontekście powyższych zeznań, organ II instancji wskazał, że skarżący nie tylko nie posiadał tytułu prawnego do deklarowanych działek, ale też nie był ich posiadaczem w rozumieniu wynikającym z art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach. Wskazał ponadto, że działki zadeklarowane do płatności na rok 2022 przez skarżącego były przedmiotem kontroli na miejscu. Kontrola obejmowała kwalifikowalność powierzchni zadeklarowanych działek. W odniesieniu do działek rolnych "A", "B" oraz "C" na całych działkach stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej (kod DR 18). Potwierdzeniem tego faktu jest dokumentacja fotograficzna sporządzona w dniu 12.08.2022 r. (działka rolna "A" nr fotografii: od C4-604 do nr C4-606, od nr C4-609 do nr C4-612, od nr C4-635 do nr C4 -639. od nr C4-641 do nr C4-647; działka rolna "B" nr fotografii C4-598 do C4-604; działka : rolna "C" nr fotografii: od C4-529 do C4-539, C4-541 oraz C4-542) obrazująca całe ww. działki rolne (miejsca wykonywania zdjęć widoczne na szkicach z kontroli) porośnięte wieloletnimi zakrzaczeniami oraz drzewami liściastymi i iglastymi. Przedmiotowe działki rolne w. raporcie z kontroli (zob. str. 3-1, str. 3-2) zostały zdefiniowane jako nieużytek (w rubryce "uwagi" widnieje zapis: stwierdzono drzewa i chwasty wieloletnie, okres nieużytkowania minimum 2 lata) i ewidentnie nikt nie prowadził na nich w roku 2022 działalności rolniczej. Z kolei w odniesieniu do działki rolnej "D" (zadeklarowana na działce ewidencyjnej [...] nie będącej przedmiotem kontroli krzyżowej) kontrola na miejscu wykazała nieprawidłowości w postaci braku przeprowadzenia na gruncie obowiązkowych zabiegów agrotechnicznych (kod DR14). Dokumentacja obrazująca tę okoliczność (zob. zdjęcia z kontroli od nr C4-519 do nr C4-529) uwidacznia całą działkę rolną "D" porośniętą wysoką i wyschniętą trawą. W raporcie z kontroli, w rubryce "uwagi" wskazano: "na działce nie przeprowadzono w danym roku żadnych zabiegów uprawowych zapobiegających występowaniu i rozprzestrzenianiu się chwastów'". Natomiast w odniesieniu do działki rolnej "E" nie stwierdzono nieprawidłowości, co oznacza, iż obszar zakwalifikowany jako użytkowany odpowiada obszarowi zadeklarowanemu we wniosku tj. 0,15 ha. Działka była zatem użytkowana przez skarżącego, ale bez tytułu prawnego (brak w aktach spraw) przedłożonych dokumentów świadczących o tym, iż strona taki tytuł posiadała. Mając na względzie dokonane w trakcie kontroli na miejscu ustalenia organ odwoławczy wskazuje, iż w okolicznościach niniejszej sprawy wyniki kontroli potwierdzają fakt nieużytkowania - wbrew zeznaniom i deklaracji we wniosku – ww. działek rolnych (z wyjątkiem działki rolnej "E") przez skarżącego. Innymi słowy na działkach rolnych "A", "B", "C" oraz "D" strona nie prowadziła działalności rolniczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 ppkt (ii) (iii) Rozporządzenia nr 1307/2013. Przedmiotowe okoliczności powodują, iż stronie – zdaniem organu - należało do obszaru łącznego ww. działek odmówić przyznania płatności na rok 2022, a jednocześnie (wobec ewidentnego poświadczenia nieprawdy w zakresie użytkowania) zastosować konsekwencje prawne (kara administracyjna) wynikające z art. 19a ust. 1 i ust. 4 Rozporządzenia nr 640/2014. Jednocześnie organ I instancji słusznie uznał, że skarżący prowadził rolniczą na działce rolnej "E" lecz czynił to bez posiadania tytułu prawnego, czym naruszył regulację określoną w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. W związku z powyższym przedmiotową działkę rolną należało wykluczyć z płatności bez sankcjonowania. W dalszej części decyzji, organ odwoławczy nie podzielił zarzutów zawartych w odwołaniu. W skardze do sądu skarżący nie zgodził się z decyzją o odmowie przyznania płatności. Wniósł o przeszukanie w ARiMR dowodów uzasadniających przyznanie dopłat, gdyż podejrzewa ich kradzież. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko. W replice na odpowiedź na skargę, skarżący zarzucił ARiMR stronniczość i bezprawne działania. Twierdzi, że z jego domu zostały ukradzione dokumenty wystawione przez ANR w G. potwierdzające przejęcie gruntów przez skarżącego po zmarłym bracie H. Podniósł, że nigdy nie przekazał spornych gruntów na rzecz ANR. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że na podstawie art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei stosownie do art. 134 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: P.p.s.a.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w niniejszej sprawie Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Oś sporu koncentruje się wokół płatności bezpośrednich za 2022 r., a ściślej rzecz ujmując, czy organy zasadnie odmówiły skarżącemu płatności za ten okres. Z art. 7 ust. 1 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2021 r., poz. 2114) wynika, że płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o te płatności, oraz; 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Jak stanowi natomiast art. 8 ust. 1 pkt 1-4 cyt. ustawy: jednolita płatność obszarowa, płatność za zazielenienie, płatność dla młodych rolników, płatność dodatkowa, płatności związane do powierzchni upraw i uzupełniająca płatność podstawowa, zwane dalej "płatnościami obszarowymi", są przyznawane do powierzchni działki rolnej: 1) położonej na gruntach będących kwalifikującymi się hektarami w rozumieniu art. 32 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013, zwanych dalej "kwalifikującymi się hektarami"; 2) będącej w posiadaniu rolnika w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tych płatności; 3) o powierzchni nie mniejszej niż 0,1 ha; 4) nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. W myśl art. 32 ust. 4 rozporządzenia 1307/2013, obszary uznaje się za kwalifikujące się hektary jeśli są one zgodne z definicją kwalifikującego się hektara przez cały rok kalendarzowy, z wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych. Stosownie do treści art. 18 ust. 4 cyt. ustawy o płatnościach, płatność bezpośrednia do działki rolnej będącej własnością Skarbu Państwa, państwowej osoby prawnej, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządowej osoby prawnej przysługuje rolnikowi, który na dzień 31 maja danego roku, ma do tej działki tytuł prawny. Z kolei w myśl § 3 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku, o którym mowa w art. 18 ust. 4 ustawy, we wnioskach, o których mowa w § 1 pkt 1 lit. a-e, rolnik składa oświadczenie, że ma tytuł prawny do działki rolnej będącej własnością Skarbu Państwa, państwowej osoby prawnej, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządowej osoby prawnej, do której ubiega się o przyznanie płatności. Definicja działalności rolniczej została zawarta z kolei w art. 4 ust. 1 lit. c ppkt (i), (ii), (iii) rozporządzenia nr 1307/2013 r. i oznacza produkcję, hodowlę lub uprawę produktów rolnych, w tym zbiory, dojenie, hodowlę zwierząt oraz utrzymywanie zwierząt do celów gospodarskich; utrzymywanie użytków rolnych w stanie, dzięki któremu nadają się one do wypasu lub uprawy bez konieczności podejmowania działań przygotowawczych wykraczających poza zwykłe metody rolnicze i zwykły sprzęt rolniczy, w oparciu o kryteria określone przez państwa członkowskie na podstawie ram ustanowionych przez Komisję, lub; prowadzenie działań minimalnych, określanych przez państwa członkowskie, na użytkach rolnych utrzymujących się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. 2015 poz. 351 ze zm.) określono, iż grunty uznaje się za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, jeżeli został na nich przeprowadzony przynajmniej jeden zabieg agrotechniczny mający na celu usunięcie lub zniszczenie niepożądanej roślinności, w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich (...). W niniejszej sprawie jest bezsporne, że zadeklarowane do płatności na rok 2022 działki o [...] oraz nr [...] (gmina Ż. , obręb ewidencyjny G.) o łącznej powierzchni 8,05 ha (działki rolne "A", "B", "C" "E") były własnością Skarbu Państwa. W tej sytuacji, producent rolny wnioskujący w roku 2022 o płatności na przedmiotowe grunty rolne winien dysponować do nich tytułem prawnym, co wynika z redakcji ww. art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Tymczasem w sprawie, skarżący takiego tytułu w odniesieniu do ww. działek nie złożył. Co więcej, sam przyznał w piśmie z [...].10.2023 r., że nie posiada tytułu prawnego do ww. działek. Należy też wskazać, że zgodnie z § 3a ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 stycznia 2004 r. w sprawie warunków oraz trybu udostępniania danych przechowywanych w rejestrach i ewidencjach prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, który stanowi, iż KOWR, w terminie do dnia 30 czerwca danego roku, udostępnia z urzędu Agencji, według stanu na dzień 31 maja danego roku, dane dotyczące gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, zawarte w rejestrach lub ewidencjach prowadzonych przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa, obejmujące: 1) identyfikator działki ewidencyjnej zawarty w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego; 2) dane podmiotu, który ma tytuł prawny do gruntu położonego na działce ewidencyjnej, o której mowa w pkt 1, na podstawie stosunku prawnego łączącego ten podmiot z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa: a) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania, adres oraz: – numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) - w przypadku osoby fizycznej posiadającej obywatelstwo polskie, – kod kraju, numer paszportu lub innego dokumentu tożsamości - w przypadku osoby fizycznej nieposiadającej obywatelstwa polskiego, b) nazwę, siedzibę, adres i numer identyfikacji podatkowej (NIP) - w przypadku osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, c) numer identyfikacyjny w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej (REGON), d) rodzaj stosunku prawnego łączącego podmiot z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa, stanowiącego tytuł prawny do tych gruntów, e) datę nawiązania stosunku prawnego, o którym mowa w lit. d, i okres, na jaki został nawiązany, f) oznaczenie identyfikujące dokument stwierdzający nawiązanie stosunku prawnego, o którym mowa w lit. d. 2. Dane, o których mowa w ust. 1, są udostępniane w postaci elektronicznej na informatycznym nośniku danych lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W sprawie z danych pozyskanych z KOWR nie wynika, by strona dysponowała tytułem prawnym na dzień 31 maja 2022 r. w odniesieniu do ww. działek. Wręcz przeciwnie, wynika z nich, że w odniesieniu do działek [...] została zawarta umowa dzierżawy z dnia [...] grudnia 2021 r. między KOWR a J.K. na okres od [...].12.2021 r. – [...].11.2023 r. Należy również podkreślić, że dane wynikające z ww. rejestru mają charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa i stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Dopuszczalne jest prowadzenie dowodów przeciw treści dokumentu urzędowego w trybie art. 76 § 3 Kpa, jednakże skuteczność takiego działania wymaga przedłożenia konkretnych dowodów, czy wniosków dowodowych. Tymczasem skarżący w trakcie postępowania, pomimo wezwań organu, ww. ustaleń nie podważył. Nie uczynił tego także w złożonej skardze, zaś we wspomnianym już piśmie z [...].10.2023 r. skarżący sam przyznał, że nie posiada tytułu prawnego do działek. Tym samym nie została spełniona przesłanka o której mowa w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach. Ponieważ jednak skarżący wskazywał, że użytkował ww. działki, to również ta okoliczność została przez organ poddana analizie, zwłaszcza, że dwie z działek tj. [...] oraz [...] zostały zgłoszone do płatności nie tylko przez J.R. ale i innego producenta rolnego tj. U.K. Rozprawa administracyjna przeprowadzona przez organ w dniu [...] stycznia 2024 r. nie potwierdziła stanowiska strony skarżącej. Zeznania samego skarżącego cechowała lakoniczność, sam nie przedstawił też jakichkolwiek dowodów na potwierdzenie swojej tezy. Świadkowie przez niego wskazani nie stawili się na rozprawie. Z kolei zeznania H.K.- reprezentującego drugą stroną konfliktu krzyżowego, wskazują na uprawianie przez nich dwóch działek. Stwierdził on, że dwie działki są uprawiane – tata wykonywał wszystkie zabiegi, a dwie porośnięte samosiejkami drzew. To zostało też potwierdzone przez świadka J.K., który stwierdził: użytkownikiem działek w 2022 r. był Pan J.K., na dwóch była prowadzona działalność rolnicza, a dwie to ugory. W świetle tych ustaleń, organy trafnie przyjęły, że nie można skarżącego uznać za posiadacza ww. działek w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o płatnościach, a jego twierdzenia o ich użytkowaniu za gołosłowne. W końcu też należy wskazać, że działki rolne A,B,C, D, E zostały poddane kontroli na miejscu pod kątem kwalifikowalności powierzchni. Sporządzona w dniu 12 sierpnia 2022 r. dokumentacja fotograficzna w odniesieniu do działek rolnych "A", "B" oraz "C" wskazuje na zaniechanie na całych działkach prowadzenia działalności rolniczej. Działki rolne były porośnięte wieloletnimi zakrzaczeniami oraz drzewami liściastymi i iglastymi. W raporcie z kontroli zostały zdefiniowane jako nieużytek. W zakresie działki rolnej "D" stwierdzono z kolei, że była porośnięta wysoką i wyschniętą trawą. Mając na uwadze poczynione ustalenia słusznie przyjęto, że ww. działki nie zostały poddane choćby jednemu zabiegowi agrotechnicznemu w terminie określonym w § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. 2015 poz. 351 ze zm.), a zatem grunty te nie mogły zostać uznane za pozostające w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy. Co więcej, przeprowadzenie odpowiednich działań minimalnych na deklarowanych działkach powinno gwarantować realizację warunku określonego w art. 32 ust. 4 rozporządzenia nr 1307/2013 tj. powinno pozwolić uznać deklarowane działki za objęte prowadzeniem działalności rolniczej przez cały rok kalendarzowy, co w przypadku ww. działek z pewnością nie miało miejsca. Natomiast w odniesieniu do działki "E", choć w trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości, to jest niewątpliwe, że skarżący w 2022 r. użytkował działkę bez tytułu prawnego. Przy czym należy zauważyć, że z uwagi na art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach, gdzie sformułowano warunek materialny do uzyskania płatności, jakim jest posiadanie tytułu prawnego do gruntu będące własnością Skarbu Państwa, prowadzi do wniosku, że w przypadku takich gruntów sam fakt ich posiadania i użytkowania nie stanowi podstawy do przyznania płatności. Reasumując, Sąd podziela stanowisko organów w zakresie wykluczenia z płatności bezpośrednich za 2022 r. działek rolnych "A", "B","C", "D", "E". Poza zakresem niniejszej sprawy pozostają zarzuty skarżącego dotyczące kradzieży dokumentacji. W tym zakresie strona może podjąć ewentualne kroki prawne przed organami ściągania, składając stosowne zawiadomienie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.