I SA/Go 242/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-05-22

Skład orzekający: Barbara Rennert

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w zakresie nieprzekazania skargi do sądu administracyjnego, wniesiona wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną i rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w zakresie nieprzekazania skargi do sądu administracyjnego, wniesiona równocześnie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną i wnioskiem o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, jest przedwczesna i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Sąd może rozpoznać sprawę na podstawie odpisu skargi dopiero po tym, jak organ, mimo wymierzenia grzywny, nie przekazał skargi.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w zakresie nieprzekazania skargi na decyzję o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe. Skarga została wniesiona wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną oraz o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi. Sąd uznał skargę za przedwczesną i niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M.N., P.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu oraz członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. K.M.N. i P.N., reprezentowani przez adwokata J.W., wnieśli skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w zakresie nieprzekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu oraz członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu, wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną stosownie do dyspozycji art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), a w przypadku nieprzekazania Sądowi skargi - o rozpoznanie sprawy na podstawie załączonego odpisu skargi. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 , sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 55 § 2 cyt. ustawy, jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Powyższe oznacza, że rozpoznanie przez sąd administracyjny sprawy na podstawie odpisu skargi może nastąpić, jeżeli organ administracji publicznej, mimo wymierzenia grzywny, nie przekazał sądowi skargi. Stosowanie tego trybu jest możliwe na żądanie skarżącego i tylko w przypadku, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła wniosek o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi równocześnie z wnioskiem o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji doprowadza do uznania przedmiotowej skargi za przedwczesną i powoduje, że jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia, na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 cyt. ustawy). Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło