I SA/Go 246/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "Przedsiębiorstwa " Sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, sierpień, wrzesień i grudzień 2000 roku postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia ustalonego na 1.000 zł wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 11 września 2007 r. "Przedsiębiorstwo " Sp. z o.o. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, podnosząc, iż nie prowadzi działalności gospodarczej, w związku z czym nie uzyskuje dochodów. W zawartym w formularzu wniosku oświadczeniu o majątku i dochodach zawarto informację, iż wartość kapitału zakładowego jest ujemna oraz, że spółka nie posiada żadnych środków na rachunku bankowym. W odpowiedzi na wezwanie do złożenia dodatkowych informacji i oświadczeń dotyczących sytuacji majątkowej spółki, złożono odpis rocznego zeznania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 rok zaświadczający zadeklarowanie straty. Nadto złożono odpisy deklaracji miesięcznych w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień i październik br, w których zadeklarowano zerową wartość czynności podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej określanej jako "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym może zostać przyznane osobie prawnej, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z przepisu tego wynika, iż wykazanie istnienia przesłanek prawa pomocy spoczywa na podmiocie ubiegającym się o jego przyznanie. Z oświadczeń i dokumentów przedstawionych przez skarżącą spółkę tego rodzaju okoliczności w sposób niewątpliwy nie wynikają. Wprawdzie w świetle przedstawionych deklaracji podatkowych w podatku od towarów i usług nie ma podstaw do kwestionowania oświadczenia o niedokonywaniu sprzedaży towarów i usług w okresach, których dotyczą te deklaracje. Niemniej w świetle brzmienia art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. nieosiąganie przez spółkę przychodów z działalności gospodarczej nie stanowi samoistnej przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Na ocenę, czy zachodzą faktyczne podstawy zwolnienia od kosztów sądowych w tej samej mierze, co wartość dochodów, wpływ mają również ustalenia co do zdolności pozyskania przez spółkę kwot niezbędnych do prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Oświadczenia i dokumenty przedstawione przez spółkę nie pozwalają jednak na poczynienie w tym względzie ustaleń potwierdzających, że uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1.000 zł wykracza poza możliwości finansowe spółki. Jak bowiem podano w złożonym oświadczeniu o wysokości ponoszonych kosztów bieżącego utrzymania, od początku września do 7 grudnia 2007 r. spółka wydała 6.783,85 zł na wynagrodzenia za pracę, czynsz, koszty sądowe, ubezpieczenie oraz rachunki telefoniczne. Uprawnia to wniosek, że spółka posiada źródła finansowania swoich wydatków, w wysokości średnio miesięcznie wyższej niż wpis od skargi kasacyjnej, stanowiący jedyną opłatę sądową na obecnym etapie postępowania przed sądem administracyjnym. Powoduje to, że wniosek o zwolnienie od tej opłaty nie zasługuje na uwzględnienie. Ubocznie już tylko, ponieważ okoliczność ta nie zaważyła w sposób rozstrzygający na nieuwzględnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, należy zaznaczyć, iż pomimo wezwania wystosowanego w trybie art. 255 p.p.s.a. skarżąca spółka nie przedstawiła wyciągów z rachunków bankowych. Uniemożliwiło to ustalenie jej rzeczywistego stanu posiadania, co z kolei pociągnęło za sobą wniosek, iż spółka nie wykazała twierdzonego we wniosku braku pieniędzy. Uwzględniając powyższe, postanowiono o odmowie przyznania prawa pomocy (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).