I SA/Go 250/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.St. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Dyrektora Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok postanowił: oddalić wniosek o ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2015 r. skarżący został zwolniony od wpisu od skargi wobec ustalenia, że - po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej i wpisaniu do Rejestru Dłużników Niewypłacalnych KRS - nie pracuje i nie uzyskuje dochodów. Ustalono to na podstawie oświadczenia skarżącego oraz złożonych przezeń dokumentów, w tym: wyciągu z rachunku bankowego. Obecnie skarżący wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adw. P.K., wyjaśniając w uzasadnieniu wniosku jedynie, że adwokat ten reprezentował go w postępowaniu podatkowym w związku z czym zna sprawę. Jednocześnie, podobnie jak we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, oświadczył, że nie ma majątku, oszczędności, pracy ani innego źródła dochodów i zadeklarował, że pozostaje na utrzymaniu ojca. Na wezwanie do udokumentowania stanu majątkowego, oświadczył, że z końcem maja 2015 roku formalnie zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej, lecz już 6 miesięcy wcześniej faktycznie jej nie wykonywał. Przedstawił jednocześnie wyciągi z dwóch rachunków bankowych, z których suma dodatnich sald wyniosła 880,43 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, gdy osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie lub rodziny. Wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata nie zasługiwał jednak na uwzględnienie. Z cytowanego art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że ciężar wykazania istnienia przesłanek prawa pomocy obciąża stronę występującą z wnioskiem. Musi ona udowodnić, że nie stać jej na poniesienie kosztów postępowania, czyli musi dowieść, że jej sytuacja majątkowa ich poniesienie uniemożliwia. Musi to przy tym wykazać w sposób niewątpliwy. Zasadą jest bowiem ponoszenie kosztów związanych z udziałem w sprawie przez strony (art. 199 p.p.s.a.), a sfinansowanie udziału strony w postępowaniu, w tym również ustanowienie pełnomocnika z urzędu, że środków Skarbu Państwa, ma charakter wyjątkowy. Oświadczenia i dokumenty złożone przez skarżącego nie uzasadniały uwzględnienia jego wniosku. Należy bowiem zwrócić uwagę, iż skarżący w związku z obecnie składanym wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu, podobnie jak w związku z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych był wzywany do złożenia wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych. Tymczasem obecnie przedstawił wyciągi zawierające dane z dwóch rachunków bankowych (k. 54 - 57 akt sądowych). Są to przy tym rachunki inne od tego z którego wyciąg skarżący przedstawił na wezwanie wystosowane w związku z rozpoznawaniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 27 - 29) a stanu którego to rachunku bankowego skarżący obecnie nie udokumentował. Takie postępowanie skarżącego, który dozuje dokumenty udostępniane na wezwanie w trybie art. 255 p.p.s.a. nie pozwala na poczynienie niewątpliwych ustaleń faktycznych co do jego rzeczywistego stanu posiadania. Zaznaczyć przy tym należy, że rachunki bankowe wyciągi złożone potwierdzają dodatnie saldo oraz fakt niedokonywania z nich wypłaty w okresie ostatnich dwóch miesięcy. Tym samym należało uznać, że skarżący nie wykazał istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy. Dlatego jego wniosek oddalono (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.)