I SA/Go 258/10

Dnia 19 października 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 października 2010 roku sprawy z skargi W.I., A.P., A.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku , nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania postanawia : 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżących kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący: W.I., A.P., A.S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 roku , nr [...]. W piśmie procesowym z dnia [...].10.2010 roku Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania, bowiem tenże organ podatkowy decyzją z dnia [...] października 2010 roku uznał skargę skarżących w całości i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie podatkowe oraz postępowanie w zakresie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe wynikające z działalności spółki A I., P., S.. Tenże organ przedłożył również do akt sprawy odpis w / w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga złożona została na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...]. Organ podatkowy w trybie art. 54 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 roku, oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2008 roku. Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn niż określone w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 stało się bezprzedmiotowe – art. 161 § 1 pkt 3. Zdaniem Sądu postępowanie staje się bezprzedmiotowe w przypadku uwzględnienia skargi w trybie określonym w art. 54 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3. Jednocześnie Sąd, umarzając postępowanie na skutek uwzględnienia w całości skargi przez organ podatkowy zasądza na rzecz skarżącego koszty postępowania – art. 201 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżącemu przysługuje w takim wypadku od organu podatkowego, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do niezbędnych kosztów postępowania do celowego dochodzenia swoich praw należy zaliczyć : kwotę 100 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego, kwotę 240 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, oraz kwotę 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Dodać należy że zgodnie z § 14 ust. 1 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radców prawnych z urzędu / Dz U. z 2002 nr 163 poz. 1349 z późn. zm. / stawka minimalna za prowadzenie sprawy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w I instancji w niniejszej sprawie wynosi 240 złotych. Zważyć należy, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Sąd uznał, iż wynagrodzenie w wysokości stawki minimalnej jest wystarczające bowiem sprawa nie wymagała dużego nakładu pracy poza sporządzeniem skargi, a przed wyznaczeniem posiedzenia organ podatkowy uchylił zaskarżoną decyzję. W tym stanie rzeczy stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji. Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska