I SA/Go 27/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.G. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi M.G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanowił: zwolnić skarżącego od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący wniósł o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem. Ze złożonego wraz z wnioskiem oświadczenia o sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach wynika co następuje. Skarżący jest samotny. Nie ma oszczędności. Jest właścicielem lokalu mieszkalnego o pow. 40 m. kw. oraz samochodu dostawczego. Utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę wynoszącego brutto 1.750 zł. Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z 12 marca 2015r. skarżący został zwolniony od wpisu od skargi wobec ustalenia, że jego dochody nie są wystarczające do pokrycia żądanej od niego opłaty. Ustalono również, że przeciwko skarżącemu wszczęto egzekucję administracyjną, a z tytułów wykonawczych wynika, że obciążają go należności przekraczające 70 mln. zł. Ze złożonego obecnie oświadczenia skarżącego nie wynika by jego sytuacja materialna uległa zmianie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał, iż jego sytuacja majątkowa wyczerpuje powyższe przesłanki, ponieważ nie ma majątku i uzyskuje niskie dochody. W aktach sprawy znajdują się jednocześnie odpisy tytułów wykonawczych potwierdzające, że skarżący jest zobowiązanym w postępowaniu egzekucyjnym i dochodzone są od niego wielomilionowe kwoty. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).