I SA/Go 277/08

I SA/Go 277/08 Dnia 5 marca 2008 r. P O S T A N O W I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.E.K.S. – J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. ( - ) Barbara Rennert Składając w dniu 4 stycznia 2008 r. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, polegającej na wyegzekwowaniu nienależnego świadczenia. Zdaniem skarżącej, decyzja będąca podstawą naliczania opłat utraciła moc na podstawie art. 35 o ochronie gruntów rolnych i leśnych, w związku z czym brak jest podstaw do uiszczenia przedmiotowych opłat i prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd zważył: W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania, nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżąca nie wskazała konkretnych zdarzeń bądź okoliczności świadczących o tym, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione. Zawiera ono jedynie ogólnikowe stwierdzenie, iż wniosek został złożony w związku z istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej skarżącej szkody, polegającej na wyegzekwowaniu nienależnego świadczenia. Z tak lakonicznego uzasadnienia trudno wywnioskować jaką to "znaczną szkodę" wyrządzi skarżącej wykonanie postanowienia. W tym miejscu należy podkreślić, iż rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia sąd nie bada zasadności skargi ani zasadności prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a więc argument, iż decyzja będąca podstawą naliczenia opłat (a która nie jest przedmiotem zaskarżenia) utraciła moc i brak podstaw do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, nie ma w niniejszej sprawie żadnego znaczenia. Nawet jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie wstrzymałoby prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zdaniem Sądu istotną kwestią jaką należy podnieść w niniejszej sprawie jest brak wykonalności zaskarżonego postanowienia, o wstrzymanie wykonania którego wnosiła skarżąca. Zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji uznającego zarzuty skarżącej w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej za nieuzasadnione. Tego rodzaju postanowienie nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych i nie jest wykonalne. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie jest wykonalne niemożliwym jest wstrzymanie jego wykonania. W świetle powyższych ustaleń, Sąd uznał iż nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji. ( - ) Barbara Rennert