I SA/Go 278/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym ; sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2008 r. wniosku B.P. S.A. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi B.P. S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia opłaty restrukturyzacyjnej na poczet zaległości podatkowych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego 20 marca 2008 r. w sprawie I SA/Go 278/08. Postanowienie zostało doręczone skarżącej Spółce 20 maja 2008 r. ( k. 223). Pismem z 27 maja 2008 r., prezes zarządu skarżącej Spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 marca 2008 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie można go było wcześniej złożyć z powodu choroby jedynego członka zarządu Spółki, który jest jednocześnie jedyną osobą wykonującą czynności w Spółce. Na wezwanie przewodniczącego, skarżąca Spółka przedłożyła zaświadczenie lekarskie, wystawione przez lekarza neurologa prowadzącego indywidualną praktykę lekarską, z którego wynika, że Pan M.S. w dniach [...].03 - [...].04 2008 r. był niezdolny do pracy i do stawienia się w Sądzie z powodu obłożnej choroby. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu, nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodne z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 2 tej ustawy w piśmie o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W złożonym wniosku skarżąca Spółka wskazała, że przyczyną uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia była choroba jedynego członka zarządu, na co zostało przedłożone zaświadczenie lekarskie. Na wstępie należy podkreślić, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sadowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynnośći (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA/4162/01 publ. Mon. Praw. 2003/8/340, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 30 maja 2005 r., sygn. akt III SA/Lu 171/05 niepubl.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniony z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (tak WSA w Szczecinie w postanowieniu z dnia 01 lutego 2006 r. I SA/Sz 359/04). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r. V SA/793/03. Mon. Praw. 2002/23/1059). Z wyżej wskazanych podglądów zawartych w przedstawionych orzeczeniach wynika, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy. Nie można jednak uznać za wystarczającą okoliczność, wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu polegającego jedynie na przedstawieniu zaświadczenia lekarskiego (tak też NSA w postanowieniu z dnia 6 październiku 2006 r., sygn. akt II FZ 567/06 niepubl.). Nie wyklucza bowiem ono możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadanie pisma przez pocztę osobiście lub przez pracownika (por. postanowienie NSA z dnia11 lutego 2003 r. sygn. akt II SA 4162/01 Mon. Praw. 2003/8/340). Z akt sprawy wynika, że wyrok został wydany 20 marca 2008 r., natomiast zaświadczenie lekarskie, informuje o "niezdolności do pracy i do stawienia się w sądzie w dniach [...].03 - [...].04.2008 r. z powodu obłożnej choroby". Pamiętać należy, że termin do złożenia wniosku biegł od 21.03.2008 r. a mijał 27.03.2008 r. , do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia nie było potrzeby stawienia się w sądzie. Wniosek można złożyć z pośrednictwem poczty, co też strona zrobiła. O sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia strona została pouczona wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy, które odebrała 11 marca 2008 r. (k. 197, 201 akt sądowych). Podkreślić należy, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia, strona wniosła w piśmie z dnia 01.04.2008 r., czyli pismo to zostało sporządzone w dniu w którym była niezdolna do pracy. Brak zdolności do pracy, nie wyklucza jeszcze możliwości sporządzenia pisma, składającego się z jednego zdania i nadania go na poczcie. Skoro strona mogła w ostatnim dniu niezdolności do pracy sporządzić wniosek o uzasadnienie wyroku, to mogła również zrobić to wcześniej do czasu upływu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na niemożność wykonania takiej prostej czynności, czy też braku możliwości posłużenia się inną osobą. Należy wskazać, że zachowanie strony naruszało zasadę należytej staranności, która sprowadzała się w takiej sytuacji do podjęcia czynności zmierzających do wykonania obowiązku w postaci złożenia w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Zdaniem Sądu Spółka nie wykazała, że dochowała szczególnej staranności aby dokonać w terminie czynności a w konsekwencji nie uprawdopodobniła okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu. Przy tym należy podkreślić, że dokonując oceny zachowania należytej staranności, dokonuje się jej przez stosowanie tzw. obiektywnego miernika staranności. Polega to na porównywaniu zachowania się dłużnika do wzoru prawidłowego zachowania się w podobnych sytuacjach i do hipotetycznego zachowania się w identycznej sytuacji, w jakiej znalazła się skarżąca Spółka, osoby rozsądnej, sumiennej i przezornej, wyposażonej w odpowiednie i właściwe w danym przypadku przymioty i kwalifikacje (tak System Prawa Cywilnego, Tom III, Cześć 1 str. 768, Wyd. Polskiej Akademii Nauk, rok 1981). Mając więc na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.