I SA/Go 285/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odrzucić skargę. Skarżący – J.A., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 maja 2014 r. wezwano skarżącego do złożenia do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, a w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 16 maja 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - wszystko w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji - k. 23 akt sądowych). Mimo pouczenia, skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego skargi oraz nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a.", strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Artykuł 37 § 1 P.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podnieść przy tym należy, że chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika; może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika wnoszącego pismo w sprawie, sąd, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., traktuje to uchybienie jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z kolei, w myśl art. 230 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Nadto, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że warunkiem nadania skardze dalszego biegu na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej było złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, jak również uiszczenie wymaganego wpisu od skargi. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 maja 2014 r., zatem ostatnim dniem terminu do którego skarżący winien był uiścić wpis i złożyć wymagane pełnomocnictwo był dzień 29 maja 2014 r. Jak wynika z zapisów w rejestrze opłat sądowych skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi wskazanej w sentencji niniejszego orzeczenia. Nie przedłożył również pełnomocnictwa do reprezentowania go przez sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, skargę, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należało odrzucić.