I SA/Go 287/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 czerwca 2011 r. wniosku A.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług postanawia odmówić przywrócenia terminu. Skarżący A.W. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2011r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Wyrokiem z dnia 26 maja 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę. Pismem z dnia [...] czerwca 2011r. skarżący wniósł o przesłanie wyroku z uzasadnieniem, załączając dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł ( k. 62-64 akt sądowych). Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2011r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku ( k. 57- 58 akt sądowych). W uzasadnieniu wskazał, że z powodu niemożliwego do przewidzenia wcześniej, opóźnionego powrotu z delegacji służbowej, do dnia 2 czerwca 2011r. nie miał możliwości złożenia wniosku. Ponadto nie miał dostępu do dokumentów związanych z tą sprawą, które przechowywał w domu, co uniemożliwiło mu złożenie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Z kolei art. 85 P.p.s.a. wprowadził zasadę, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym w przypadku, gdy strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 P.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 określa, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, o którym mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie była w stanie przewidzieć, ani nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, przy czym nawet lekkie niedbalstwo wskazuje na istnienie winy. Ponadto przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że argumenty podnoszone przez skarżącego w uzasadnieniu złożonego wniosku nie mogły odnieść pożądanego skutku. Skarżący argumentował bowiem niedotrzymanie terminu faktem przebywania w delegacji służbowej do dnia 2 czerwca 2011r., co uniemożliwiło mu złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających przebywanie w/w okresie w delegacji służbowej. Ponadto w żadnym razie nie uprawdopodobnił, że było to spowodowane zdarzeniem nagłym, którego nie był w stanie przewidzieć i co więcej, że podjął wszelkie dostępne i możliwe środki w celu zapewnienia ochrony swojej sytuacji prawnej, czego można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 marca 2004 r. , sygn. akt FZ 13/04, w którym NSA stwierdził, iż "kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (...)". Podkreślenia wymaga, że skarżący inicjując postępowanie sądowe, powinien mieć na uwadze, iż każde postępowanie wywołuje skutki w sferze praw i obowiązków strony postępowania. W związku z tym, strona należycie dbająca o swoje interesy wyjeżdżając np. w delegację służbową, powinna zapewnić taki sposób przekazywania informacji o przebiegu sprawy, aby uniknąć negatywnych skutków upływu terminów procesowych, np. ustanowić pełnomocnika w sprawie. W ocenie Sądu powoływane przez skarżącego okoliczności są przejawem niedostatecznej staranności w jego działaniu i prowadzeniu własnych spraw. Dodatkowo można wskazać, że do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku nie jest potrzebna żadna dokumentacja sprawy, na którą powołuje się skarżący we wniosku z dnia [...] czerwca 2011r. Wniosek taki nie wymaga zachowania szczególnej formy i posiadania w tym zakresie niezbędnej dokumentacji. Podsumowując należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Według Sądu powołane przez skarżącego przyczyny uchybienia terminu są wyłącznie przejawem niedołożenia wymaganej staranności w prowadzeniu swoich spraw i świadczą o zaniedbaniu w tej konkretnej sprawie. Wobec powyższego, wniosek skarżącego o przesłanie sentencji orzeczenia wraz z uzasadnieniem, nadany w dniu 3 czerwca 2011r. (k. 61 akt sądowych) był wnioskiem spóźnionym ( po upływie siedmiodniowego terminu do jego złożenia od dnia ogłoszenia wyroku) , a skarżący jak wyżej wykazano nie uprawdopodobnił w żaden sposób braku winy w jego uchybieniu. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 141 § 2 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.