I SA/Go 289/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Ł.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący Ł.T., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M.R., wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2012r. nr [...] wydaną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W złożonej skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż czyni to z uwagi na oczywistą obrazę przez organy podatkowe przepisów dotyczących postępowania podatkowego, polegającą na działaniu opisanym szczegółowo w skardze, a także ujawnienia się nowych okoliczności faktycznych i dowodów nader istotnych dla wyjaśnienia sprawy. Dodatkowo załączył do skargi wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniał go sytuacją, w której się znalazł. Oświadczył, że posiada od 2011r. gospodarstwo rolne o powierzchni 69 ha, które osobiście uprawia. Otrzymał je od rodziców w 2011r. i jest to jego jedyne źródło utrzymania. Jego dziewczyna jest w trzecim miesiącu ciąży. W ocenie skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że będzie musiał sprzedać uprawianą ziemię rolną, co w konsekwencji pozbawi go i jego rodzinę środków do życia. Ponadto skarżący przytoczył inne okoliczności ze swojego życia. Stwierdził, że został pobity, a sprawcy tego czynu niedawno zostali skazani wyrokiem właściwego sądu. Z powodu dotkliwego pobicia skarżący ma problemy z nauką, co skutkowało nie zdaniem przez niego matury. Jak sam określił, uważa, że ma pecha w życiu. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zdawał sobie sprawy z wagi oświadczeń składanych w trakcie przesłuchań przed organem podatkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 61 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie natomiast do treści art.61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z takiego uregulowania instytucji ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania zaskarżonego aktu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki do tego wstrzymania w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc nawet samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno przy tym odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak spełniającego powyższe warunki uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął NSA w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Odnosząc powyższe do rozpoznawanego wniosku należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek sformułowanych w art.61 § 3 P.p.s.a. Jako niewystarczające uzasadnienie do zastosowania ochrony tymczasowej należy uznać stwierdzenie skarżącego sprowadzające się do twierdzenia, iż wykonanie decyzji narazi go na nieusuwalną szkodę w postaci sprzedaży majątku. Uzasadnienie wniosku w zasadzie ogranicza się do stwierdzenia, że niedługo założy rodzinę i aby uregulować zobowiązanie podatkowe, wynikające z zaskarżonej decyzji, musiałby sprzedać majątek w postaci gruntu rolnego. Co prawda we wniosku skarżący wskazał, że 69 ha gospodarstwo rolne stanowi jedyne źródło utrzymania. Nie wskazał jednak jaka jest jego sytuacja majątkowa, chociażby przez wskazanie jakie dochody przynosi to gospodarstwo rolne, jaka jest jego wartość, jakie są jego inne składniki majątkowe (np. czy posiada maszyny rolnicze, samochody, itp.). Z dokumentów dołączonych do skargi wynika, że jest on (a w każdym razie w 2009 r. był) właścicielem lokalu mieszkalnego. Na marginesie wskazać należy, że również z dokumentów dołączonych do skargi wynika, że wartość gruntów rolnych nabytych w 2009 r. przekracza wysokość zobowiązania podatkowego ustalonego zaskarżoną decyzją. Grunty te stanowią nieznaczną część gruntu rolnego (ok. 13 ha) będącego własnością skarżącego (69 ha). Z uzasadnienia wniosku nie wynika, by prowadzenie gospodarstwa rolnego np. na mniejszym areale spowodowało utratę środków do życia skarżącego i jego planowanej rodziny. Wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których nie naprawiłoby ewentualne wygranie sporu sądowego. Mając to na uwadze Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości utrzymania rodziny ani też doprowadzi do powstania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący nie wskazał na konkretne zdarzenia (okoliczności), które świadczyłyby o zasadności złożonego wniosku. Sąd rozważając uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie brał pod uwagę pozostałych okoliczności powołanych we wniosku przez skarżącego tj. np. problemy z nauką, pobicie w 2006r., problemy z koncentracją, pamięcią - gdyż nie miały one wpływu na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy przy tym jeszcze raz podkreślić, że tylko niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowi przesłankę umożliwiającą skorzystanie z instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać nadto należy, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi strony, uiszczone już a nienależne, zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania, co dodatkowo przemawia za "odwracalnością" skutków, które wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla strony. Reasumując stwierdzić należy , że w rozpatrywanej sprawie złożony do tut. Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został należycie uzasadniony z punktu widzenia wyżej wskazanych przesłanek ustawowych. Skarżący nie przedstawił bowiem w sposób konkretny i wystarczający na czym, w związku z wykonaniem decyzji, ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. W ocenie Sądu nie zaistniały również okoliczności świadczące o tym by wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało trudne do odwrócenia skutki. W świetle powyższego, z uwagi na brak podstaw uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd na podstawie art.61 § 3 i § 5 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. .