I SA/Go 30/12

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-08-29

Skład orzekający: Anna Juszczyk - Wiśniewska, Stefan Kowalczyk, Jacek Niedzielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, wydane z powodu braku pełnomocnictwa do jego wniesienia przez osobę, która nie jest już członkiem zarządu spółki, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ prawidłowo pozostawił odwołanie bez rozpoznania, ponieważ skarżący, który nie był już członkiem zarządu spółki, nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania spółki w postępowaniu odwoławczym. Brak takiego pełnomocnictwa stanowił brak formalny, który zgodnie z art. 169 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej uzasadniał wydanie postanowienia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania po bezskutecznym wezwaniu do uzupełnienia braków.
Stan faktyczny
Skarżący Z.Z. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, które utrzymało w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczącej podatku VAT dla J Sp. z o.o. Skarżący, który nie był już członkiem zarządu spółki, wniósł odwołanie, ale nie przedłożył wymaganego pełnomocnictwa. Organ wezwał do uzupełnienia braków, a po ich nieuzupełnieniu pozostawił odwołanie bez rozpoznania. Skarżący domagał się od sądu potwierdzenia, że nie jest członkiem zarządu i nie może reprezentować spółki.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant sekretarz sądowy Grzegorz Oracz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania oddala skargę. Skarżący – Z.Z. – złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy swoje postanowienie nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r. wydane w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania odwołania z dnia [...] stycznia 2011. złożonego przez Z.Z.. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: Naczelnik Urzędu Skarbowego w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał decyzję [...] określającą dla J Sp. z o.o. za czerwiec 2005 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Na powyższą decyzję Z.Z. wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. W odwołaniu tym wskazał, że w dniu [...] maja 2010 r. złożył rezygnację z pełnienia funkcji zarządu spółki J. Wskazał, że od [...] maja 2010 r. nie jest osobą uprawnioną do występowania w imieniu w/w spółki. Dyrektor Izby Skarbowej wezwał Z.Z. do uzupełnienia braków formalnych podania poprzez złożenie pełnomocnictwa do wniesienia odwołania, a następnie wezwał Spółkę do podpisania odwołania przez reprezentanta Spółki, z pouczeniem, że niewypełnienie powyższych warunków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. W dniu [...] lipca 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał wobec J sp. z o.o. postanowienie o pozostawieniu zażalenia bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie Z.Z. wniósł zażalenie, w którym żądał uchylenia postanowienia i rozpatrzenia odwołania z dnia [...] stycznia 2011 r. Po rozpoznaniu przedmiotowego zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej wydał postanowienie z dnia [...] listopada 2011 r. utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] lipca 2011 r. W uzasadnieniu podał, iż z uwagi, że w wyznaczonym terminie nie usunięto braków formalnych odwołania, na podstawie art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej zasadnie organ pozostawił pismo strony z dnia [...] stycznia 2011 r. bez rozpatrzenia. Na przedmiotowe rozstrzygnięcie Z.Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że nie jest członkiem zarządu J sp. z o.o. od maja 2010 r. Z uwagi na powyższe chciałby "żeby Sąd wyraźnie wskazał, że nie jest członkiem zarządu J sp. z o.o. i w konsekwencji nie mogę jej reprezentować". Ponadto wskazał, że nie jest też uprawniony do odbioru korespondencji dla Spółki. Ponadto wskazał, że dochodzone od spółki kwoty podatków "nie mają podstaw prawnych i stanowią wartość zobowiązań nienależnych". Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania naruszyły przepisy prawa materialnego i przepisy postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutom skargi stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej jest prawidłowe. Na wstępie należy podnieść, że przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania odwołania złożonego w dniu [...] stycznia 2011 r. przez Z.Z. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005r. wydanej dla J Sp. z o.o.. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 169 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Powołany przepis art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej normuje kwestie związane z brakami formalnymi podań wnoszonych do organów podatkowych oraz skutki ich nieusunięcia. Przepis ten nakłada na organ podatkowy, w sytuacji gdy podanie nie spełnia wymogów, określonych przepisami prawa, obowiązek wezwania wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Nie czyni przy tym wyjątku i nie różnicuje sposobu rozstrzygnięcia w zależności od tego, czy braki dotyczą podania wszczynające postępowanie, czy też środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia), złożonego od nieostatecznego rozstrzygnięcia. W razie nieusunięcia braków formalnych podania organ odwoławczy wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, na które przysługuje zażalenie. W myśl art. 168 § 2 Ordynacji podatkowej, podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby od której pochodzi oraz jej adresu (miejsca zamieszkania lub pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności), a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych. Brak prawidłowego pełnomocnictwa jest także brakiem formalnym, który podlega usunięciu. W niniejszej sprawie Z.Z. pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. (data wpływu do Urzędu Skarbowego 7 stycznia 2011 r.). złożył do "Izby Skarbowej" za pośrednictwem "Urzędu Skarbowego odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].12.2010 r. określającej kwotę nadwyżki zobowiązania podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. w wysokości 90 zł". Wskazana w piśmie decyzja wydana została przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wobec J Sp. z o.o. Przedmiotowy akt administracyjne nie dotyczył Z.Z.. W sprawie niniejszej organy uznały, że pismo z dnia [...] stycznia 2011r. stanowi zażalenie Spółki J sp. z o.o. od postanowienia adresowanego do tej Spółki. Okoliczności tą potwierdził skarżący Z.Z.. W treści zażalenia również zakwestionowano prawidłowość określenia zobowiązania podatkowego wobec Spółki jak i zasadność dochodzenia tego zobowiązania. Zażalenie nie zostało podpisane przez spółkę, a przez Z.Z.. Jednak z zażaleniem nie został złożony dokument z którego wynikało by umocowanie Z.Z. do reprezentowania w/w spółki. Jednocześnie z treści zażalenie wynikało jednoznacznie, że wnoszący zażalenie "nie jest osobą uprawnioną do występowania w imieniu spółki". Skarżący wskazał, że w dniu [...] maja 2010 r. złożył rezygnację z pełnienia funkcji zarządu spółki J. W sprawie poza sporem jest, że skarżący w dacie wnoszenia zażalenia nie wchodził w skład zarządu spółki, tym samym nie posiadał umocowania do reprezentowania spółki. Oznacza to, że nie był umocowany do wniesienia odwołania od decyzji w imieniu J sp. z o.o. Również poza sporem jest, że pismo z dnia [...] stycznia 2011 r. złożone przez skarżącego stanowiło odwołanie od decyzji wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005r. Decyzja ta adresowana było wyłącznie do J. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący do [...] maja 2010r. pełnił funkcję zarządu w w/w spółce. Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 136 Ordynacji podatkowej strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Na podstawie art. 137 § 2 pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone ustnie do protokołu. Pełnomocnictwo musi być dołączone do akt danej sprawy, przy czym obowiązek dołączenia do akt oryginału pełnomocnictwa lub jego urzędowo poświadczonego odpisu spoczywa na pełnomocniku (art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej). Za dopuszczalne uznaje się także złożenie tych dokumentów przez samą stronę. Jak wynika z treści pisma skarżącego z dnia [...] kwietnia 2011 r. odwołanie zostało złożone w imieniu spółki J. Jednak do uznania, że odwołanie zostało wniesione skutecznie niezbędnym było ustalenie czy Z.Z. był upoważniony do złożenia zażalenia w imieniu spółki, a ściślej czy posiada pełnomocnictwo do takiej czynności (z uwagi, że z przedłożonych dokumentów wynikało, że nie pełnił już funkcji zarządu spółki). Z odwołaniem z dnia [...] stycznia 2011 r. nie zostało przedłożone pełnomocnictwo dla skarżącego, ani żaden inny dokument z którego wypływało by umocowanie dla skarżącego do reprezentowania spółki przed organem odwoławczym. Prawidłowo więc organ uznał, że brak pełnomocnictwa do reprezentowania spółki stanowi brak formalny odwołania. Z tego też względu Dyrektor Izby Skarbowej wezwał w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej wnoszącego odwołanie – Z.Z. - o przedłożenie pełnomocnictwa do złożenia odwołania i reprezentowania przed organem odwoławczym J sp. z o.o. Nadto o takie uzupełnienie braków formalnych odwołania wezwał spółkę J sp. z o.o. Wyznaczył również termin do uzupełnienia przedmiotowego braku jak i pouczył o skutkach jego nieuzupełnienia. We wskazanym terminie brak ten nie został uzupełniony. Z uwagi, że brak formalny nie został usunięty, prawidłowo organ pozostawił pismo z dnia [...] stycznia 2011 r. bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zapadło w zgodzie z przepisami prawa procesowego i materialnego. Z tego względu Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270). |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Jacek Niedzielski |Anna Juszczyk -Wiśniewska |Stefan Kowalczyk |

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło