I SA/Go 304/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Marta Surmacz-Buszkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. oddala skargę. [...] wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji . W sprawie był następujący stan faktyczny. Decyzją z dnia [...] października 2005 r. organ I instancji określił Panu [...] zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2005 r. w wysokości 440,00 zł. W uzasadnieniu wydanej decyzji wskazano, że Pan [...] był i nadal pozostaje właścicielem samochodu ciężarowego MERCEDES - BENZ o nr rej. [...], dopuszczalna masa całkowita 3.500 kg, rok produkcji 1977. Ponieważ podatnik nie wywiązał się z obowiązku złożenia deklaracji i zapłaty należnego podatku wydano decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. Od decyzji powyższej odwołał się Pan [...] podnosząc, iż wymiar podatku jest całkowicie niezasadny, gdyż nie posiada on pojazdu samochodowego o ładowności całkowitej 3.500 kg lecz 2.800 kg. Dane w dowodzie rejestracyjnym są zdaniem skarżącego "wzięte z sufitu" i nie może ich sprostować. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło wniesionego odwołania, podnosząc, iz zgodnie z art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej (jedn. tekst: Dz.U. z 2005r, Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo, że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Pismem z dnia 24 maja 2005 r. organ podatkowy wystąpił do Pana [...] o przedłożenie deklaracji na podatek od środków transportowych na 2005 r. W dniu [...] czerwca 2005 r., postanowieniem Nr [...], wszczęte zostało postępowanie podatkowe w sprawie określenia skarżącemu podatnikowi zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2005 r., a następnie decyzją z dnia 5 października 2005 r. określono Panu [...] zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2005 r. w wysokości 440,00 złotych. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 8 i art. 9 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84). Zgodnie z tymi przepisami opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton, a obowiązek podatkowy w tym zakresie ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Z danych Wydziału Komunikacji i Dróg Starostwa Powiatowego wynika, że Pan [...] jest właścicielem samochodu ciężarowego - uniwersalnego nr rej [...], MERCEDES - BENZ, L 306D o dopuszczalnej masie całkowitej 3.500 kg (masa własna 1820 kg i ładowności1680 kg.), rok produkcji 1977 r. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że organ podatkowy zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami i na podstawie aktualnego stanu faktycznego wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego. We wniesionej skardze [...] ponownie podniósł, iż nie posiada on pojazdu samochodowego o ładowności całkowitej 3.500 kg. lecz 2.800 kg. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący dołączył uwierzytelnioną kserokopię nowego wydanego [...] października 2006 r. dowodu rejestracyjnego nr [...]7, w pozycji F.2. tego dowodu, jako dopuszczalną miarę całkowitą pojazdu wpisano 2.800 kg. Oryginał tego dokumentu został przedstawiony na rozprawie 31 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności należało rozstrzygnąć powstałą w trakcie prowadzonego przed Sądem postępowania, nową okoliczność polegającą na uzyskaniu przez skarżącego [...] października 2006 r. nowego dowodu rejestracyjnego w sytuacji, gdy organ odwoławczy wydając 4 stycznia 2006 r. decyzję oparł się na wówczas istniejących danych, otrzymanych ze Starostwa Powiatowego. Sąd rozpoznający sprawę podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 12 maja 2005 r. w sprawie FSK 2045/04, iż za niezbędną przesłankę pozwalającą sądowi uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na zaistnienie okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia postępowania jest to, aby powstanie tej okoliczności dało się zakwalifikować, jako naruszenie prawa przez organ (publ. Mon. Pod. 3/2006 str. 45-46). W uzasadnieniu tego orzeczenia słusznie podniesiono, że zastosowanie przez Sąd regulacji art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, możliwe jest dopiero w sytuacji zaistnienia okoliczności stanowiącej przyczynę wznowienia postępowania, którą można zakwalifikować jako naruszenie prawa przez organ. Należy dokonać podziału przyczyn wznowienia postępowania administracyjnego, na takie które są rezultatem naruszenia prawa procesowego i na takie, którym tej cechy przypisać nie można. Tylko pierwsza z tak wyodrębnionych grup przyczyn wznowieniowych może stać się podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego orzeczenia powołano się na wyrok NSA z 6 stycznia 1999 r., III SA 4728/97 z glosą J. Zimmermanna do tego orzeczenia publikowaną w OSP 1/2000 poz.16. Wyrażony w orzeczeniu NSA z 6 stycznia 1999 r. pogląd będzie miał wprost zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, stwierdzono w nim, ze jeżeli w chwili orzekania przez Sąd jasne jest, że zaskarżona decyzja będzie musiała być uchylona w drodze wznowienia postępowania administracyjnego, ale podstawą wznowienia nie jest naruszenie prawa, lecz okoliczności, które zaszły po wydaniu decyzji np. wymienione w art. 145 § 1 pkt 8 kpa, to w takim wypadku Naczelny Sąd administracyjny zobowiązany jest oddalić skargę. Regulacja art. 145 § 1 pkt 8 kpa ma identyczną regulację z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Organy obu instancji wydając swoje decyzje ustalały obowiązek podatkowy na podstawie danych istniejących w urzędowym rejestrze zawierającym dane z wówczas posiadanego przez skarżącego dowodu rejestracyjnego, nie nastąpiło więc naruszenie przez organy prawa. Działając na podstawie istniejących wówczas danych organy obu instancji prawidłowo zastosowały art. 8 i art. 9 ustawy z 12 stycznia 1991 o podatkach o opłatach lokalnych. Mając więc na uwadze powyższe na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę należało oddalić. |Asesor WSA |Sędzia WSA |Asesor WSA | |Alina Rzepecka |Dariusz Skupień |Anna Juszczyk - Wiśniewska |