I SA/Go 308/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant sekretarz sądowy Grzegorz Oracz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. I SA/Go 308/12 U Z A S A D N I E N I E Skarżący, J.S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...], ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości za 2012 rok. Z akt sprawy wynika że : W dniu [...] lutego 2012 r. Burmistrz Miasta i Gminy wydał decyzję nr [...], w której ustalił skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne za 2012 rok w przedmiocie wymiaru podatku rolnego i podatku od nieruchomości. Decyzja powyższa została dostarczona skarżącemu przez sołtysa sołectwa, A.R., jak wynika z potwierdzenia odbioru, w dniu 8 lutego 2012 r. Skarżący w dniu 27 lutego 2012 r złożył do Urzędu Miasta i Gminy odwołanie od w/w decyzji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012r. została podatnikowi doręczona, zgodnie z pisemnym potwierdzeniem odbioru, w dniu 8 lutego 2012 r. Tak więc 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 22 lutego 2012 r. W konsekwencji skarżący, wnosząc odwołanie w dniu 27 lutego 2012 r., wniósł odwołanie po upływie terminu określonego w ustawie. Z uwagi na fakt, iż skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu, odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, w której podniósł, iż doręczenie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012 r. nastąpiło w dniu 13 lutego 2012.r w godzinach wieczornych - około godz. 18.00, a nie jak twierdzi organ w dniu 8 lutego 2012 r. Świadkami tego zdarzenia byli jego małżonka, A.S. oraz sąsiadka, M.Z.. Ponadto, jak wskazał odbiór powyższego pisma pokwitował na liście, którą posiadał sołtys wraz z datą otrzymania tj. 13.02.2012 r. Tym samym termin przewidziany dla wniesienia odwołania winien biec od dnia 14 lutego 2012r. W konsekwencji skarżący podniósł iż nie uchybił terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zw. dalej p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie bowiem z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w razie stwierdzenia, że przy wydawaniu danego aktu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji, koniecznym staje się jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygając sprawę poprzez uznanie iż nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania prezentowało stanowisko, że w niniejszej sprawie doszło do skutecznego i prawidłowego doręczenia w dniu 8 lutego 2012 r. decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012 r. Zdaniem organ potwierdzeniem doręczenia pisma w powyższym terminie ma być data naniesiona przez sołtysa, doręczającego przesyłkę. Otóż zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zw. dalej ordynacja podatkowa, odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Z art. 144 ordynacji podatkowej wynika natomiast, że organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów. W przypadku, gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem. Natomiast na podstawie art. 152 § 1 i § 2 ordynacji podatkowej, odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. Jeżeli odbierający pismo nie może potwierdzić doręczenia lub uchyla się od tego, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. W ocenie Sądu, całokształt okoliczności niniejszej sprawy, nie daje podstaw do jednoznacznego określenia daty doręczenia J.S. przesyłki zawierającej decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012 r. Dokumentem stwierdzającym czynność doręczenia tej spornej przesyłki jest potwierdzenie odbioru (nr rejestru: [...], nr decyzji: [...]), na którym zarówno skarżący, jak i doręczyciel własnoręcznymi podpisami potwierdzili odpowiednio jej odbiór i doręczenie, natomiast doręczyciel dodatkowo obok swego podpisu umieścił także datę doręczenia. Potwierdzenie nie zawiera jednak, jak stanowi art. 152 § 1 ordynacji podatkowej, wskazania przez odbierającego pismo daty tego zdarzenia. Natomiast skarżący twierdzi w złożonej skardze, że na liście, którą posiadał sołtys złożył podpis wraz z datą otrzymania przesyłki, to jest 13 lutego 2012 r., wskazując jednocześnie świadków tego zdarzenia. Zdaniem Sądu, wątpliwości w tym zakresie należało wyjaśnić przesłuchując w charakterze świadków zarówno sołtysa doręczającego sporną przesyłkę J.S., jak i wskazanych przez skarżącego świadków. Obowiązkiem organu podatkowego, jest bowiem dochowanie należytej staranności w spełnieniu warunków koniecznych dla uznania doręczenia za prawidłowe poprzez m.in. właściwe wypełnienie potwierdzenia odbioru korespondencji, w tym wskazania daty odbioru. W przypadku nie dopełnienia przez organ tych warunków, organ ten nie jest uprawniony do domniemania, iż nastąpiło uchybienie terminu przez skarżącego. Uchybienie terminu powinno być przez organ administracyjny wykazane, co oznacza, że organ powinien ustalić bezspornie tę okoliczność. Podkreślić należy, że naruszenie przepisów o sposobie doręczenia decyzji, nie wyjaśnienie istniejących wątpliwości na podstawie dostępnych środków dowodowych, nie pozwala podjęcie niekorzystnego dla podatnika rozstrzygnięcia. Z tych też względów zaskarżone orzeczenie nie mogło się ostać. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić poczynione rozważania, uzupełniając materiał dowodowy, w szczególności o przesłuchania świadków, w zakresie niezbędnym dla ustalenia kiedy, w świetle wyżej powołanych przepisów, przesyłka zawierająca decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] lutego 2012 r. została doręczona adresatowi. Po dokonaniu tych ustaleń, organ winien dokonać oceny zebranego materiału dowodowego i dokonać rozstrzygnięcia zgodnie z art. 223 ordynacji podatkowej. Mając powyższe na względzie, Sąd skargę uwzględnił, orzekając w tym względzie na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.