I SA/Go 31/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 sierpnia 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z.Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący, Z.Z., pismem z [...] grudnia 2011 r., wniósł skargę do tut. Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] listopada 2011r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. W złożonej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - zw. dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 w/w przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłanką wstrzymania jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i to nie każdej, a jedynie znacznej, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczna jest bowiem spójna argumentacja w ramach której nieodzowne jest wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W żadnym razie nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego samo powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków czyli powtórzenie treści przepisu. Na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. To strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008r. II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258). Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd zaś nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku. Zaznaczyć należy, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie został w ogóle uzasadniony, tym samym nie mógł być przez Sąd oceniony merytorycznie. Skarżący, obok ogólnikowych wywodów odnoszących się bezpośrednio do zaskarżonego rozstrzygnięcia, których Sąd na tym etapie rozpoznawania sprawy nie bierze pod rozwagę, w żadnym razie nie wykazał istnienia którejkolwiek z przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, w szczególności istnienia faktycznego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby podlegać ocenie Sądu. Dodatkowo wskazać należy, że skoro wskazana w art. 61 § 3 p.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Rozstrzygnięciem takim na pewno nie jest postanowienie stwierdzające pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia wydane w oparciu o przepis art. 169 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Postanowienie to ogranicza się bowiem jedynie do stwierdzenia braku możliwości rozpoznania złożonego odwołania. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie nadaje się do wykonania, brak jest również możliwości jego wstrzymania. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia