I SA/Go 315/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 4856 zł, M.K. (skarżąca) wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku stwierdziła, iż zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej w związku z czym jedynym dochodem jej rodziny są "znikome" dochody jej męża. Nadto z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżąca mieszka z mężem i dziećmi (w wieku 12 i 3 lat). Skarżąca zadeklarowała jednocześnie, że nie posiada żadnego majątku, zaś dochody jej męża z działalności gospodarczej wynoszą 2.000 zł brutto miesięcznie. Z dodatkowych oświadczeń złożonych na wezwanie wystosowane w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - "p.p.s.a.") wynika, iż mąż skarżącej nie posiada wartościowego mienia, jego rachunek bankowy został zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżąca oraz jej mąż zadeklarowali zgodnie, iż miesięczne koszty utrzymania ich rodziny wynoszą 1000 zł. Złożone odpisy zeznań i deklaracji podatkowych zaświadczają, iż za 2007 rok skarżąca nie zadeklarowała żadnych przychodów. Z rozliczenia za okres styczeń i luty bieżącego roku wynika, iż działalność gospodarcza męża skarżącej przynosi stratę w wysokości 2044,76 zł. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, co następuje. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżąca nie wykazała istnienia tych przesłanek. Pomiędzy jej oświadczeniami oraz złożonymi dokumentami zachodzą istotne dyskredytujące wniosek sprzeczności. Uniemożliwiają one ustalenie rzeczywistej sytuacji materialnej i zdolności płatniczych skarżącej. Jak wynika z oświadczenia skarżącej, dochody jej rodziny wynoszą 2.000 zł brutto miesięcznie i są uzyskiwane przez jej męża z działalności gospodarczej. Tymczasem dokumenty źródłowe przedstawione przez skarżącą przeczą tej okoliczności. Z zestawienia księgowego - bilansu za dwa pierwsze miesiące bieżącego roku wynika, że koszty prowadzenia działalności przewyższają uzyskiwane przychody. Powyższe stawia w wątpliwość wiarygodność oświadczenia o stanie majątkowym dając wręcz podstawy do sformułowania wniosku, iż skarżąca i jej mąż mogą posiadać przemilczane we wniosku źródła finansowania swych wydatków. Z dokumentów księgowych wynika bowiem, że J.K. regularnie ponosi koszty prowadzenia działalności gospodarczej, zaś sama skarżąca twierdzi, że dochody z działalności gospodarczej jej męża wynoszą 2.000 zł miesięcznie. Przy jednoczesnym oświadczeniu o braku oszczędności i majątku powoduje to zasadnicze wątpliwości co do okoliczności podnoszonych we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Deklarację o braku środków wystarczających na poniesienie kosztów sądowych należy uznać w tej sytuacji za nieuwiarygodnioną, a sam wniosek za bezzasadny. Uwzględniając powyższe postanowiono jak w sentencji.