I SA/Go 320/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielko-polskim - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2010 r. wniosku J.D. o zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanowił: odmówić przyznania prawa pomocy W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej określonego na 613 zł skarżący wniósł o zwolnienie od tej opłaty . Z oświadczeń skarżącego oraz złożonych przez niego dokumentów wynika, iż jest żonaty. Wraz z żoną są właścicielami domu jednorodzinnego oraz samochodu osobowego m-ki [...]. Żona skarżącego jest zatrudniona, lecz obecnie otrzymuje zasiłek chorobowy w wysokości 1200 zł. Sam skarżący natomiast prowadzi działalność, w związku z którą w październiku 2009 r. uzyskał przychód w wysokości 5.870 zł (koszty 955 zł), w listopadzie 6.986 zł (przy kosztach wynoszących 3.686 zł) zaś w grudniu 4.774 zł. Pełnomocnik skarżącego wskazał jednak, iż wartość przychodów z ostatnich miesięcy roku jest wyższa od średniej wysokości przychodów. Wzrost ma charakter sezonowy. Przychody z działalności gospodarczej skarżącego są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Skarżący nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z 21 lipca 2009 r. skarżący został zwolniony od wpisu od skargi w części przekraczającej 500 zł. U podstaw rozstrzygnięcia legło wówczas ustalenie, iż skarżący uzyskuje niewielkie dochody z działalności gospodarczej (nie więcej niż 2500 zł miesięcznie). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje osobie fizycznej w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić ją i jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego. Ze złożonych przez skarżącego dokumentów i oświadczeń nie wynikają przesłanki prawa pomocy. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście – obiektywnie niemożliwe. Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 poz. 8). Skarżący nie wykazał przesłanek zwolnienia od kosztów sądowych. W porównaniu z sytuacją majątkową ustaloną na dzień rozstrzygania wcześniejszego wniosku skarżącego (vide: postanowienie z 21 lipca 2009 r.) sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa pogorszeniu. Przeciwnie: aktualnie uzyskuje z żoną dochody, które, jak wynika z informacji podanej przez pełnomocnik skarżącego, przekraczają kwotę ich deklarowanych miesięcznych kosztów utrzymania. Nadto skarżący jest właścicielem wartościowej nieruchomości oraz luksusowego samochodu osobowego. Nie wykazał zatem by poniesienie wpisu od skargi ustalonego na 613 zł przekraczało jego możliwości majątkowe, nawet przy uwzględnieniu, że tej samej wysokości wpis określono dla żony skarżącego w prowadzonej równolegle sprawie z jej skargi. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.